Η Δικαιοσύνη, ο Π. Καμμένος και το δύσκολο έργο της Ν.Δ.

Η Ν.Δ. συνέχισε, και χθες, τη σκληρή επίθεση προς την κυβέρνηση τόσο για τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει στη Δικαιοσύνη όσο και για τις αποκαλύψεις σχετικά με τις business του εμπόρου όπλων, Β. Παπαδόπουλου, που ενεπλάκη στη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία επί υπουργίας Πάνου Καμμένου.

Μετά από ένα μπαράζ ανακοινώσεων, το βάρος της επίθεσης σήκωσε χθες βράδυ ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βήμα της εκδήλωσης της ΟΝΝΕΔ. «Συμβαίνουν πράγματα αδιανόητα και μας φαίνονται τελείως κανονικά. Αποδεικνύεται σήμερα ότι ο κ. Παπαδόπουλος, εθνικός μεσάζων του υπουργείου Εθνικής Aμυνας, έχει πουλήσει όπλα στο ISIS, στη μεγαλύτερη τρομοκρατική οργάνωση διεθνώς, και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός», υπογράμμισε ο κ. Μητσοτάκης ενώ στον απόηχο του γαλάζιου αιτήματος για αποπομπή του Σταύρου Κοντονή, έξανε λόγο για θεσμική επίθεση με στόχο τη διάκριση των εξουσιών, με τελικό αποτέλεσμα τη «διαρκή φθορά του δημοκρατικού μας πολιτεύματος».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Μητσοτάκης αναδεικνύει τον κίνδυνο υποβάθμισης των θεσμών της χώρας και μάλιστα τον αναδεικνύει ως μείζονα ακόμα και σε σχέση με την οικονομία. Ωστόσο, η ορθή θεσμική του προσέγγιση έρχεται αντιμέτωπη με την επικοινωνία της κυβέρνησης αλλά και με την «ευκολία» με την οποία η κοινή γνώμη αναλύει τα συγκεκριμένα θέματα.

Και, εν προκειμένω, η πλειοψηφία των πολιτών – σε πείσμα των ανακοινώσεων των ενώσεων δικαστικών – μοιάζει να θεωρεί ότι η αντίδραση των δικαστικών εκπορεύεται από την άρνησή τους να αποδεχθούν τον έλεγχο πόθεν έσχες που επιβάλλει η κυβέρνηση. Με άλλα λόγια, και ειδικά σε μία κοινωνία σαν την ελληνική που επενδύει σε εύκολα συμπεράσματα και θεωρίες συνωμοσίας, η κοινή γνώμη μάλλον βρίσκεται απέναντι στους δικαστικούς και δεν κατανοεί εύκολα τη θέση της Ν.Δ.

Θεσμικού χαρακτήρα είναι, πλέον, και οι συνεχιζόμενες αποκαλύψεις για τη δράση του Β. Παπαδόπουλου, αποκαλύψεις που δεν μοιάζουν ικανές να «σπάσουν» τη σιωπή της κυβέρνησης. Η αποκάλυψη ότι πυρομαχικά που κατασκεύασε η εταιρεία του βρέθηκαν στην κατοχή του ISIS μπορεί να μην ενοχοποιεί την κυβέρνηση (τα πυρομαχικά κατασκευάστηκαν το 2002, παραμένει άγνωστο ποιός ήταν ο αρχικός αγοραστής και, τελικά, βρέθηκαν στα χέρια των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους το 2014, δηλαδή σε κάθε περίπτωση πριν την κυβέρνηση Τσίπρα), ωστόσο σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα ανάγκαζαν την κυβέρνηση σε μία επίσημη ανακοίνωση και, πάντως, μία διάθεση αποστασιοποίησης της επίσημης κυβέρνησης από τα πεπραγμένα του όποιου εμπόρου. Κάτι που, προφανώς, δεν συνέβη στην Ελλάδα…

• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Πάνος Καμμένος
• Σαουδική Αραβία
• Σταύρος Κοντονής