Η ακραία πόλωση δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο, εκλογές – εξπρές η μόνη λύση

«Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα αλλά πρέπει να ξέρουμε τι είναι αυτό που αγιάζει το σκοπό»

Λέων Τρότσκι (1879- 1940)

Οι υβριστικές και ακραίες εκφράσεις που ανταλλάχθηκαν εντός και εκτός Βουλής πριν απο τα Χριστούγεννα, υπερέβησαν κάθε προηγούμενο. Το πολιτικό κλίμα θα είναι ακόμη χειρότερο μετά τα Θεοφάνεια όταν πλέον η χώρα θα μπαίνει και επίσημα στην προεκλογική περίοδο για τις πολλαπλές κάλπες που θα στηθούν μέσα στο 2019 (εθνικές, ευρωεκλογές, περιφερειακές, δημοτικές). Η ακραία πόλωση δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο.

«Απατεώνες της πολιτικής», «τσόκαρα», αιχμές για «ανταλλάγματα» του εθνικού θέματος με τη μη περικοπή των συντάξεων και άλλα ειπώθηκαν από το βήμα και τα έδρανα του κοινοβουλίου και ανέβασαν στα ύψη τον δείκτη της έντασης.

Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Οι σειρήνες της εξουσίας σχεδόν όλους τους μεθούν. Πολύ περισσότερο ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που ούτε στα πιο τρελλά όνειρα του δεν μπορούσε να φανταστεί ότι από το 2,5% θα εκσφενδονιζόταν σε τροχιά εξουσίας. Ολα τα ζει για πρώτη φορά. Και την άνοδο και την διαφαινόμενη πτώση του. Μαξίμου και Κουμουνδούρου φέρονται αποφασισμένοι να επιστρατεύσουν ότι όπλο υπάρχει και δεν υπάρχει για να παραμείνει ο Αλέξης Τσίπρας γαντζωμένος από την καρέκλα και ο ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση.

Οσον αφορά στη ΝΔ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα είναι πρώτο κόμμα αλλά οι κάλπες θα κρίνουν εάν οι πολίτες θα της δώσουν την αυτοδυναμία. Η Πειραιώς δεν αφήνει πλέον τίποτα να πέσει κάτω. Αρπάζει το γάντι της προεκλογικής πόλωσης. Κορυφαία στελέχη όπως ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Αδωνις Γεωργιάδης και άλλα ήδη προειδοποιούν με Ειδικά Δικαστήρια για την επόμενη μέρα.

Σκληρή μάχη δίνουν και τα μικρότερα κόμματα. Είτε για να ξεφύγουν από τις Συμπληγάδες των μονομάχων ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ (Κίνημα Αλλαγής) είτε για την κοινοβουλευτική τους επιβίωση (Ποτάμι, ΑΝΕΛ, Ενωση Κεντρώων κλπ).

Η ψήφιση της Συνταγματικής Αναθεώρησης από την σκοπιανή Βουλή στις 15 Ιανουαρίου όπως ανακοίνωσε ο Ζόραν Ζάεφ, στην ουσία εκκινεί και την διαδικασία αποχώρησης του Πάνου Καμμένου από την κυβέρνηση, αν δεν επιδοθεί σε νέα κυβίστηση (κοινώς κωλοτούμπα) ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ. Ανεξαρτήτως του πότε θα υπάρξουν ραγδαίες εξελίξεις το πολιτικό σκηνικό θα μοιάζει με κινούμενη άμμο και η χώρα θα σέρνεται.

Κανένα σοβαρό κοινοβουλευτικό έργο δεν θα υπάρξει. Ολα θα κινούνται γύρω από τις προεκλογικές σκοπιμότητες του ΣΥΡΙΖΑ, στις οποίες το κάθε κόμμα θα απαντάει με βάση την στρατηγική στόχευση του και τα εκλογικά ακροατήρια στα οποία απευθύνεται.

Αρκετοί υποψήφιοι επίσης θα υπερβούν εαυτόν σε ακρότητες και ανοησίες για να γίνει ντόρος γύρω από το όνομα τους. Ιδιαίτερα στον ΣΥΡΙΖΑ -αν είναι δεύτερο κόμμα- περίπου οι μισοί βουλευτές δεν θα επανεκλεγούν. Οι πολίτες θα δεχθούν πολιτική ηχορύπανση.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο μακροβιότερος μνημονιακός πρωθυπουργός. Ο ίδιος το εντάσσει στο αφήγημα του ως επιτυχία. Η Αντιπολίτευση το αποδίδει στο ότι είπε «ναι» σε όλα. Μια κυβέρνηση της ΝΔ θα είχε πέσει εκ των έσω μέσα στους πρώτους μήνες εάν υποχρεωνόταν να πάρει από τους δανειστές τα ίδια μέτρα που δεσμεύουν τη χώρα για δεκαετίες ( πρωτογενές πλεόνασμα 2,2% έως το 2060, δέσμευση όλης της δημόσιας περιουσίας ακόμη και των αρχαιολογικών χώρων για 99 χρόνια από το Υπερταμείο όπου ομιλούν την αγγλική κλπ).

Αλήθεια τι θα κερδίσει ο Αλέξης Τσίπρας αν παραμείνει λίγους μήνες παραπάνω στο Μαξίμου; Αν όντως δεν έχει αναλάβει να λύσει το σκοπιανό χάριν του ευρωπαϊκού και του αμερικανικού παράγοντα όπως τον καταγγέλει η Αντιπολίτευση, γιατί δεν αφήνει στους πολίτες να αποφασίσουν ποια πολιτική δύναμη θα διαχειριστεί τη Συμφωνία των Πρεσπών; Πως είναι δυνατόν ένα μειοψηφικό κόμμα όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν πέτυχε να πάρει αυτοδυναμία παρά το γεγονός ότι έταζε προεκλογικά ότι θα έσκιζε με ένα νόμο τα μνημόνια κλπ, να παίρνει μόνο του την ιστορική ευθύνη για ένα μείζον εθνικό θέμα;

Όσον αφορά στην οικονομία αυτοί που πίστεψαν ότι έσωσαν τη χώρα ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος ήδη το έκαναν. Οπως και εκείνοι που το αμφισβητούν. Τι νόημα έχει για προσωπικές στρατηγικές να τιμωρείται η χώρα;

Οσο πιο λίγο κρατήσει η προεκλογική περίοδος τόσο καλύτερα και για τα κόμματα και για τους πολίτες. Η πόλωση ενισχύει τις ακροδεξιές και αντιδραστικές φωνές καθώς και την αποχή.

Να ξεκαρίσει το πολιτικό τοπίο είναι το μείζον μετά την έξοδο από τα μνημόνια και πάνω σε αυτό να κτισθεί το αφήγημα της χώρας και όχι του κάθε κόμματος και του κάθε αρχηγού. Γι αυτό και η μόνη διέξοδος από το τοξικό κλίμα είναι οι εκλογές εξπρές.

• Βουλή
• ΣΥΡIZA