Γράμμα από τις Βρυξέλλες: Αν όχι τώρα, πότε η Ευρώπη θα απαντήσει στην Τουρκία;

Το ραντεβού, στις 10 Δεκεμβρίου, των Ευρωπαίων ηγετών για να επανεξετάσουν τις σχέσεις  τους  με την τουρκική κυβέρνηση, πλησιάζει. Η απόφαση της τελευταίας συνόδου κορυφής, στις αρχές Οκτωβρίου, να δώσουν χρόνο  τριών μηνών στον Τούρκο πρόεδρο για να αλλάξει την προκλητική συμπεριφορά του, όχι μόνο δεν λειτούργησε, αλλά ανέδειξε ακόμη περισσότερο την απόσταση μεταξύ Βρυξελλών και Άγκυρας. Όλο αυτό διάστημα ο Ταγιπ Ερντογάν έκανε ό,τι μπορεί για να δείξει ότι δεν συμμορφώνεται προς τις υποδείξεις.

Συνέχισε την παραβατικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο αμφισβητώντας  το status quo της περιοχής, προχώρησε σε προσβλητικές προσωπικές αναφορές κατά του Γάλλου προέδρου και κλιμάκωσε τις προκλήσεις κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατ επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το «άνοιγμα» των Βαρωσίων και τις δηλώσεις του περί εποικισμού τους. Πρόκειται για μια κατάφωρη καταπάτηση των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που με τα ψηφίσματα 550/11.5.1984 και 789/25.11.1992, καταδίκαζαν κάθε απόπειρα «ανοίγματος» και εποικισμού των Βαρωσίων.

Τί άλλο δηλαδή πρέπει να κάνει ο Τούρκος πρόεδρος για να αφήσει τα λόγια η Ευρώπη και να περάσει σε συγκεκριμένες πράξεις; Ποια είναι η κόκκινη γραμμή της ΕΕ που ακόμη δεν έχει ξεπεράσει ο Ερντογάν; Πότε η ηγεσία της Ευρώπης θα αντιληφθεί ότι οι προτροπές της προς την τουρκική κυβέρνηση να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο καθώς και τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, πέφτουν στο κενό;

Σίγουρα δεν έχει κανένα νόημα η λύπη που εκφράζει με δηλώσεις του  ο Ισπανός Ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ (πολλοί είναι αυτοί που τον επικρίνουν ότι φέρεται σαν να εκπροσωπεί τα συμφέροντα της πατρίδας του και όχι την ευρωπαϊκή  εξωτερική πολιτική), όταν καλείται  να σχολιάσει τις παράνομες τουρκικές  ενέργειες.

Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά η συμπεριφορά του Ερντογάν έχει ενοχλήσει τις ηγεσίες των κρατών μελών. Το ζήτημα  όμως είναι  σε ποιο βαθμό έχει ενοχληθεί το Βερολίνο, ώστε να δώσει το πράσινο φως για την επιβολή κυρώσεων. Δύσκολο εκτιμούν οι καλά γνωρίζοντες, καθώς το προσφυγικό και η ισχυρή παρουσία του τουρκικού στοιχείου στη Γερμανία είναι δύο σημαντικοί παράγοντες που δεν φαίνεται να μπορεί να παραβλέψει η Άνγκελα Μέρκελ.

Από την άλλη πλευρά, τον τόνο ενόψει της ευρωπαϊκού συμβουλίου δίνει  η Γαλλία κατακεραυνώνοντας τον Ερντογαν για τον όψιμο ευρωπαϊσμό του και  ζητώντας του να αποδείξει εμπράκτως ότι βάζει τέλος στις επεκτατικές του προθέσεις.

Λίγες ημέρες απομένουν για να δούμε αν η Ευρώπη θα συνεχίσει την τακτική των ισορροπιών με γενικόλογες συστάσεις ή  θα αποφασίσει να επιβεβαιώσει το ρόλο ύπαρξής της, να κάνει πράξη τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες της και να αναδειχθεί σε ηγέτιδα δύναμη διαμηνύοντας προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν εκβιάζεται.

Γιατί αν όχι τώρα, πότε;

• Αιγαίο
• Ανατολική Μεσόγειος
• Άνγκελα Μέρκελ
• Γράμμα από τις Βρυξέλλες
• Ευρωπαϊκή Ένωση
• κυβέρνηση