Γράμμα από τις Βρυξέλλες: Η Ευρώπη δεν είναι Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.´Η μήπως όχι;

Η ανάλυση Ευρωπαίου αξιωματούχου συζητώντας μαζί του για τη μετά Μέρκελ εποχή στην Ευρώπη με αφορμή την  αποδυνάμωση του CDU  στις πρόσφατες εκλογές στα κρατίδια  Ρηνανία-Παλατινάτο και τη Βάδη-Βυρτεμβέργη, ήταν ποδοσφαιρική. 

Βλέπω, μου είπε, ότι το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα  και ακόμη περισσότερο η επιρροή της Γερμανίας σε ολόκληρο τον κόσμο, θα έχουν  την τύχη της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από τη στιγμή που αποχώρησε ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Επτά χρόνια τώρα  αναζητά τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα!

Πρωτότυπη οσο και εύστοχη η διαπίστωση. Γιατί ακόμη κι εμείς οι αδαείς επι του ποδοσφαίρου, γνωρίζουμε ότι στα χρόνια του Φέργκιουσον η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ  εκτοξεύθηκε, έγινε ένας πραγματικός «μύθος» και δημιούργησε τη δική της δυναστεία.

Η Γερμανία, με τη Μέρκελ στο τιμόνι της Καγκελαρίας επι 16 συναπτά έτη είναι η ισχυρή δύναμη. Στο όνομά της μιλάει το Βερολίνο.Την προσωπικότητα και το πολιτικό της εκτόπισμα παραδέχονται και άσπονδοι εχθροί της. Με τις αποφάσεις της, τα δύσκολα χρόνια της ευρωπαϊκής δημοσιονομικής κρίσης, του Brexit και της πανδημίας  συντάχθηκε η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος. 

Σήμερα παραμένει ισχυρή και  από τους  πιο δημοφιλείς εκλεγμένους ηγέτες, αν και «γρατζουνισμένη» από το τρίτο κύμα της πανδημίας που θέτει  υπό αμφισβήτηση τη διαχείρισή της  στην υγειονομική κρίση  σε συνδυασμό με το σκάνδαλο για τις μάσκες που εμπλέκει στελέχη  του CDU και του CSU.

Η αίσθηση, ότι η Γερμανίδα καγκελάριος και το κόμμα της έχουν αρχίσει να χάνουν το μύθο τους,  αποτυπώθηκε στις πρόσφατες τοπικές εκλογές σε δυο κρατίδια,  όπου καταγράφηκαν σημαντικές απώλειες της εκλογικής δύναμης του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος. Είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία για τον μετριοπαθή  αντικαταστάτη  της Μερκελ στην ηγεσία του CDU,  Αρμιν Λάσετ, αλλά και η πρώτη σοβαρή ένδειξη ενόψει των γενικών εκλογών του Σεπτεμβρίου οπότε η κ. Μέρκελ αποχαιρετά την εξουσία.

Ποιος λοιπόν θα την διαδεχθεί στη γερμανική καγκελαρία αλλά και στο ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό; 

Η ίδια έχει τη δύναμη αλλά και τη διάθεση να ελέγξει  για πολλοστή φορά το παιχνίδι σπρώχνοντας στην κορυφή των δημοσκοπήσεων τον Λάσετ;

Οι απαντήσεις εν πολλοίς θα δοθούν από τους Γερμανούς πολίτες, που με την ψήφο τους θα δείξουν αν κουράστηκαν από τη συνύπαρξη χριστιανοδημοκρατών και χριστιανοκοινωνιστών  ή είναι έτοιμοι να μοιράσουν την πίτα δοκιμάζοντας έναν κυβερνητικό συνασπισμό με τους Πράσινους, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και τους  Ελεύθερους  Δημοκράτες. Αλλωστε έχει αποδειχθεί, ανάλογα και με τις συγκυρίες,  ότι στην πολιτική και οι νεκροί ανασταίνονται. 

Προφανώς  και όλες αυτές οι διεργασίες βρίσκονται στο μικροσκόπιο των Βρυξελλών. Με προσοχή και προβληματισμό παρατηρούν όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα που βρίσκεται σε απόσταση μόλις δυο ωρών από τα σύνορα τους  και η πολιτική της επηρεάζει ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η εκτίμηση είναι, ότι το κενό που αφήνει με την εξόδό της η Άνγκελα Μέρκελ, αφήνει χώρο για τη δημιουργία συμμαχιών από χώρες που θα ήθελαν να διαδραματίσουν ρόλο  και να επιβάλουν την παρουσία τους στο Συμβούλιο των Αρχηγών των κρατών μελών.

Και βεβαίως, για να συμπληρώσουμε το παζλ της μετά Μερκελ εποχής, δεν πρέπει να διαφύγει  της προσοχής μας η συμμετοχή του Αμερικανού προέδρου στην τελευταία συνεδρίαση της συνόδου κορυφής. America is back διεμήνυσε με τον πλέον εμφατικό τρόπο ο Τζο Μπάιντεν, κηρύσσοντας επι της ουσίας την έναρξη των νέων ευρωατλαντικών σχέσεων, αλλά δηλώνοντας και το ενδιαφέρον του για τους νέους συσχετισμούς στην Ευρώπη.

Μένει να δούμε ποιες θα είναι οι εξελίξεις και που θα οδηγήσουν, αρκεί να μην περνούν τα χρόνια αναπολώντας τη μακρά θητεία της  σιδηράς κυρίας, όπως «οι κόκκινοι διάβολοι» τον Φέργκιουσον. Γιατί εδώ δεν είναι ποδόσφαιρο.

• Άνγκελα Μέρκελ
• Γερμανία
• Ευρώπη