Η ντροπή του κ. Μπουτάρη

Ντρέπεται, λοιπόν, ο κ. Μπουτάρης. Ντρέπεται που είναι Έλληνας, γιατί όπου πάει στο εξωτερικό τον αντιμετωπίζουν σαν λεπρό. Και γιατί παρακαλώ;

 Μήπως για τον ρατσισμό  της χώρας του και την δυσανεξία έναντι των μεταναστών; Αν θυμάμαι καλά, μόνο επαίνους ακούνε οι Έλληνες για την συμπεριφορά τους στο θέμα αυτό. Μήπως για την επέλαση της Ακροδεξιάς που έχει φτάσει προ των πυλών της εξουσίας; Από ό,τι ξέρω, αυτό συμβαίνει στη Γαλλία ,την Ολλανδία  και παραλίγο στην Αυστρία. Άσε που η φαιά παράταξη, ραφιναρισμένη ή όχι, συγκυβερνά σε αρκετές χώρες της Ευρώπης.

   Αλλά πάλι, μήπως ντρέπεται ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης επειδή ζεί  σε μία χώρα γεμάτη τεμπέληδες και αργόσχολους; Μα απ ο,τι λένε τα επίσημα χαρτιά της Ένωσης, οι Έλληνες εργάζονται πιο πολύ απ΄ όλους. Κι αν δεν αποδίδουν όσο πρέπει, η ευθύνη δεν βαρύνει τόσο τους ίδιους, όσο εκείνους που τους έχουν κυβερνήσει επί δεκαετίες. Ευρωπαϊστές όλοι τους, κατά σύμπτωση, και «εκσυγχρονισμένοι», σαν  κι αυτούς προχθές- Διαμαντοπούλου  και σία- ,τους επίδοξους νέους σωτήρες, τους οποίους ο κ Μπουτάρης τίμησε με την παρουσία του.

   Το βρήκα, όμως. Μάλλον για την διαφθορά της  χώρας του ντρέπεται ο ρέκτης δήμαρχος. Προφανώς ονειρεύεται μια χώρα-παράδεισο σαν την Ελβετία, όπου συσσωρεύονται όλα τα «μαύρα» της υφηλίου στις τράπεζες της, ή σαν την Γερμανία όπου το λάδωμα  και  οι μίζες είναι άγνωστες λέξεις. Ειδικά στην αλφάβητο των μεγάλων εταιρειών  που έχουν τυλίξει με τα πλοκάμια τους την οικουμένη, αλλά παραμένουν άμωμες…

    Η χώρα στην οποία ζει ο κ.Μπουτάρης περνάει δύσκολα. Είναι φτωχή πιά, με προβληματικό παρόν και αβέβαιο μέλλον. Ισως γι αυτό τον βλέπουν σαν λεπρό, όπως λέει. Προφανώς, συμφύρεται με Ευρωπαίους που δεν έχουν ακούσει  τίποτε για την στωϊκότητα των Ελλήνων στις τραχιές αυτές στιγμές ούτε για τις αξιοζήλευτες αντοχές που επιδεικνύουν. Προπάντων, οι κύριοι αυτοί-και μαζί τους ο κ.Μπουτάρης-, δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να δουν ποιοί έδιναν δάνεια αβέρτα στην Ελλάδα, αδιαφορώντας για την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, ουτε βέβαια ποιοι, και γιατί, την έβαλαν στην Ευρωζώνη με ψεύτικα στοιχεία και πόσο της κόστισε αυτό το έγκλημα. Σιγά  που θα ασχοληθούν με λεπτομέρειες οι καθωσπρέπει συνομιλητές του Δημάρχου.

   Τις προάλλες ένας θεατρικός συγγραφέας  αποκάλεσε βδέλυγμα τον ελληνικό λαό. Κι αυτό δεν είναι τίποτε. Ακούστε και τη συνέχεια: « Η γονιμότητά του, η μοναδική την οποία διαθέτει, είναι πλέον προγραμματισμένη  γενετικώς και καθηλωμένη αποκλειστικώς στην τερατογένεση. Ο ελληνικός λαός είναι ένα τέρας προορισμένο να γεννάει μόνο τέρατα» (Δημήτρης Δημητριάδης, στην « Lifo»).

     Όχι, δεν λέει τέτοια φρικώδη ο κ.Μπουτάρης. Η δυσανεξία για τη χώρα του εκδηλώνεται αλλιώς. Με τον τρόπο που έχουν ορισμένοι εστέτ να αποκαλύπτουν αβαθή προβληματισμό και συμπλέγματα ενοχικού επαρχιωτισμού. Και ποτέ δεν θα καταλάβει ο άνισος Μπουτάρης- άνθρωπος με χίλια καλά κι άλλα τόσα στίγματα- ότι η αφετηρία  για να βγεί η χώρα από την άβυσσο είναι να την βλέπουν τρυφερά οι κάτοικοί της. Να αγαπούν ακόμη και τις πληγές της. Όχι για να παρακάμπτουν τις πομπές της και να δίνουν συγχωροχάρτι στον εαυτό τους, αλλά να πιστεύουν βαθιά στις χάρες, στην ιστορία και στις δυνατότητές της.

    Και, βέβαια,  να αποφεύγουν όχι μόνο τα χάπια σαν κι αυτά που ανέφερε ο κ.Μπουτάρης ( «Είμαστε όλοι με χάπια»), αλλά και  τα χάπια του άκριτου ευρωπαϊσμού και της ψευδώνυμης ευτοπίας.

• Γιάννης Μπουτάρης
• Δήμαρχος
• Θεσσαλονίκη