Γνωρίζετε την ιστορία του Spam; – Πώς δημιουργήθηκε ο φάκελλος ανεπιθύμητων
Το 1994 περίπου τέτοια εποχή δημιουργήθηκε το πρώτο πρόγραμμα Spam από τους L. A. Canter και M. S. Siegel αλλάζοντας τα δεδομένα του mailing.
Το 1994 περίπου τέτοια εποχή δημιουργήθηκε το πρώτο πρόγραμμα Spam από τους L. A. Canter και M. S. Siegel αλλάζοντας τα δεδομένα του mailing.
Σίγουρα μία από τις πρώτες κινήσεις που κάνουμε κάθε πρωί στο γραφείο, εκτός του να ελέγξουμε τα μέιλ μας, είναι να δούμε τον φάκελο ανεπιθύμητων. Σε αυτόν καταφεύγουμε και όταν περιμένουμε εναγωνίως ένα μέιλ που δεν φτάνει και «ω του θαύματος βρέθηκε στα spam»!
Υπάρχουν πολλοί ορισμοί του spam, αλλά για λόγους απλότητας ας ορίσουμε το spam ως τη μαζική μετάδοση ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Πότε όμως μπήκαν τα ανεπιθύμητα μηνύματα στη ζωή μας;
Η συγκεκριμένη ενότητα μηνυμάτων δεν ονομαζόταν spam εξαρχής και μέχρι τη δεκαετία του 1990. Ο όρος εφαρμόστηκε με αφορμή το θρυλικό πλέον σκετς του 1970 Monty Python’s Flying Circus.
Το σκηνικό διαδραματίζεται σε μια μικρή καφετέρια, όπου ένα πλήθος (μάλλον ενοχλητικών) Βίκινγκς πνίγει την υπόλοιπη συζήτηση τραγουδώντας, όλο και πιο δυνατά, χορωδιακά το «SPAM, SPAM, SPAM…» ένα κάπως λιγότερο δημοφιλές κονσερβοποιημένο επεξεργασμένο κρέας που σερβιριζόταν με κάθε στοιχείο του μενού.
Εκ των υστέρων, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η λέξη «spam» θα υιοθετηθεί τελικά για να αναφερθεί στον εκτεταμένο καταιγισμό ανεπιθύμητων εμπορικών μηνυμάτων που συχνά θεωρείται ότι πνίγουν τις κανονικές επικοινωνίες.
Η ιστορία της ανεπιθύμητης αλληλογραφίας χρονολογείται από το 1864, όταν τα πρώτα μη ζητηθέντα ηλεκτρονικά μηνύματα πιστεύεται ότι μεταδόθηκαν μέσω τηλέγραφου. Τα μηνύματα αυτά ήταν μάλλον αμφίβολες επενδυτικές προσφορές που στέλνονταν σε πλούσιους Αμερικανούς.
Η ιστορία της ανεπιθύμητης αλληλογραφίας συνεχίζεται όταν το πρώτο spam ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στάλθηκε από έναν άνδρα με το όνομα Gary Thuerk στις 3 Μαΐου 1978.
Ο Thuerk, ο οποίος εργαζόταν για την Digital Computer Corp. εκείνη την εποχή, έστειλε μια πρόσκληση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για ένα open house για την παρουσίαση του νέου υπολογιστή VAX της εταιρείας.
Το μήνυμα στάλθηκε σε περίπου 400 από τα 2.600 άτομα που είχαν λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο ARPANET (το στρατιωτικό δίκτυο υπολογιστών που χρηματοδοτήθηκε από την DARPA και προηγήθηκε του Διαδικτύου).
Ο Thuerk ισχυρίστηκε ότι το email του απέφερε περίπου 12 εκατομμύρια δολάρια σε νέες πωλήσεις. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι που έλαβαν το email του εκνευρίστηκαν έντονα και διαμαρτυρήθηκαν στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, το οποίο διαχειριζόταν το ARPANET.
Εκείνοι με τη σειρά τους, του είπαν να μην το ξανακάνει ποτέ και δεν το έκανε ποτέ. Αργότερα του αποδόθηκε η φράση ότι η μέθοδος αποδείχθηκε τόσο αντιδημοφιλής που θα περνούσε πάνω από μια δεκαετία προτού την ξαναδοκιμάσει κανείς.
Ο όρος «spam» θα χρησιμοποιούνταν στην πραγματικότητα μόλις το 1993. Εφαρμόστηκε σε μια δημοσίευση στο USENET. Το USENET ήταν ένας πρόδρομος του Διαδικτύου που ήταν (και εξακολουθεί να είναι) ένα παγκόσμιο κατανεμημένο σύστημα συζητήσεων που μπορεί βασικά να θεωρηθεί ως ένα υβρίδιο μεταξύ ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και διαδικτυακών φόρουμ.
Στην προσπάθειά του να εφαρμόσει ένα σύστημα συντονισμού που επέτρεπε τη διαγραφή αναρτήσεων μετά την ανάρτησή τους, ο Richard Depew έκανε τυχαία ένα λάθος. Το λογισμικό του είχε ένα σφάλμα που το έκανε να δημοσιεύσει περίπου 200+ μηνύματα στην ομάδα συζήτησης news.admin.policy.
Αργότερα, όταν τα μέλη της ομάδας αστειεύονταν για το περιστατικό, κάποιος αναφέρθηκε στο περιστατικό ως «spamming». Και έτσι εκείνη την στιγμή γράφτηκε ιστορία.
Λόγω της αρχιτεκτονικής του, ήταν μάλλον αναπόφευκτο ότι το USENET θα μετατρεπόταν σε ένα φυσικό μέρος για spam, καθώς ο καθένας μπορούσε να δει όλες τις διαθέσιμες ομάδες και να δημοσιεύσει σε όλες εύκολα.
Στις 18 Ιανουαρίου 1994, το πρώτο spam μεγάλης κλίμακας έπληξε το USENET. Ένα µήνυµα µε θέµα «Παγκόσµια προειδοποίηση για όλους: Jesus is Coming Soon» διασταυρώθηκε σε κάθε διαθέσιμη ομάδα ειδήσεων από έναν φοιτητή. Το αμφιλεγόμενο μήνυμά του και το γεγονός ότι κάλυψε όλες τις ομάδες, πυροδότησε πολλές συζητήσεις σε όλο το USENET. Κατά πολλούς τρόπους, αυτές οι συζητήσεις συνεχίζονται ακόμη και σήμερα.
Στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 1994, σε μια μέρα που θα μείνει στην αφάνεια, το USENET κατακλύστηκε από μια διαφήμιση για τις υπηρεσίες μετανάστευσης-δικαίου των Laurence A. Canter και Martha S. Siegel.
Παρά την κατακραυγή που ακολούθησε, οι δικηγόροι υπερασπίστηκαν την πρακτική τους και έγραψαν ένα βιβλίο σχετικά με αυτήν με τίτλο «Πώς να κάνετε μια περιουσία στον υπερταχυδρόμο της πληροφορίας». Το spam είχε πλέον επικρατήσει.
Από το 1994 έως το 2003 η ανεπιθύμητη αλληλογραφία αυξάνεται με σχεδόν εκθετικό ρυθμό, έως ότου τελικά περιλαμβάνει τη συντριπτική πλειονότητα (80 έως 85%) των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αποστέλλονται παγκοσμίως.
Καθημερινά αποστέλλονται/λαμβάνονται 182,9 δισεκατομμύρια μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου παγκοσμίως (από το 2014).
Στις 16 Δεκεμβρίου 2003, οι ΗΠΑ ψήφισαν τον νόμο CAN-SPAM Act (Controlling the Assault of Non-Solicited Pornography and Marketing Act of 2003).
Καθιέρωσε έτσι τα πρώτα εθνικά πρότυπα των Ηνωμένων Πολιτειών για την αποστολή και τη ρύθμιση του εμπορικού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Έδωσε στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου κάποιες περιορισμένες ρυθμιστικές εξουσίες για τον περιορισμό των «spammers».
Μεταξύ άλλων, οι κανονισμοί CAN-SPAM απαιτούν ότι όλα τα εμπορικά μηνύματα πρέπει να παρέχουν στους παραλήπτες τη δυνατότητα να επιλέξουν να μην λαμβάνουν περαιτέρω μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, να αποτρέπουν την τροποποίηση των επικεφαλίδων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για την απόκρυψη της ταυτότητας του αποστολέα και να σταματούν τη χρήση διευθύνσεων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που συλλέγονται από το Διαδίκτυο χωρίς άδεια.
Πρόκειται για μια μακρά και συνεχή μάχη μεταξύ των spammers και… σχεδόν όλων των άλλων. Οι τεχνολογίες και οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την αποστολή και τον αποκλεισμό των ανεπιθύμητων μηνυμάτων συνεχίζουν να εξελίσσονται με εκπληκτικό ρυθμό.
Δίκτυα ζόμπι, botnets που συλλέγουν email, αποκλειστές spam βασισμένοι σε νευρωνικά δίκτυα, DMARC (Domain-based Message Authentication, Reporting & Conformance) και ο κατάλογος συνεχίζεται.
Τελευταία, το ρεύμα έχει στραφεί εναντίον των spammers, καθώς σύμφωνα με την έκθεση «2014 Internet Security Threat Report, Volume 19» που δημοσιεύθηκε από τη Symantec Corporation, ο όγκος των spam έχει μειωθεί στο 66% της συνολικής κίνησης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (από ~85%). Όμως αυτός ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει ακόμα…
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr