Η εχθρική στάση του Ανδρουλάκη και ο μονόδρομος του Μητσοτάκη

Στις αρχές Μαΐου είχα αναφερθεί στο ενδεχόμενο να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με βάση τις δημοσκοπήσεις εκείνων των ημερών που έδειχναν ότι το κυβερνών κόμμα άγγιζε το 33% με 35%, το δε ΠΑΣΟΚ κυμαινόταν γύρω στο 10%. Οι μετρήσεις εκείνες επιβεβαίωναν μεν ότι ο στόχος της αυτοδυναμίας δεν είναι εφικτός για τη ΝΔ, αφού με την απλή αναλογική θα πάρει το πολύ 120 έδρες, αλλά κι από την άλλη ότι αν σχηματίσει κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ, θα μπορεί να στηριχτεί σε μια πλειοψηφία 153-155 βουλευτών.

Όμως ο πολιτικός χρόνος έχει πλέον αποκτήσει αστραπιαία ταχύτητα με τις εξελίξεις να είναι καταιγιστικές και τις δηλώσεις, τις αντιδηλώσεις και τις επαναχαράξεις στη στρατηγική των πρωταγωνιστών να πέφτουν σαν το χαλάζι!

Ενώ λοιπόν τα επιτελεία του Μαξίμου και της Χαριλάου Τρικούπη γνώριζαν ότι υπάρχει η δυνατότητα σχηματισμού μιας τέτοιας κυβέρνησης που θα αποτρέψει το ενδεχόμενο να σύρεται η χώρα για άγνωστο διάστημα σε κυβερνητική αστάθεια, ο Νίκος Ανδρουλάκης έκοψε απότομα και μάλλον αλαζονικά τις γέφυρες με τον Κυριάκο Μητσοτάκη προτάσσοντας όρους που ήταν λογικό να θεωρηθούν εκβιαστικοί από τους γαλάζιους και να απορριφθούν ασυζητητί.

Στο ίδιο μοτίβο της απόρριψης κινήθηκαν και στην Κουμουνδούρου, μόνο που επιλέχθηκαν πιο χαμηλοί τόνοι υπαινισσόμενοι ότι η Χαριλάου Τρικούπη θα αλλάξει στάση μετά τις εκλογές της 21ης Μαΐου…

Χωρίς αμφιβολία ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει την οδό της αντιπαράθεσης με τον πρωθυπουργό. Της προσωπικής αντιπαράθεσης. Δεν θέλει να συνεργαστεί με τίποτα μαζί του. Έχει στηλώσει τα πόδια του και δεν ακούει κουβέντα! Ακόμα και όσα τον συμβουλεύουν εξωθεσμικοί παράγοντες που του λένε να βάλει νερό στο κρασί του για το καλό της οικονομίας και της χώρας, πολύ περισσότερο που μετά τη διαφαινόμενη επανεκλογή Ερντογάν, δεν μπορεί να μένει ακέφαλη για πολύ καιρό.

Μπροστά σε αυτή την εχθρική συμπεριφορά του κ. Ανδρουλάκη, η επιλογή για τον πρωθυπουργό είναι μια και μόνη. Να επιμείνει στην κατάκτηση της αυτοδυναμίας και να το πάει έτσι μέχρι τέλους. Άλλωστε και οι νεώτερες δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η ΝΔ ξεπερνά πλέον το 35%, του λύνουν τα χέρια για μια πιο απόλυτη στάση. Τι κέρδος θα είχε να συμβιβαστεί και να κάνει κυβέρνηση με έναν “δύστροπο” και δύσκολο εταίρο όταν μπορεί να πάει σε δεύτερες εκλογές με την ενισχυμένη αναλογική που θα του δώσει επιπλέον μέχρι και 40 βουλευτές;

Γνωρίζει άλλωστε καλά ότι αν το ποσοστό της ΝΔ είναι πάνω ή έστω γύρω στο 35% και η απόστασή της από τον ΣΥΡΙΖΑ πάνω από 5 μονάδες, τότε ο αέρας του νικητή μπορεί να σπρώξει τα ποσοστά της ακόμα πιο ψηλά στις εκλογές της 2ας Ιουλίου!

Βέβαια σε μια τέτοια περίπτωση το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ μπορεί να συρρικνωθεί πολύ κάτω από το 10% καθώς θα συμπιεστεί από τους δυο μονομάχους, τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό είναι σίγουρο ότι θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για τον κ. Ανδρουλάκη καθώς τότε θα αρχίσει η αμφισβήτηση της ηγεσίας του. Οι εσωκομματικοί αντίπαλοί του τον περιμένουν ήδη στη γωνία και δεν θα του φερθούν άλλο με υπομονή αν χαντακωθεί το ΠΑΣΟΚ στα ποσοστά του 2019…

Η απορία είναι ότι αφού και ο ίδιος γνωρίζει το εσωκομματικό κλίμα και τι τον περιμένει αν το ΠΑΣΟΚ μπατάρει στις εκλογές, γιατί αυτοχειριάζεται με αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές; Είναι επίσης άγνωστο αν μπορεί να αλλάξει στάση μετά τις εκλογές αποδεχόμενος για πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη. Έχει εγκλωβισθεί τόσο πολύ σε αυτή την απόρριψη που οποιαδήποτε κωλοτούμπα του θα ισοδυναμούσε με εξευτελισμό του. Επομένως δεν μπορεί να περιμένει κανείς οποιαδήποτε έκπληξη από τον κύκλο των εντολών που θα ανοίξει από την ερχόμενη Δευτέρα. Θα ολοκληρωθεί τυπικά και συνταγματικά και αμέσως μετά θα πάμε στις επόμενες εκλογές. Και ό,τι προκύψει…