Η «αερομαχία» της Καλαμάτας για την επόμενη μέρα της Πολεμικής Αεροπορίας – Γιατί η Ελλάδα επέλεξε τους Ισραηλινούς και ο κίνδυνος αδυναμίας εκπαίδευσης των νέων Ικάρων

Η σκληρή «αερομαχία» το πρωί στο κοινοβούλιο που κατέληξε σε «εμπλοκή» κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σχετικά με την συμφωνία της Ελλάδας και του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για ανάθεση της αεροπορικής εκπαίδευσης στην Ισραηλινή Elbit κατέδειξε ότι η Πολεμική Αεροπορία έφτασε μια ανάσα πριν «παγώσει» η εκπαίδευση των νέων Ικάρων.

Εδώ και αρκετά χρόνια το ΓΕΑ και όσοι εμπλέκονται με την εκπαίδευση των ιπτάμενων στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα είχαν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου και είχαν αναλυτικά περιγράψει τις δραματικές συνέπειες που θα είχε στα Ελληνικά «φτερά» η μη άμεση λήψη αποφάσεων για αντικατάσταση των «υπέργηρων» εκπαιδευτικών T-2. Με την οριστική ημερομηνία λήξης των Τ-2 να προσδιορίζεται εντός του 2023 δηλαδή στο άμεσο «αεροπορικό» μέλλον για το οποίο θα έπρεπε ήδη εδώ και τουλάχιστον μια πενταετία να έχει τεθεί το χρονοδιάγραμμα και να έχουν κινηθεί οι διαδικασίες αντικατάστασής του. «Τέλος στα ανταλλακτικά, τέλος στην υποστήριξη αλλά και στις λύσεις-ανάγκης των τεχνικών της Πολεμικής Αεροπορίας» είναι το μήνυμα που εξέπεμπαν τα αρμόδια στελέχη προς την στρατιωτική ηγεσία και εκείνη με τη σειρά της προς την πολιτική.

Με τον χρόνο να μετρά αντίστροφα η λήψη άμεσης απόφασης για να συνεχίσουν τα Ελληνικά «γεράκια» να εκπαιδεύονται και να βγαίνουν μαχητές έτοιμοι να επανδρώσουν τις Πολεμικές Μοίρες ήταν πλέον επιβεβλημένη. Με τη μέθοδο leasing να επιλέγεται ως την πλέον ενδεδειγμένη ώστε να προχωρήσουν οι διαδικασίες και η Πολεμική Αεροπορία να διαθέτει το συντομότερο καινούργια εκπαιδευτικά αλλά και την υποστήριξη για να βγάζει σε πέρας το εκπαιδευτικό πτητικό έργο.

Το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων είχε εισήγηθει από το 2017 ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πτητικής εκπαίδευσης μέσω leasing για αεροσκάφη που θα αντικαταστούσαν τα Τ-2 για τουλάχιστον είκοσι χρόνια. Η Διακρατική συμφωνία με τον Καναδά δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ αφού η Καναδική εταιρεία κατέθετε τροποποιήσεις της προσφοράς της η οποία έφτανε τα 1,9 δις. Πέρασαν δύο χρόνια και αποφασίστηκε να αναζητηθούν και άλλες λύσεις με το Ισραήλ και την Elbit να καταθέτει τη δική της πρόταση και να ποντάρει και στην άριστη γεωστρατηγική σχέση με την Ελλάδα.

Η απαίτηση της Πολεμικής Αεροπορίας για 3500 καλύπτονταν και από τις δύο προτάσεις όμως η Καναδική πρόταση σύμφωνα με πληροφορίες αναφέρονταν σε ώρες πτήσης, από την εκκίνηση μέχρι και την κράτηση του κινητήρα. Αντίθετα οι Ισραηλινοί μετρούν τις πτητικές ώρες από την απογείωση έως και την προσγείωση και αυτή η διαφορά δίνει επιπλέον 20% στις ώρες πτήσεις σύμφωνα με την εκτίμηση των εκπαιδευτών. Επιπλέον οι Ισραηλινοί προσέφεραν δύο αντί ενός εξομοιωτών ενώ το κόστος στην πρόταση της Elbit έφτανε τα 1,375 εκ. για 22 χρόνια με την Καναδική προσφορά να αγγίζει τα 1,254 εκ. ευρώ αλλά για 20 χρόνια. Όμως και στο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής οι Ισραηλινοί είχαν πλεονέκτημα όπως αναφέρουν πηγές του ΥΠΕΘΑ αφού η πρόταση των Καναδών απαιτούσε στα πρώτα τέσσερα χρόνια κονδύλι ύψους 584 εκ ευρώ ευρώ ενώ οι Ισραηλινοί ζητούσαν για την ίδια περίοδο 374 εκ. ευρώ.

Με βάση την λεγόμενη τιμαριθμική αναπροσαρμογή στην οποία αναφέρεται η αντιπολίτευση που φτάνει το 2,65% προκύπτουν δύο διαφορετικά ποσά, αυτό της τελικής συμφωνίας που υπεγράφη και φτάνει τα 1.746.571.243,98 ευρώ, ενώ με τις νόμιμες κρατήσεις το ποσό ανέρχεται στα 1.853.880.581,19 ευρώ.

Η απόφαση έγειρε τελικά υπέρ των Ισραηλινών οι οποίοι ήδη έχουν «στρατοπεδεύσει» στην Καλαμάτα και μαζί με τους Έλληνες Επιτελείς προετοιμάζουν την έναρξη των εργασιών. Τα δέκα εκπαιδευτικά M-346 θα αντικαταστήσουν τα παλιά Τ-2 και αρκούν οριακά για τον αυξημένο τα επόμενα χρόνια αριθμό εκπαιδευόμενων Ικαρων.

• εθνική άμυνα
• Κώστας Σαρικάς
• Πολεμική Αεροπορία