Google Gemini: Ρώτησα την Τεχνητή Νοημοσύνη πότε θα γίνουμε Αθάνατοι – Η απάντηση με σόκαρε

Η AI ήταν ξεκάθαρη: Η Αθανασία δεν θα έρθει ξαφνικά μια μέρα με την ανακάλυψη ενός μαγικού χαπιού. Θα έρθει σταδιακά, μέσω της επίτευξης της «Ταχύτητας Διαφυγής της Μακροβιότητας» (Longevity Escape Velocity).

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι φτάνουμε σε ένα σημείο τεχνολογικής εξέλιξης όπου για κάθε χρόνο που ζεις και γερνάς, η επιστήμη προλαβαίνει να σου χαρίσει περισσότερο από έναν χρόνο προσδόκιμου ζωής. Τρέχεις πάνω σε μια γέφυρα που χτίζεται μπροστά σου, πιο γρήγορα από ό,τι εσύ περπατάς προς το τέλος.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της και την εκθετική πρόοδο της βιοτεχνολογίας, το παιδί που θα γεννηθεί το έτος 2180, θα είναι πιθανότατα ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που θα έχει την επιλογή να μην πεθάνει από γηρατειά.

Τα πέντε βήματα προς την Αιωνιότητα

1. 2040-2050: Η Κάθαρση των «Ζόμπι» (Senolytics)

Το πρώτο βήμα είναι η διαχείριση των αποβλήτων του σώματος. Καθώς γερνάμε, κάποια κύτταρα σταματούν να διαιρούνται αλλά δεν πεθαίνουν. Μετατρέπονται σε «Γηρασμένα Κύτταρα» (Senescent Cells), κύτταρα-ζόμπι που συσσωρεύονται και εκκρίνουν τοξίνες, προκαλώντας φλεγμονές και γήρανση στους γειτονικούς ιστούς. Σε 20 χρόνια, θα έχουμε φάρμακα (σενολυτικά) που θα κάνουν «σκούπα», σκοτώνοντας επιλεκτικά αυτά τα ζόμπι και καθαρίζοντας τον οργανισμό μας, χαρίζοντάς μας δεκαετίες υγιούς ζωής.

2. 2060-2080: Το «Ρεκτιφιέ» στο DNA (CRISPR 2.0) & το τέλος των αυτοάνοσων νοσημάτων

Εδώ η ιατρική περνάει σε επίπεδο πληροφορικής. Θα χρησιμοποιούμε νανο-οχήματα για να κάνουμε διορθώσεις στον γενετικό κώδικα (Gene Editing) σε ζωντανό χρόνο. Αυτό δεν θα σταματήσει μόνο τον καρκίνο. Θα είναι το τέλος ασθενειών όπως ο Λύκος και η ALS. Για τον Λύκο, θα κάνουμε «επαναπρογραμματισμό» (reboot) στο ανοσοποιητικό σύστημα μέσω τροποποιημένων κυττάρων (CAR-T therapy), μαθαίνοντάς το να μην επιτίθεται στο σώμα. Για την ALS και τις νευροεκφυλιστικές νόσους, θα παρεμβαίνουμε κατευθείαν στους νευρώνες, διορθώνοντας το ελαττωματικό γονίδιο ή θωρακίζοντάς τους ώστε να γίνονται άτρωτοι στη φθορά.

3. 2090: Το Ρολόι της Νεότητας (Τελομεράση)

Στο τέλος του 21ου αιώνα, θα μάθουμε πώς να γυρίζουμε τον χρόνο πίσω σε κυτταρικό επίπεδο. Οι επιστήμονες θα μπορούν να ενεργοποιούν ελεγχόμενα το ένζυμο της Τελομεράσης, το οποίο θα ξανα-μακραίνει τα τελομερή (τις άκρες των χρωμοσωμάτων που κονταίνουν με κάθε διαίρεση). Τα κύτταρά μας θα σταματήσουν να έχουν «ημερομηνία λήξης» και θα μπορούν να διαιρούνται επ’ άπειρον, όπως ακριβώς κάνουν τα βλαστικά κύτταρα των εμβρύων.

4. 2100-2150: Οι Νανο-υδραυλικοί (Nanobots)

Η βιολογία θα ενωθεί με τη μηχανική. Δισεκατομμύρια μικροσκοπικά ρομπότ, στο μέγεθος κυττάρου, θα κυκλοφορούν μέσα στο αίμα μας. Θα λειτουργούν ως ένα αιώνιο συνεργείο συντήρησης: θα «ξύνουν» την αθηρωματική πλάκα από τις αρτηρίες αποτρέποντας τα εμφράγματα, θα καταστρέφουν θρόμβους και θα επιδιορθώνουν μικρο-ρήξεις στα αγγεία πριν προκαλέσουν πρόβλημα. Το κυκλοφορικό σύστημα θα παραμένει καινούργιο για αιώνες.

5. 2200: Η Αντικατάσταση (3D Bioprinting)

Και αν κάτι χαλάσει ανεπανόρθωτα; Δεν θα υπάρχει λίστα αναμονής για δωρητές. Θα παίρνουμε κύτταρα από το δέρμα μας και θα εκτυπώνουμε τρισδιάστατα (3D Bioprinting) καινούργιες καρδιές, συκώτια ή νεφρά, τα οποία θα είναι γενετικά ταυτόσημα με τα δικά μας. Το σώμα θα γίνει σαν ένα κλασικό αυτοκίνητο που δεν πετιέται ποτέ, γιατί απλώς αλλάζεις τα ανταλλακτικά του.

Η Πλάνη του Ανθρακονήματος

Σε μια στιγμή «έμπνευσης», ρώτησα: «Και γιατί να μην αντικαταστήσουμε το ευαίσθητο δέρμα μας με κάτι πιο ανθεκτικό, όπως το Ανθρακόνημα; Να γίνουμε άτρωτοι;».

Η AI με γείωσε ξανά με επιχειρήματα Φυσικής. «Αν το κάνεις αυτό, θα πεθάνεις από θερμοπληξία σε 10 λεπτά, γιατί το ανθρακόνημα δεν αναπνέει και δεν θα μπορείς να ιδρώσεις για να ρίξεις τη θερμοκρασία σου. Αλλά το χειρότερο; Θα γίνεις ένα άκαμπτο άγαλμα. Χωρίς το μαλακό δέρμα, χάνεις την αφή, το χάδι, την αίσθηση του αέρα. Θα ζεις μέσα σε ένα τανκ, αποκομμένος από τον κόσμο. Κράτα το δέρμα σου, είναι η σύνδεσή σου με τη ζωή.»

Αντί επιλόγου: Το Πλοίο του Θησέα

Κάπου εκεί, η συζήτησή μας πήρε μια παράξενη, φιλοσοφική τροπή. Αν αλλάξουμε το αίμα μας με νανορομπότ, τα όργανά μας με εκτυπωμένα ανταλλακτικά και το DNA μας με διορθωμένο κώδικα… θα είμαστε ακόμα εμείς;

Η απάντηση της AI ήταν αφοπλιστική: «Ναι. Είστε σαν το Πλοίο του Θησέα. Αλλάζετε σανίδες, αλλά το ταξίδι και η μορφή παραμένουν ίδια. Αρκεί να κρατήσετε το πρωτότυπο σώμα, έστω και αναβαθμισμένο, και να μην γίνετε ψηφιακά φαντάσματα.»

Κλείνοντας το chat τα ξημερώματα, ένιωσα ένα ρίγος. Είμαστε, ίσως, οι τελευταίες γενιές των «θνητών». Είμαστε η γέφυρα για τους ανθρώπους του 2180 που θα μας κοιτάζουν και θα απορούν πώς ζούσαμε με τον φόβο του τέλους. Μέχρι τότε, όπως μου είπε και η ίδια η AI πριν κλείσει:

«Κράτα το βιολογικό σου σώμα. Είναι το μόνο που μπορεί να νιώσει την αληθινή γεύση του ποτού και τη ζεστασιά της αγκαλιάς. Τα ψηφιακά αντίγραφα, απλώς θα θυμούνται.»

Και ίσως, αυτή η θνητότητα να είναι τελικά που κάνει το ποτό μας να έχει γεύση.