H Γερμανία «μπαίνει μπροστά» στο Ουκρανικό – Εγγυήσεις, εδάφη και… ηγεμονία στη νέα Ευρώπη

Με σαφή στόχο να στείλει αποφασιστικό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις, το Βερολίνο φτάνει στην Ουάσινγκτον με τρεις ξεκάθαρες επιδιώξεις στο Ουκρανικό: ασφάλεια, εδαφική ακεραιότητα – και γερμανική πρωτοκαθεδρία στον ευρωπαϊκό χώρο.

Για τη Γερμανία, ο πόλεμος στην Ουκρανία ΔΕΝ είναι απλώς μια σύγκρουση στο μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης – είναι υπαρξιακό διακύβευμα. Η ρωσική επιθετικότητα αντιμετωπίζεται ως άμεση απειλή για τη γερμανική ασφάλεια, ικανή να τινάξει στον αέρα το μεταπολεμικό δόγμα της χώρας.

Ο Μερτς εξελίσσει τη Γερμανία σε στρατιωτική μηχανή

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δρομολογεί ιστορικές επενδύσεις προκειμένου να οικοδομήσει «τον ισχυρότερο συμβατικό στρατό στην Ευρώπη» — έναν στρατό ικανό όχι μόνο να αμυνθεί, αλλά και να ηγηθεί στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο.

Οι τρεις βασικές γερμανικές προτεραιότητες στην Ουάσινγκτον:

1. Στιβαρές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία, με ενεργό ρόλο των ΗΠΑ
   – Παρότι η Ουάσινγκτον πιέζει για διμερή συμφωνία Βερολίνου-Κιέβου, η Γερμανία θέλει το «σήμα» της αμερικανικής傘 ως παγκόσμιο μήνυμα αποτροπής προς τη Μόσχα.

2. Αρνηση «παραχώρησης εδαφών» χωρίς εγγυήσεις
   – Το Βερολίνο φοβάται ότι η νομιμοποίηση τετελεσμένων στη νοτιοανατολική Ουκρανία θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για μελλοντικές εδαφικές αναθεωρήσεις στην Ευρώπη.

3. Ανάδειξη της Γερμανίας σε ηγετική δύναμη της Ευρώπης
   – Μετά από δεκαετίες «εσωστρέφειας», το Βερολίνο επιχειρεί να αποδείξει ότι μπορεί να αναλάβει το τιμόνι, στέλνοντας ισχυρό πολιτικό και στρατιωτικό μήνυμα ενότητας.

Το «καυτό» δίλημμα που έρχεται:

Θα τολμήσει τελικά η Γερμανία να στείλει στρατό στην Ουκρανία;

Η πρόταση Μακρόν για μελλοντική «ειρηνευτική αποστολή» με ευρωπαϊκή στρατιωτική παρουσία βάζει το Βερολίνο με την πλάτη στον τοίχο. Επισήμως, αυτό θεωρείται ακόμη εκτός συζήτησης — ανεπίσημα όμως, κορυφαία στελέχη όπως ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ (SPD) και ο Χριστιανοδημοκράτης Κιζεβέτερ δηλώνουν πως αν η Γερμανία θέλει να ηγηθεί, πρέπει να αναλάβει και το ρίσκο.

Ο υπ. Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ προειδοποιεί πάντως ότι ήδη ο γερμανικός στρατός πιέζεται στο έπακρο, ενισχύοντας την κρίσιμη NATOϊκή παρουσία στη Λιθουανία.

Συμπέρασμα: Το Βερολίνο φεύγει οριστικά από τον ρόλο του «πολιτικά βολικού διαμεσολαβητή» κι ετοιμάζεται να φορέσει το κράνος του ηγέτη. Το ερώτημα δεν είναι αν θέλει — αλλά αν μπορεί και αν θα αντέξει το βάρος…

• Βερολίνο
• Γερ​μανία
• Λαρς Κλίνγκμπαϊλ
• Ουκρανία