Εξεταστική… τρόμου: Ύβρεις, «παιδεραστής» και μηνύσεις λίγο πριν το κλείσιμο της χρονιάς – Metron Analysis: Αγρότες μπροστά και το πολιτικό σύστημα σε νευρικό κλονισμό – Τα «λαθάκια» που έγιναν κανόνας και βαραίνουν Τσίπρα – ΣΥΡΙΖΑ

Αν κάποιος έψαχνε το πιο θορυβώδες πολιτικό κλείσιμο του 2025, η Εξεταστική της Βουλής φρόντισε να του το προσφέρει απλόχερα. Η τελευταία συνεδρίαση πριν τα Χριστούγεννα εξελίχθηκε σε κανονικό πολιτικό ροντέο, με βαριές κατηγορίες, αλληλοκατηγορίες περί συκοφαντίας και προαναγγελίες για ομαδικές μηνύσεις.

Η σπίθα άναψε από τη χθεσινή αναφορά της Ζωής Κωνσταντοπούλου περί «καταδικασμένου για παιδεραστία αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας», μια φράση που προκάλεσε πολιτικό σεισμό. Παρά τη μετέπειτα διόρθωση ότι αναφερόταν σε άλλο πρόσωπο, η ζημιά είχε ήδη γίνει. Ο Άδωνις Γεωργιάδης πέρασε άμεσα στην αντεπίθεση, απαιτώντας δημόσια απολογία και προαναγγέλλοντας μήνυση και αγωγή, κάνοντας λόγο για δόλο και συνειδητή προσπάθεια προσβολής της τιμής και της υπόληψής του.

Στο εσωτερικό της αίθουσας, ο Μάκης Λαζαρίδης ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους, διαβάζοντας αναρτήσεις, επικαλούμενος τα πρακτικά και κλείνοντας με την απειλή: «ετοιμαστείτε για ομαδικές αγωγές και μηνύσεις». Η Ζωή Κωνσταντοπούλου απάντησε με κατηγορίες περί συκοφαντίας, «γελοίας διαδικασίας» και σκοπιμότητας, αρνούμενη κατηγορηματικά ότι μίλησε για τον Άδωνι Γεωργιάδη.

Σαν να μην έφτανε αυτό, άναψε νέο μέτωπο και με την αντιπρόεδρο της Επιτροπής, Μαρία Συρεγγέλα. Χρονόμετρα, παρατηρήσεις για υπέρβαση χρόνου, καταγγελίες περί «φασισμού», φωνές, χαρακτηρισμοί και αιχμές για «ασκήσεις εξουσίας» συνέθεσαν ένα σκηνικό πλήρους αποσύνθεσης της κοινοβουλευτικής ευπρέπειας. Το επεισόδιο με τον Ξυλούρη και τις καταγγελίες περί απειλών ζωής έδωσε ακόμη πιο βαριά διάσταση στην αντιπαράθεση.

Συμπέρασμα;  Οι γιορτές μπορεί να φέρνουν ευχές, αλλά στην Εξεταστική έμειναν μόνο οι απειλές.

Δημοσκόπηση Metron Analysis: αγρότες μπροστά, κυβέρνηση σε άμυνα και το πολιτικό σύστημα σε νευρικό κλονισμό

Αν οι δημοσκοπήσεις είναι πολιτικό βαρόμετρο, τότε αυτή της Metron Analysis έδειξε καθαρά χαμηλό βαρομετρικό πάνω από το Μαξίμου και γενικευμένη κοινωνική κακοκαιρία. Πάνω από 8 στους 10 στηρίζουν τους αγρότες, η Νέα Δημοκρατία βλέπει την αυτοδυναμία να απομακρύνεται και το πολιτικό σύστημα συνολικά εισπράττει μια βαριά ψήφο δυσπιστίας.

Το 71% που βλέπει τη χώρα να πηγαίνει «προς τη λάθος κατεύθυνση» δεν είναι απλώς στατιστικό εύρημα· είναι πολιτικό καμπανάκι. Και γίνεται ακόμη πιο ηχηρό όταν σχεδόν οι μισοί πολίτες δηλώνουν ότι η προσωπική τους κατάσταση χειροτέρεψε και άλλοι τόσοι φοβούνται ότι τα χειρότερα έρχονται. Με απλά λόγια: δεν υπάρχει αφήγημα που να πείθει ότι «τα δύσκολα πέρασαν».

Η κυβέρνηση καταγράφει αρνητικό ισοζύγιο σε όλους τους τομείς, με μοναδική σχετική εξαίρεση την εξωτερική πολιτική. Όμως ούτε αυτό αρκεί όταν το 72% αποτιμά συνολικά αρνητικά το κυβερνητικό έργο και το 69% κρίνει αρνητικά τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Η φθορά δεν είναι συγκυριακή· μοιάζει δομική.

Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση δεν πανηγυρίζει. Το 81% αρνητικής αξιολόγησης για την αξιωματική αντιπολίτευση δείχνει ότι οι πολίτες δεν βλέπουν εναλλακτική, αλλά κενό. Γι’ αυτό και ο «κανένας» παραμένει πρώτος στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, ένα εύρημα που λέει περισσότερα απ’ όσα θα ήθελαν όλοι.

Στο πολιτικό περιθώριο, όμως, γίνεται κίνηση. Η Πλεύση Ελευθερίας και η Ελληνική Λύση ανεβαίνουν, η Ζωή Κωνσταντοπούλου εμφανίζεται δημοφιλέστερη πολιτική αρχηγός και τα νέα σενάρια κομματικών σχηματισμών αποκτούν μετρήσιμη βάση. Ο Αλέξης Τσίπρας, χωρίς καν να έχει ανακοινώσει κάτι συγκεκριμένο, κρατά μια «δυνητική αφετηρία» 22%, ενώ η Μαρία Καρυστιανού και ο Αντώνης Σαμαράς δείχνουν ότι μπορούν να ανακατέψουν δεξαμενές ψήφων από διαφορετικά ακροατήρια.

Το πιο πολιτικά αποκαλυπτικό εύρημα, πάντως, είναι αλλού: στους αγρότες. Όχι μόνο στη μαζική κοινωνική στήριξη, αλλά και στη νομιμοποίηση των κινητοποιήσεών τους. Όταν 63% θεωρεί δικαιολογημένη τη μορφή πάλης, το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι πολιτικό.

Συμπέρασμα; Η κυβέρνηση πιέζεται, η αντιπολίτευση δεν πείθει, το πολιτικό σύστημα αναζητά διέξοδο και η κοινωνία στέλνει μήνυμα αλλαγής χωρίς ακόμη να δείχνει καθαρά σε ποιον. Το 2025 δεν κλείνει απλώς με δυσαρέσκεια. Κλείνει με πολιτική αβεβαιότητα – και αυτή είναι πάντα ο πιο απρόβλεπτος παράγοντας.

Τα «λαθάκια» που έγιναν κανόνας και βαραίνουν Τσίπρα – ΣΥΡΙΖΑ

Δεν ήταν απλώς μια ανάρτηση αγανάκτησης. Ήταν πολιτικό καρφί με αποδέκτη, όνομα και ιστορία. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, με αφορμή την επίθεση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Παππά στον δημοσιογράφο Νίκο Γιαννόπουλο, άνοιξε ξανά έναν φάκελο που πολλοί στην Κουμουνδούρου θα ήθελαν να μείνει κλειστός: τις επιλογές προσώπων επί Αλέξη Τσίπρα και το τίμημα που αυτές συνεχίζουν να παράγουν.

Η αναφορά στον «παρολίγον υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων με μεγάλες πιθανότητες εκλογής» δεν ήταν τυχαία. Ήταν ευθεία υπενθύμιση ότι το πρόβλημα δεν είναι το μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά η πολιτική λογική που το γέννησε. Όπως λέει ο Σακελλαρίδης, η συγκεκριμένη υπόθεση είναι «ψηφίδα» μιας συνολικής εικόνας σήψης, που εξηγεί γιατί η Αριστερά «δεν πείθει και δεν εμπνέει», παρά τα φτιασιδώματα, τα damage control και τις επιστροφές.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η φράση για την «πολιτική αριθμητική»: η πρόσθεση δεν αυξάνει πάντα δυνάμεις, όταν προσθέτεις αρνητικό αριθμό. Με απλά λόγια, πρόσωπα που επιλέχθηκαν για λόγους επικοινωνίας ή εντυπώσεων λειτούργησαν τελικά αφαιρετικά – και αυτό το κόστος, όπως σημειώνει, δεν ήταν στιγμιαίο αλλά διαρκές.Το παραπολιτικό μήνυμα είναι σαφές: η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι θέμα συγκυρίας ή ηγεσίας μόνο. Είναι αποτέλεσμα μιας αλυσίδας επιλογών που σήμερα επιστρέφουν ως πολιτικός λογαριασμός. Και όσο τα «λαθάκια» βαφτίζονται ατυχίες αντί για δομικό πρόβλημα, τόσο η συζήτηση για ανασύνταξη της Αριστεράς θα μένει στα λόγια.

• Metron Analysis
• Άδωνις Γεωργιάδης
• Εξεταστική ΟΠΕΚΕΠΕ