Γιατί οι «δελφίνοι» δεν υπερασπίζονται στα δύσκολα την παράταξη;

Μπορεί να έχει ανακοινωθεί η ημερομηνία των εκλογών, μπορεί όλοι – κόμματα και υποψήφιοι – να τρέχουν πια και να μη φτάνουν, όμως η ιδιότυπη λευκή απεργία των υπουργών ακόμα συνεχίζεται. Ακόμα αρνούνται – σχεδόν όλοι – να βγούνε μπροστά και να στηρίξουν την κυβέρνηση παρόλο ότι εδώ και ένα μήνα είναι στριμωγμένη.

Βγαίνουν στα κανάλια και μιλάνε μόνο για θέματα του υπουργείου τους. Αντιθέτως για τα Τέμπη και όλα όσα καταλογίζει η ακραία αντιπολίτευση και μια μεγάλη οργισμένη ομάδα πολιτών στην κυβέρνηση, απλώς κάνουνε μούγκα…
Το ίδιο περίπου έκαναν και με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Και πάλι δεν έβγαιναν στα κανάλια για να πουν μια λέξη στήριξης της κυβέρνησης.

Μια ομάδα μόνο γαλάζιων βουλευτών έδινε τότε και δίνει και τώρα καθημερινά την επικοινωνιακή μάχη. Μια ομάδα που φτάνει, δεν φτάνει τους δέκα! Μαρκόπουλος, Κουμουτσάκος, Ρουσόπουλος, Καραγκούνης, Άννα Καραμανλή, Γιάννης Λοβέρδος και κάποιοι άλλοι που πιθανόν να μου διαφεύγουν. Οι περισσότεροι δεν μπορείς να πεις ότι ανήκουν στα αγαπημένα “παιδιά” του Μαξίμου!

Βουλευτές που ούτε υπουργοί έγιναν – με εξαίρεση τον Κουμουτσάκο – ούτε και τα ονόματά τους έπαιξαν ποτέ όταν επρόκειτο να γίνει ανασχηματισμός. Κι όμως να που ήταν αυτοί οι οποίοι συμπεριφέρθηκαν ως απλοί στρατιώτες της παράταξής τους και έβαλαν πλάτη.

Αντιθέτως όλοι εκείνοι που τιμήθηκαν από τον Μητσοτάκη με υπουργικές καρέκλες, πού ήταν όλον αυτό τον καιρό; Τι πιστεύουν; Ότι είναι καλύτερο να μην καούν από την καυτή πατάτα των Τεμπών; Ότι αν υπερασπισθούν την κυβέρνηση της οποίας είναι μέλη, θα μαγαρίσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες στο μέλλον; Ως τώρα βέβαια τις φιλοδοξίες αυτές τις εκδηλώνουν στα μουλωχτά. Γιατί ανοιχτά ουδείς το έχει τολμήσει…

Πού ήταν όμως αλήθεια ο Δένδιας, ο Παναγιωτόπουλος, ο Πιερρακάκης, ο Χατζηδάκης, η Κεραμέως αλλά και τόσοι άλλοι που παριστάνουν τους δελφίνους; Είναι δυνατόν να θέλουν να ηγηθούν κάποια στιγμή αυτής της μεγάλης παράταξης αλλά όταν αυτή η παράταξη είναι στα δύσκολα, εκείνοι να σφυρίζουν “κλέφτικα”;

Εξαίρεση του κανόνα είναι ο Άδωνις. Έβγαινε και συνεχίζει να βγαίνει στα κανάλια. Μόνο που οι δικές του μαχητικές εμφανίσεις δεν κάνουν πάντοτε καλό στην κυβέρνηση. Γιατί ο πολυπράγμων και εκρηκτικός υπουργός Ανάπτυξης δεν απέφυγε κάποιες κουτσουκέλες φέρνοντας σε αμήχανη θέση το Μαξίμου!

Βέβαια τώρα που ουσιαστικά είμαστε στην προεκλογική περίοδο οι υπουργοί θα συνωστίζονται στα τηλεοπτικά πάνελ. Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Πρέπει να κυνηγήσουν τον σταυρό. Και άρα θα κληθούν να μιλήσουν και για όσα απέφευγαν ως τώρα σαν ο διάολος το λιβάνι. Κι έτσι ίσως καταλάβουν ότι καλή η θαλπωρή του υπουργικού γραφείου με τις στρατιές των γραμματέων και των συμβούλων και τις θωρακισμένες υπουργικές λιμουζίνες αλλά χρειάζεται πρώτα από όλα να έχουν τη δύναμη, το θάρρος και το σθένος για να δώσουν σκληρές μάχες με τους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης. Στα δύσκολα τους θέλει ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας. Όχι στα εύκολα!

Γιατί έτσι μπορούν να ξεχωρίσουν και να βάλουν πολιτική σφραγίδα για το μέλλον. Με δυο λόγια, αν θέλουν να παίξουν παιχνίδι στη διαδοχή Μητσοτάκη – οψέποτε γίνει – πρέπει να διαθέτουν και τα πολιτικά “γκατς”!

Και ο νοών νοείτο. Γιατί αλλιώς θα αποδείξουν ότι δυστυχώς μάλλον δεν τα διαθέτουν…