Γιατί την Αντιπολίτευση τη λένε Νέα Δημοκρατία!

Με τη συζήτηση για το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, ολοκληρώνει η Ολομέλεια της Βουλής τις εργασίες της για το καλοκαίρι και θα ξανανοίξει τον Οκτώβριο με τη νέα κοινοβουλευτική περίοδο. Τι βγήκε όμως πολιτικά από αυτή τη συζήτηση; Δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν οι προβληματισμοί και οι ανησυχίες ότι έχουμε να κάνουμε με μια ανερμάτιστη, αμήχανη και χωρίς μπούσουλα αξιωματική αντιπολίτευση.

Για άλλη μια φορά ο ΣΥΡΙΖΑ διακρίθηκε για την πλήρη έλλειψη σοβαρού πολιτικού λόγου και προτάσεων, για τον έμφυτο λαϊκισμό του και τη μονότονη επανάληψη της ίδιας τοξικής στρατηγικής που τον οδήγησε στη συντριβή και στα μετεκλογικά πολιτικά του αδιέξοδα. Και από την άλλη, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το άγχος και των δυο μεγαλύτερων κομμάτων της αντιπολιτεύσεως, του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή και του ΠΑΣΟΚ για το ποιος θα κρατάει καλύτερα το… αντιδεξιόμετρο!

Έτσι σήμερα δεν υπάρχει αντιπολίτευση ή καλύτερα δεν υπάρχει σοβαρή αντιπολίτευση που να μπορεί να αποτελέσει στο μέλλον αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Ορισμένοι εκτιμούν ότι η κυβέρνηση θα έχει να αντιμετωπίσει αντιπολίτευση από τα δεξιά της. Εν τούτοις και σε αυτό τον νεοπαγή χώρο, εκείνα που αναζητούνται, είναι η υπευθυνότητα και οι προτάσεις γιατί προς το παρόν το μόνο για το οποίο διακρίνονται είνα οι γραφικότητες, οι σκοταδιστικές ιδέες και οι κορώνες φθηνού πατριωτισμού.

Επομένως η κυβέρνηση έχει μπροστά της άνετα τέσσερα χρόνια για να εφαρμόσει απερίσπαστη το πρόγραμμά της, χωρίς να συναντήσει σοβαρές αντιστάσεις που θα ανακόψουν την πορεία της.
Κι όμως, εδώ ακριβώς είναι που ελλοχεύουν οι κίνδυνοι για τη μακροημέρευση της νέας (τυπικά) κυβερνήσεως. Η απουσία ουσιαστικά αντιπολιτεύσεως δημιουργεί μεν νέα δεδομένα που ήταν άγνωστα ως τώρα στην πολιτική ζωή, όμως κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την εμφάνιση φαινομένων αλαζονείας από τα κυβερνητικά στελέχη, που θα προκαλέσουν την κοινωνία.

Ο κ. Μητσοτάκης είχε προς τούτο προειδοποιήσει τα στελέχη του, ακόμη και πριν τις 25 Ιουνίου, λέγοντας ότι “όσο καλύτερο το αποτέλεσμα, τόσο λιγότερο ανεκτικός θά είμαι σε οποιαδήποτε αλαζονική συμπεριφορά, που θεωρεί ότι έχουμε δέσει τον γάιδαρό μας”. Κι αυτό δεν το είπε τυχαία. Γιατί ήταν ενήμερος για την εκδήλωση αλαζονικών συμπεριφορών από 2-3 στελέχη του, ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις. Τους έγιναν όμως αυστηρές συστάσεις και τα στελέχη αυτά μαζεύτηκαν αμέσως.

Επομένως για όσο διάστημα ο βασικός της αντίπαλος, δηλαδή η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση θα αναζητεί αρχηγό και πολιτικό λόγο, μόνο η κυβέρνηση μπορεί να κάνει “αντιπολίτευση” στον εαυτό της! Αστείο; Και θλιβερό μαζί. Απίστευτο; Κι όμως αληθινό.

Τα ίδια τα κυβερνητικά στελέχη και οι βουλευτές της πλειοψηφίας καλούνται πλέον να γίνουν αυστηροί με τα κυβερνητικά λάθη. Πολύ αυστηροί. Οι νεοδημοκράτες βουλευτές δεν θα πρέπει να μασάνε τα λόγια τους, όπως συνήθως γίνεται, αλλά να επισημαίνουν τα όποια μείον της κυβερνήσεως. Αυτό επιτάσσει η συνταγματική τους υποχρέωση, αυτό γίνεται και στην γενέτειρα του κοινοβουλευτισμού, τη Βρετανία.

Αντιθέτως στην Ελλάδα, οποιαδήποτε κριτική βουλευτή της πλειοψηφίας προς την κυβέρνησή του, θεωρείται πάντα ανίερη υπονόμευση της ηγεσίας και για αυτό τιμωρείται με διαγραφή και διαπόμπευση. Επομένως η σύσταση Μητσοτάκη προς τα στελέχη του για κριτική προς τον ίδιο τους τον εαυτό και η προτροπή του να έχουν «ανοικτά τα αυτιά τους», εκτός από πρωτοτυπία, αποκτά και ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θα τολμήσουν άραγε οι βουλευτές και τα στελέχη; Και ως πού θα φανεί η κριτική τους; Το μέλλον θα δείξει…

• αντιπολίτευση
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Νέα Δημοκρατία