Γράμμα από τις Βρυξέλλες: Ο Ερντογάν προκαλεί «τη νύφη για να πιέσει την πεθερά»

Η παροιμία «τα λέω στη νύφη για να τα ακούσει η πεθερά» είναι η πλέον κατάλληλη για να μας εξηγήσει τη νέα συντονισμένη τουρκική επιχείρηση να μεταφέρει μετανάστες στη χώρα μας παραβιάζοντας αυτή τη φορά τα θαλάσσια σύνορα. Ο Τούρκος Προεδρος, συνεχίζοντας την προσφιλή τακτική του, θέλει την πίεση που ασκεί με αυτό τον τρόπο στην Ελλάδα, να τη νιώσει ακόμη εντονότερα η Ευρώπη.

Το μπαράζ προκλήσεων της τουρκικής ακτοφυλακής, είναι μια επανάληψη των γεγονότων του Εβρου. Εργαλειοποιεί τη μεταναστευτική κρίση προσπαθώντας να διαπραγματευτεί στις πλάτες απελπισμένων ανθρώπων. Υπονομεύει τη συμφωνία για το προσφυγικό και απειλεί μέσω των μεταναστών, με σκοπό το οικονομικό του όφελος. Ανοίγοντας και κλείνοντας τη στρόφιγγα των προσφυγικών ροών, όταν και οσο ο ίδιος κρίνει, παίζει με έναν από τους χειρότερους εφιάλτες κυρίως της Άνγκελα Μέρκελ.

Η όξυνση που επιχειρεί, ενόψει της τελικής διαπραγμάτευσης για το μεταναστευτικό με την Ευρώπη τον Ιούνιο, αλλά και λίγες ημέρες πριν από τη συνάντηση του Έλληνα υπουργού εξωτερικών με τον Τούρκο ομόλογό του στην Άγκυρα και την επίσκεψη της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Τουρκία, εντάσσεται στο μεγάλο κάδρο που έχει να κάνει με τα πολλαπλά μέτωπα τα οποία έχει ανοίξει, τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό.

Με τη δημοτικότητά του να υποχωρεί εξαιτίας της οικονομικής κατάρρευσης , την ανεργία να εκτινάσσεται και το εισόδημα των νοικοκυριών να πέφτει ( αξιοσημείωτη είναι η εικόνα στους τηλεοπτικούς μας δέκτες, με πολίτες να τον διακόπτουν έξω από ένα φούρνο στην Κωνσταντινούπολη λέγοντάς του ότι δεν έχουν να φάνε), βλέπει ότι έρχεται αντιμέτωπος με την τουρκική κοινωνία.

Με ζητούμενο λοιπόν την πολιτική του επιβίωση, είναι βέβαιο ότι θα κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε τι άλλο όπως μας έχει αποδείξει στη 18χρονη διαδρομή του, είτε ως Πρωθυπουργός, είτε ως Πρόεδρος. Και αυτό δεν είναι άλλο από τη δημιουργία κρίσεων, διχασμού και πόλωσης.

Τα μηνύματα που στέλνει με την παραβατική συμπεριφορά του απέναντι σε Ελλάδα και Ευρώπη, παρά τις κατα καιρούς δηλώσεις του ότι επιθυμεί την αποκλιμάκωση, είναι σαφή, είναι ξεκάθαρα, είναι προκλητικά και δεν επιδέχονται διαφορετικής ερμηνείας.

Οι Βρυξελλες πρέπει να ομολογήσουν ότι αποδεχόμενοι τα ανατολίτικα παζάρια του Ερντογάν δίνοντάς του χρόνο και απειλώντας τον, φραστικά και μόνο, με περιοριστικά μέτρα, εφόσον η Τουρκία επαναλάβει μονομερείς ενέργειες ή παραβατική συμπεριφορά που θίγει συμφέροντα κρατών-μελών της Ε.Ε, η τακτική του καρότου και μαστίγιου δεν αποδίδει.

Δεν νοείται η Ευρώπη να ζητά από τους εταίρους της να μην παρεκκλίνουν ούτε στο ελάχιστο του αυστηρού πλαισίου με τους όρους και κανόνες και να κλείνει τα μάτια στις απειλές ενός δύστροπου ηγέτη, ο οποίος καταπατά κατάφωρα ανθρώπινα δικαιώματα, απειλεί κάθε λίγο και λιγάκι να βγάλει τα γεωτρύπανα, και ενθαρρύνει μετανάστες και πρόσφυγες να εισέλθουν στην ΕΕ, ακυρώνοντας συμφωνίες, όπως την Κοινή Δήλωση της 18ης Μαρτίου 2016 για την αποτελεσματική διαχείριση του μεταναστευτικού προβλήματος.

Ασφαλώς και οι δεσμοί με την Άγκυρα δεν πρέπει να διακοπούν, ούτε βεβαίως να γκρεμιστούν οι όποιες διπλωματικές γέφυρες. Όταν όμως αυτό εκλαμβάνεται ως αδυναμία ή έλλειψη αποφασιστικότητας, οι Ευρωπαίοι ηγέτες οφείλουν να περάσουν από τη ρητορική στην πράξη. Να αποδείξουν έμπρακτα ότι δεν απειλούνται και οτι μπορούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ενιαία, συντονισμένα και άμεσα.

Γιατί διαφορετικά, το μεγάλο πρότζεκτ, η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης που εξήγγειλε η ηγεσία των ευρωπαϊκών θεσμών, δεν θα ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς.

• Άνγκελα Μέρκελ
• μεταναστευτικό
• Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
• Τουρκία
• τουρκικές προκλήσεις