Φταίγανε πολύ οι ΜΕΘ, αλλά μήπως έφταιγε λιγάκι και η εκκλησία;

Το έγγραφο του ΕΟΔΥ, τα ‘λεγε απλά και ξεκάθαρα:
«Συνολικά από την αρχή της πανδημίας έως και 01/03/22 έχουν χάσει τη ζωή τους εκτός ΜΕΘ 16.519 (εντός και εκτός νοσοκομείου).
Η μέση διάρκεια παραμονής των διασωληνωμένων ασθενών εκτός ΜΕΘ, (ανεξάρτητα από την έκβασή τους αν δηλαδή μπήκαν στη συνέχεια σε ΜΕΘ, απεβίωσαν ή εξήλθαν από το νοσοκομείο) ήταν 4,7 μέρες».

Το οποίο μπορείς να το διαβάσεις και έτσι και αλλιώς. Μπορείς, ας πούμε, να το θεωρήσεις μια συνηθισμένη γραφειοκρατική αναφορά, τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξυδο. Ευχαριστούμε τον ΕΟΔΥ για το πληροφοριακό υλικό, οι υπεύθυνοί του να είναι σίγουροι ότι θα αξιοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο εν καιρώ το δέοντι.

Μπορείς επίσης να βγεις στο μειντάνι και ζητάς κρεμάλες ή έστω παραιτήσεις για την ηγεσία του υπουργείου Υγείας, μιας και έμεινε τόσος κόσμος εκτός ΜΕΘ και μάλιστα ένα χρονικό διάστημα διόλου ευκαταφρόνητο, όταν η μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα μας έχει δείξει ότι δεν είναι ωραίο πράγμα να είσαι διασωληνομένος εκτός ΜΕΘ. Ούτε εντός ΜΕΘ είναι, αλλά τέλος πάντων έχεις περισσότερες πιθανότητες να τη βγάλεις καθαρή και να μην αναληφθείς εις Κύριον.

Μάλιστα, το βλέπεις έτσι, το βλέπεις κι αλλιώς. Ο υπουργός Πλεύρης, για παράδειγμα, έκανε λόγο για «αλχημείες» και για «διαστρέβλωση της πραγματικότητας». Και ότι όλοι όσοι πάνε κόντρα στον ίδιο, πάνε κόντρα και στις προσπάθειες των εργαζομένων του ΕΣΥ, που έδωσαν και δίνουν σκληρή μάχη με την πανδημία.

Να το ακούω κι αυτό, γιατί όχι; Υπάρχει και η κακία του κόσμου, η δε κακία της αντιπολίτευσης είναι τρεις φορές χειρότερη. Όπως και να το δει κανείς, όμως, το νούμερο δεν είναι και τόσο καθησυχαστικό. Από αυτούς τους 16.915 θανάτους εκτός ΜΕΘ, που στο μεταξύ έχουν γίνει ακόμη περισσότεροι, δεν γίνεται, όλο και κάποιοι θα είχαν αποφευχθεί αν οι ασθενείς ήταν μέσα κι όχι έξω. Δεν λέω απαξάπαντες, ας μην παριστάνουμε τώρα τους θαυματοποιούς, λέω «κάποιοι». Θέλετε δέκα χιλιάδες; Θέλετε πέντε χιλιάδες; Θέλετε χίλιοι; Και πάλι πολλοί είναι χίλιοι θάνατοι, δεν είναι χίλια αμάξια τρακαρισμένα, δεν είναι χίλιοι θερμοσίφωνες μπαφιασμένοι, δεν είναι χίλια κινητά ξελιγωμένα. Είναι χίλιοι θάνατοι…

Οπότε καλό είναι να κατεβάζουμε λίγο τα κεφάλια και να σκεφτόμαστε τις οικογένειες εκείνες που έχασαν τους ανθρώπους τους, γιατί το σύστημα ρετάρισε και κλάταρε και γιατί τις κρίσιμες στιγμές αντί να αγωνιούμε για την ενίσχυσή του, είχαμε στο νου μας πως θα κονομήσουν οι ιδιώτες από τα ΣΔΙΤ και πως θα πληρώνουν οι πολίτες για απογευματινά χειρουργεία στα δημόσια νοσοκομεία. Που τα έχουν πληρώσει λίγο πιο πριν από τους φόρους τους, άμεσους και έμμεσους…

Κι επειδή σας έχω υποσχεθεί και εκκλησία στον τίτλο, να το κλείσω με το παπαδαριό. Λέμε, λέμε για τον Πλεύρη και πολλά απ’ αυτά που του προσάπτουμε είναι σωστά κατά τη γνώμη μου. Αλλά μήπως πρέπει να πούμε και κάτι την ιεραρχία, όπου ελάχιστοι από τους ποιμένες στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων κόντρα στην πανδημία; Ξέρω, ξέρω, έχει τα θέματά του ο Ιερώνυμος με τους Μητροπολίτες, αλλά εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ζητήματα έμφυλης ταυτότητας, έχουμε να κάνουμε με μια θανατηφόρα επιδημία. Και μερικές φωνίτσες τις ακούσαμε, ήταν όμως ελάχιστες μπροστά στο πέπλο σιγής που απλώθηκε σε όλη την εκκλησία. Για να μην μιλήσω για τη Θεία Κοινωνία, που ακόμη παραμυθιαζόμαστε ότι είναι αποστειρωτική πλήρως και δεν κολλάει με το κουταλάκι ο ιός. Ναι, μαντάρα τα έχει κάνει ο κυρ Θάνος, αλλά μην ξεχνάμε και τους ιερωμένους. Το ρόλο τους τον παίξανε κι αυτοί, δεν ήταν νερά για πρόσφορα που λένε και στο χωριό μου…
 

• covid19
• κορωνοϊός