Γράμμα από τις Βρυξέλλες: Ο Μάριο (Ντράγκι) πόσο σούπερ θα είναι;

Ο 73χρονος τεχνοκράτης, πρώην Πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι στο τιμόνι της Ιταλικής κυβέρνησης αναλαμβάνει  το ρόλο του σωτήρα, ένα ρόλο στον οποίο είναι αποτελεσματικός αν κρίνουμε από τη διάσωση των ευρωπαϊκών οικονομιών από την κρίση χρέους, Μόνο που τώρα, ενδεδυμένος με ένα διαφορετικό κοστούμι  αυτό του πολιτικού που δεν είναι, καλείται να σώσει τη χώρα του η οποία  μαστίζεται από τις επιπτώσεις της πανδημίας και  να την επαναφέρει στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων.

Ο Σούπερ Μάριο, όπως είναι γνωστός  για τον πόλεμο που κήρυξε στην ύφεση που απειλεί την ευρωζώνη, είναι άριστος γνώστης  της μακροοικονομίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και της λειτουργίας της Ευρώπης. Είναι μια σημαντική και  υπολογίσιμη δύναμη  στους ευρωπαϊκούς κύκλους, κάτι που του δίνει τον αέρα για να διαχειριστεί τα περισσότερα από 200 δις ευρώ που αναμένεται να πάρει η Ιταλία από το recovery package (ταμείο ανάκαμψης) προκειμένου να επουλώσει τις πληγές της από τον κορωνοϊό.

Ο Μάριο Ντράγκι είναι ο άνθρωπος που διαμόρφωσε τη δεκαετία του 1990 την Ιταλία, ώστε να μπορέσει να ενταχθεί κι εκείνη στην ζώνη του ευρώ. Κάπου εκεί φαίνεται να απέκτησε την ιδεολογία μιας πιο στενής ένωσης των Ευρωπαϊκών κρατών. Μια ιδεολογία που κράτησε και κατά τη διάρκεια της θητείας του στην ΕΚΤ.

“Whatever it takes” ήταν η απάντησή  του στο τι θα χρειαστεί να γίνει στη μεγάλη κρίση του ευρώ το 2010-2012, ώστε να προστατευτεί η σταθερότητα του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος. Και εκ του αποτελέσματος τα κατάφερε καλά. Η ποσοτική χαλάρωση ήταν μια δική του πρωτοβουλία για να σώσει τις ευρωπαϊκές οικονομίες, πηγαίνοντας κόντρα ακόμη και στον Γερμανό πρόεδρο της Μπούντεσμπανκ ο οποίος μέχρι και πέρσι ήθελε να κρίνει αντισυνταγματική την όλη  διαδικασία, καθώς κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στην ιδρυτική διακήρυξη της ΕΚΤ.

Οι λεπτοί χειρισμοί του κορυφαίου τραπεζίτη της Ευρώπης οδήγησαν την Ε.Ε. από τις φουρτούνες της οικονομικής κρίσης σε ήρεμα νερά. Ακόμα και η χώρα μας, που βίωσε με πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες αυτής της κρίσης, επωφελήθηκε πολύ από τις πολιτικές Ντράγκι. Για τους γνωρίζοντες των ευρωπαϊκών πραγμάτων, αυτά που έκανε δεν ήταν καθόλου εύκολα, αφού είχε να αντιμετωπίσει τις αρνήσεις και τα εμπόδια των πλουσιότερων ευρωπαϊκών κρατών που επιθυμούσαν διαφορετικές, ουσιαστικά τιμωρητικές πολιτικές προς τις οικονομικά αδύναμες χώρες, οι οποίες  πλήττονταν από την κρίση, μια εκ των οποίων ήταν φυσικά και η χώρα του.

Όμως ο Ιταλός έκανε τελικά όσα χρειαζόταν, ενώ  τώρα από τη νέα του θέση θα χρειαστεί να κάνει ακόμη περισσότερα.

Στις πρώτες του δηλώσεις είπε ότι θέλει μεγαλύτερη συνεργασία και σύσφιξη σχέσεων με τις χώρες της Μεσογείου (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος). Όμως απέφυγε επιμελώς να καταδικάσει την τουρκική προκλητικότητα, συντασσόμενος -σε πρώτη φάση- με τις δυνάμεις της Ευρώπης που εμφανίζονται διστακτικές ως προς την καταδίκη της τουρκικής πλευράς.

Οι Βρυξέλλες αναμένουν από το νέο Ιταλό Πρωθυπουργό πρωτοβουλίες για “περισσότερη” Ευρώπη, επαναφορά της συζήτησης για κοινό Ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και μεγαλύτερη προσπάθεια προς την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Η εκλογή Ντράγκι στην πρωθυπουργία της Ιταλίας είναι αναμφισβήτητα ένα πολιτικό πείραμα.Ο κυβερνητικός συνασπισμός που τον στηρίζει δεν έχει απολύτως καμία συνοχή και οι πρώτοι τριγμοί μετά τον “μήνα του μέλιτος” θα δείξουν τη βιωσιμότητά του και το πόσο μπορεί αυτός να μακροημερεύσει.

Αλλά ποιος μπορεί να ποντάρει ενάντια στον Σούπερ Μάριο;

Φυσικά υπάρχει πάντα ο αντίλογος, ότι την πολιτική πρέπει να την ασκούν οι πολιτικοί και όχι οι τεχνοκράτες. Βέβαια ο καθένας κρίνεται από το έργο του και αυτό αναμένεται να συμβεί και με τον Ντράγκι, ο οποίος και ως Πρωθυπουργός καλείται να αποδείξει πόσο Σούπερ είναι.

• Ιταλία
• κορωνοϊός
• κυβέρνηση
• Μάριο Ντράγκι