Η Νέα γενιά των δημοσιογράφων έχει ξεφύγει από την ομίχλη που της άφησαν οι επιτήδειοι

Γράφει η Δήμητρα Γκουντούνα

Οταν μιλάς με τις φωτογραφίες…  Ακόμα και ο τρόπος που ακούγαμε το κλικ, έδινε μια διάρκεια στη χαρούμενη στιγμή. Εκλεβες τον χρόνο και τον τοποθετούσες σε κορνίζες ,ή σε κάποιο συρτάρι μαζί με το πρώτο λουλούδι που είχες πάρει από αγαπημένο χέρι… Η φευγαλέα φλασιά του κινητού, κι οι πολυάριθμες στιγμές σου, με την ταχύτητα του χρόνου  που σου χαρίζει η τεχνολογία, αποτυπώνει τη στιγμιαία φιλαρέσκεια αλλά και την απόλυτη μοναξιά μιας γενιάς  που δεν λέει να καταλάβει οτι της έχουν κλέψει τη νιότη της .Την προσμονή  της ωραίας στιγμής που έρχεται…  Και την οδηγούν μεθοδικά, στο ”Τώρα το θέλω”  ”Τώρα θα το έχω…”

Ληστεύουν τη ζωή μας. Με την δική μας υπογραφή. Με την δική μας συγκατάβαση.

Ξεχώρισα ένα νεαρό παιδί στη ΓΣ της ΕΣΗΕΑ, απο μια μπροσούρα που κρατούσε στα χέρια του .Τον παραπλάνησα με την δικαιολογία ”Καπνίζεις; θέλω και εγώ να καπνίσω βγαίνουμε στο μπαλκόνι; ”Παλιά η στρατηγική, για να πιάσεις την κουβέντα και να βγάλεις την είδηση..”

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο aVecnews

• avecnews
• Δήμητρα Γκουντούνα
• δημοσιογραφία
• εσηεα