Η Αχτσιόγλου, η «κρίση ως ευκαιρία» και οι υπερβολικές αντιδράσεις

Συζητήσεις επί συζητήσεων προκλήθηκαν από τη δήλωση της Τομεάρχη Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ Έφης Αχτσιόγλου ότι η «κανονικότητα στην πραγματικότητα ποτέ δεν είναι ευκαιρία για την Αριστερά».

«Νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλη ευκαιρία και ταυτόχρονα πολύ μεγάλη ευθύνη που έχουμε ως το πρώτο κόμμα της Αριστεράς στην Ευρώπη να δράσουμε ώστε αυτές οι μετατοπίσεις, αυτές οι ρωγμές που υπήρξαν στην Ευρώπη λόγω της πανδημίας να μπορέσουν να οδηγήσουν σε μία μεγαλύτερη, ουσιαστικότερη πολιτική αλλαγή», ανέφερε επίσης στην τοποθέτησή της, η κ. Αχτσιόγλου.

Τόσο η ΝΔ, όσο και η Αριστοτελία Πελώνη αντέδρασαν εντόνως στην εν λόγω τοποθέτηση, με την κυβερνητική εκπρόσωπο, να εξαπολύει σφοδρά πυρά κατά της βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ: « Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει το κόμμα που τρέφεται από την ιδεοληψία που θέλει την κρίση ευκαιρία, όχι προς το καλύτερο, αλλά προς το διχαστικότερο. Γι’ αυτό και η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία, όπως ομολόγησε η κ. Αχτσιόγλου, συμπυκνώνοντας τη συνολική στάση που επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ υπονομεύοντας την εθνική προσπάθεια και καταστροφολογώντας εν μέσω πανδημίας».

Ας προσπαθήσουμε να δούμε όμως τα πράγματα όσο πιο αντικειμενικά γίνεται: Είπε κάτι τόσο παράλογο η κ. Αχτσιόγλου; Είναι πολιτικό λάθος να λέει πως η κρίση είναι ευκαιρία για ευρύτερες αλλαγές και πολιτικό μετασχηματισμό; Όχι, φυσικά! Και αυτό γιατί από την έναρξη της πανδημίας αν παρατηρήσουμε τις ενέργειες βασικών παραγόντων τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών, θα δούμε πως η κρίση ήταν πράγματι μια ευκαιρία απομάκρυνσης από το μοντέλο του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, το οποίο εξάντλησε τα όριά του και αποδείχθηκε πως απλά δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε περιόδους μεγάλης αναταραχής:

• Η Κριστίν Λαγκάρντ, διοικήτρια της ΕΚΤ, πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ και «σκληρή» υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαρκοζί στις αρχές της περασμένης δεκαετίας, κάλεσε όλα τα κράτη – μέλη να προχωρήσουν σε επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές για να ανακόψουν την θηριώδη ύφεση. Προώθησε δε προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης γιγαντιαίων διαστάσεων για να στηριχθούν οι οικονομίες των κρατών – μελών της ΕΕ.
• Ο Τζο Μπάιντεν, πρόεδρος των ΗΠΑ, όχι μόνο προχώρησε σε αύξηση του κατώτατου μισθού -αίτημα της προοδευτικής πτέρυγας των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, αλλά ζήτησε την αύξηση της φορολογίας των πλουσίων για να χρηματοδοτηθούν οι κοινωνικές δαπάνες. Ζήτησε δε την άρση των πατεντών για τα εμβόλια ώστε αυτά να φτάσουν στις πιο φτωχές χώρες του κόσμου που καταρρέουν από την πανδημία, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την Ινδία.

Αλλά και στα δικά μας: Αυτό ακριβώς που είπε η κ. Αχτσιόγλου, έχει ειπωθεί από νυν και πρώην πρωθυπουργούς, από υπουργούς, βουλευτές και στελέχη άλλων κομμάτων. Το έχει πει πολλάκις και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως χαρακτηριστικά στο μήνυμά του για το Πάσχα: «Όλα αυτά δηλώνουν πως η χώρα πέτυχε να κάνει την υγειονομική πολιορκία, ευκαιρία προόδου. Και ότι έχει δυνάμεις αστείρευτες».

• Αριστοτελία Πελώνη
• Ευρωπαϊκή Ένωση
• Έφη Αχτσιόγλου
• ΣΥΡIZA