Γιούχα στις Κάννες

Στην αρχαία Αθήνα όταν δεν άρεσε το έργο οι θεατές γκρέμιζαν το ξύλινο θέατρο με ποδοβολητά ή το έκαιγαν. Στην Ιταλία της Όπερας, σφυρίζουν τα έργα που δεν τους αρέσουν. Στην Επίδαυρο, οι Συγυριστείς και οι γύρω κάτοικοι, αν δεν τους αρέσει η παράσταση φωνάζουν «ουου». Όταν το φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης ήταν στις δόξες του, η γαλαρία, ο εξώστης, ήταν ο φόβος και ο τρόμος των διοργανωτών. Και οι Κάννες δεν εξαιρούνται απ τον κανόνα πως όταν το κοινό δυσαρεστείται, εκδηλώνεται χωρίς να κοιτά ευγένειες.
Η ταινία, λοιπόν σ’ αυτές τις Κάννες, των σεξουαλικών αποκαλύψεων, των κλοπών, των πυροβολισμών, με τον Ράιαν Γκόσλινγκ δεν άρεσε στο κοινό, το οποίο γιούχαρε κατά τη διάρκεια της προβολής. Οι τόσο έντονες διαμαρτυρίες γενικώς πως, δεν συνηθίζονται στο Ευρωπαϊκό φεστιβάλ –πάει στα κομμάτια δηλαδή είναι η Γαλατική αβροφροσύνη στη μέση- αλλά όπως αναλύθηκε κατόπιν, οι θεατές δεν άντεξαν τις σκηνές απροκάλυπτης, αναίτιας και ωμής βίας.

Οι δημιουργοί περιγράφουν την ταινία «Only God Forgives» -μτφ εκ του προχείρου και ουχί επίσημα, Μόνο ο Θεός συχωρεί- σαν αιματοβαμμένο νουάρ και η ιστορία αφορά σε έναν ιδιοκτήτη κλαμπ πυγμαχίας, που η μητέρα του τον πείθει να εκδικηθεί τον θάνατο του αδερφού του. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Nicolas Winding Refn.

Στην Ελλάδα πάντως, υπήρξαν κριτικοί που βλέποντας την ταινία την χαρακτήρισαν ως το μόνο έργο που άξιζε φέτος στο φεστιβάλ. Άρα; Η προσωπική ματιά του καθενός μας θα μας πείσει…  

Α. Τ.