Η εξουσία δεν θάβεται – απλώς αλλάζει μνημείο – Η Πρόεδρος και το μυστικό της… πεζοπορίας – Αλέξη που είσαι; Σε ψάχνει ο Στέφανος – Βενιζέλος vs Παπαδόπουλος; 

Στο σκηνικό της κηδείας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, η πολιτική σκηνή πάγωσε – όχι από τον Χειμώνα που τον περιμένουμε, αλλά από την αμήχανη σιωπή. Όπως έλεγε ο Μιχάλης Κακογιάννης στο “Ζορμπάς”, «ο Θεός έφτιαξε τους ανθρώπους για να γελάει». Και κάπως έτσι, το πολιτικό κατεστημένο βρήκε ευκαιρία να αναμετρηθεί με την ίδια του τη σκιά.

Η Πρόεδρος και το μυστικό της… πεζοπορίας

Δίπλα-δίπλα, για δύο χιλιόμετρα, Νίκος Ανδρουλάκης και Κατερίνα Σακελλαροπούλου περπάτησαν σαν να πρωταγωνιστούν στο “Before Sunset”. Εκεί που το ΠΑΣΟΚ απαιτεί «εξηγήσεις» για την πιθανή μη επανεκλογή της, από τον Μητσοτάκη, ο πρόεδρος του κόμματος φαίνεται να ακροβατεί ανάμεσα σε ένα πολιτικό ταγκό και μια ξεκάθαρη ρήξη.

Τι θα γίνει όμως αν ο Μητσοτάκης κάνει τη μεγάλη έκπληξη και ανακοινώσει την επανεκλογή της Σακελλαροπούλου; Εντός ΠΑΣΟΚ, το δράμα θυμίζει το “12 Angry Men”: άλλοι υπέρ της σταθερότητας και άλλοι απαιτούν νέο πρόσωπο για την Προεδρία. Και στη μέση, ο Ανδρουλάκης καλείται να διαχειριστεί έναν εμφύλιο στο ίδιο του το κόμμα.

Η “αλμύρα” στις αιχμές του επικήδειου

Ο επικήδειος του Νίκου Ανδρουλάκη ήταν η επιτομή της τέχνης του πολιτικού υπαινιγμού. Με φράσεις όπως «ήσουν το πολιτικό αντίδοτο στην αλαζονεία της εξουσίας», η στοχοποίηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν ξεκάθαρη. Ο Ανδρουλάκης μάς θύμισε το ρητό του Λόρδου Acton: «Η εξουσία διαφθείρει, και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα».

Από τον επικήδειο στο αγροτικό πεδίο μάχης

Με το ΠΑΣΟΚ να επιστρέφει στην αντιπολιτευτική του τροχιά, κατατίθεται επίκαιρη ερώτηση για τον πρωτογενή τομέα, ενώ οι φήμες θέλουν την πρώτη μεγάλη αντιπαράθεση Μητσοτάκη-Ανδρουλάκη για το 2025 να εξελίσσεται πάνω στο βήμα της Βουλής. Η μάχη αυτή, όμως, δεν είναι μόνο πολιτική – είναι υπαρξιακή. Θα αντέξει το ΠΑΣΟΚ στην πίεση ή θα βυθιστεί όπως ο Τιτανικός σε μια θάλασσα από διλήμματα;

Επίλογος με οσκαρικό φινάλε

Όπως θα έλεγε και ο Άντονι Χόπκινς στο “The Remains of the Day”, «Η αξιοπρέπεια στην πολιτική είναι θέμα προτεραιοτήτων». Εν αναμονή της απόφασης του Μητσοτάκη για την Προεδρία της Δημοκρατίας, όλοι περιμένουν να δουν αν η ταινία θα έχει αίσιο τέλος ή αν θα θυμίζει τη σκηνή του φινάλε από το “There Will Be Blood”.

Mission: Impossible – Athens Protocol

Η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα αναμένεται να αφιχθεί την άνοιξη, αλλά ήδη κινείται πιο γρήγορα και από τον Τομ Κρουζ σε μια ταινία Mission: Impossible. Με τις πρώτες επαφές της να περιλαμβάνουν την Αφροδίτη Λατινοπούλου, μας θυμίζει πως η διπλωματία δεν χρειάζεται πάντα κοινοβουλευτικά διαπιστευτήρια για να κλέψει την παράσταση.

Η “Φωνή Λογικής” σε παγκόσμια εμβέλεια

Το τηλεφώνημα της πρέσβειρας στην ηγέτιδα της Φωνής Λογικής θυμίζει το “Frost/Nixon”: μια απρόσμενη συνομιλία με μεγάλη πολιτική σημασία. Οι κακές γλώσσες λένε πως το ενδιαφέρον πηγάζει από τη φιλοτραμπική στάση της Λατινοπούλου, η οποία έχει φτάσει μέχρι και το νέο Λευκό Οίκο. Μια πολιτική διασύνδεση που, αν μη τι άλλο, αποδεικνύει ότι στην εποχή του TikTok και του YMCA, ο δρόμος προς την παγκόσμια πολιτική σκηνή είναι μικρότερος από ποτέ.

YMCA και πολιτική στρατηγική

Ποιος είπε ότι η πολιτική δεν έχει και ρυθμό; Ο χορός του “YMCA” στο πρωινό του ΑΝΤ1 μάς θυμίζει πως, όπως θα έλεγα και εγώ, «Η πολιτική είναι η τέχνη να επινοείς τρόπους να ανατριχιάζει ο λαός». Αν αναρωτιέστε πώς συνδέονται όλα αυτά, θυμηθείτε ότι στην πολιτική, όπως και στη μουσική, χρειάζεσαι τον κατάλληλο ρυθμό για να μείνεις στο προσκήνιο.

Η διπλωματία του TikTok και του Twitter

Η επικοινωνία της πρέσβειρας με πρόσωπα όπως η Λατινοπούλου μάς θυμίζει ότι το νέο πεδίο μάχης της πολιτικής δεν είναι τα κοινοβούλια, αλλά τα social media. Είτε πρόκειται για έναν χορό στο YMCA είτε για μια ανάρτηση στο Twitter, οι φιλοδοξίες και οι στρατηγικές γράφονται πλέον με likes και views. Όπως έλεγε και ο Όρσον Γουέλς, «Σε αυτόν τον κόσμο, δεν ζούμε όπως θέλουμε, αλλά όπως μπορούμε να τραβήξουμε την προσοχή».

Από την Ουάσιγκτον στην Αθήνα

Η άφιξη της νέας πρέσβειρας την άνοιξη προδιαγράφει έναν ενδιαφέροντα πολιτικό χορό. Ποιος ξέρει; Ίσως στην επόμενη συνάντηση να δούμε τη Λατινοπούλου να χορεύει με την πρέσβειρα υπό τους ήχους του “Born in the USA”. Όπως έλεγε και ο Φράνσις Φορντ Κόπολα στο “The Godfather”, «Είναι μόνο business». Και στην πολιτική, το business δεν σταματά ποτέ.

Το παιχνίδι της Προεδρίας – Σαν άλλος Frank Underwood

Στην πολιτική σκακιέρα της Προεδρίας της Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιάζει να ενσαρκώνει τον Kevin Spacey στο “House of Cards”. Η ανακοίνωση του υποψήφιου Προέδρου αναμένεται την Πέμπτη, αλλά οι παρασκηνιακές κινήσεις θυμίζουν πιο πολύ το “The Godfather”: στρατηγικές συμμαχίες, λεπτές ισορροπίες και το αόρατο χέρι της συναίνεσης που προσπαθεί να κρατήσει όλους ικανοποιημένους.

Βενιζέλος vs Παπαδόπουλος: Η μονομαχία των τίγρεων

Με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο, αλλά και τον Αλέκο Παπαδόπουλο να “ρίχνει το καπέλο του στην αρένα”, η επιλογή του πρωθυπουργού θυμίζει το δίλημμα του “Sophie’s Choice”. Ο ένας φέρει τη βαριά πολιτική σκιά του παρελθόντος, ενώ ο άλλος προβάλλει την εικόνα του σταθερού διαχειριστή.

Στόχος; Να εξασφαλίσει τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ χωρίς να προκαλέσει ρήγματα στην ίδια του την παράταξη. Όπως έλεγε και ο Τσόρτσιλ, «Η πολιτική είναι η τέχνη να κάνεις τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι ήταν ιδέα τους».

Το ΠΑΣΟΚ και η “δυσκολία στις επιλογές”

Για το ΠΑΣΟΚ, η υποψηφιότητα που θα επιλέξει ο Μητσοτάκης είναι σαν το φινάλε του “Inception”: ανοιχτό σε ερμηνείες. Αν η πρόταση περιλαμβάνει τον Βενιζέλο, η συναίνεση θα είναι εύκολη αλλά θα εγείρει ερωτήματα για τη μελλοντική δυναμική του ΠΑΣΟΚ. Αν επιλεγεί ο Παπαδόπουλος, η Χαριλάου Τρικούπη θα χρειαστεί να προσαρμόσει τη στάση της, αποφεύγοντας την εμφάνιση οποιασδήποτε «αλαζονικής ουδετερότητας».

Η “εθιμοτυπική” συνάντηση που καθορίζει το μέλλον

Η Πέμπτη 16 Ιανουαρίου μπορεί να μοιάζει με άλλη μια μέρα, αλλά για το πολιτικό τοπίο είναι το αντίστοιχο του “The King’s Speech”. Ο Μητσοτάκης θα δει την Κατερίνα Σακελλαροπούλου για την εθιμοτυπική συνάντηση, όμως η πιθανότητα ανανέωσης της θητείας της μοιάζει να χάνει έδαφος.

Όπως έλεγε και ο Ντε Γκωλ, «Η πολιτική δεν είναι θέμα συναισθημάτων, αλλά αποφάσεων». Και ο πρωθυπουργός φαίνεται έτοιμος να αφήσει πίσω του τη συναισθηματική φόρτιση για να κάνει το μεγάλο άλμα.

Ο χρόνος τελειώνει, οι ισορροπίες δοκιμάζονται

Με τις ώρες να μετρούν αντίστροφα, η επιλογή του νέου Προέδρου μοιάζει με το “Argo”: όλοι περιμένουν το μεγάλο φινάλε, ελπίζοντας να αποδειχθεί επιτυχημένο. Θα καταφέρει ο Μητσοτάκης να επιλέξει έναν υποψήφιο που να φέρει τη συναίνεση χωρίς να προκαλέσει χάος; Ή μήπως η πολιτική σκηνή θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια νέα κρίση ταυτότητας;

Όπως έλεγε και ο Μακιαβέλι, «Η πολιτική δεν είναι για τους δειλούς, αλλά για εκείνους που μπορούν να ελέγξουν τη μοίρα». Και την Πέμπτη, ο Μητσοτάκης θα δοκιμάσει ακριβώς αυτό.

Τι απέγινε ο Αλέξης;

Ο Στέφανος Κασσελάκης φαίνεται αποφασισμένος να αναβιώσει την κόντρα του με τον προκάτοχό του, Αλέξη Τσίπρα, σε ένα πολιτικό δράμα που θυμίζει το “There Will Be Blood”. Η τελευταία του συνέντευξη στον youtuber θύμισε σκηνή από το “Joker”, με τον Κασσελάκη να αφήνει το προσωπείο του σοβαρού ηγέτη για να μιλήσει «χύμα» και να κατηγορήσει τον Τσίπρα για παρασκηνιακή δράση.

Όπως θα έλεγε και ο Όσκαρ Ουάιλντ, «Η αλήθεια είναι σπάνια αγνή και ποτέ απλή». Και η δική του εκδοχή της αλήθειας είναι κάθε άλλο παρά απλή.

Ο κόσμος θέλει ίντριγκα

Ο Κασσελάκης φαίνεται να κατανοεί ότι το κοινό διψάει για πολιτικό σασπένς. Με το σχόλιό του ότι «ο κόσμος θέλει να τα ακούει χύμα», ανοίγει το δρόμο για ένα νέο πολιτικό αφήγημα, πιο κοντά σε σκηνές από το “The Wolf of Wall Street” παρά σε παραδοσιακή πολιτική ρητορική.

Η αναφορά του σε σενάρια για την Κεντροαριστερά και συνεργασίες με τον Χάρη Δούκα προσθέτει μια δόση δράματος που θυμίζει “The Big Short”: παρασκηνιακές κινήσεις, κρυφές στρατηγικές και ένα κοινό που παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα.

Σταλινισμός ή Αριστερά;

Εκτός από τον Τσίπρα, ο Κασσελάκης στρέφει τα πυρά του και στον «σταλινικό ΣΥΡΙΖΑ», κατηγορώντας τον για ιδεολογική ακαμψία. Εδώ το δράμα αγγίζει το επίπεδο του “Dr. Strangelove”: ένας κόσμος ιδεολογικών μαχών που μοιάζει πιο γελοίος παρά επικίνδυνος.

Ο πολιτικός διάλογος μετατρέπεται σε πολιτική καρικατούρα, με τον Κασσελάκη να μοιάζει να απολαμβάνει τον ρόλο του αντιήρωα που προκαλεί το κατεστημένο. Όπως έλεγε και ο Νίτσε, «Ό,τι δεν με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό».

Το παιχνίδι συνεχίζεται

Το μπρα ντε φερ μεταξύ Κασσελάκη και Τσίπρα φαίνεται πως μόλις ξεκίνησε. Όπως στο “The Dark Knight”, όπου ο Joker έλεγε στον Batman, «You complete me», έτσι και ο Κασσελάκης φαίνεται να χρειάζεται τον Τσίπρα για να διαμορφώσει τη δική του αφήγηση.

Αλλά στην πολιτική, όπως και στον κινηματογράφο, τα διλήμματα συχνά καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα: «Στο τέλος, μόνο ένας μπορεί να μείνει όρθιος».

Πολιτικό Survivor

Στη σκηνή του ΣΥΡΙΖΑ, ο Κασσελάκης και ο Τσίπρας φαίνεται να διαγωνίζονται για το ποιος θα παραμείνει ο κεντρικός πρωταγωνιστής. Και το κοινό παρακολουθεί, αναρωτώμενο αν αυτή η διαμάχη θα θυμίσει το “Gladiator”: ένας θρίαμβος για έναν, ή την πτώση και των δύο.

Όπως έλεγε και ο Μακιαβέλι, «Η πολιτική είναι πόλεμος χωρίς αιματοχυσία, αλλά οι πληγές είναι το ίδιο βαθιές». Και στον ΣΥΡΙΖΑ, ο πόλεμος μόλις άρχισε.

• Κατερίνα Σακελλαροπούλου
• Κώστας Σημίτης
• Νίκος Ανδρουλάκης