Η ώρα του Μπένυ;

Οι Αμερικάνοι που βρίσκουν μια παροιμία για όλα, βρήκαν μια παροιμία και γι’ αυτό:
Κάθε σκύλος έχει μια καλή μέρα.
Για να συμπληρώσουν οι πιο πονηροί:
Και μερικά καλά σκυλάκια, έχουν ακόμη μία!

Τι εννοούν;

Εννοούν ότι και τα πλέον δυστυχή πλάσματα σε αυτόν τον ντουνιά, κάποια στιγμή καλά θα περάσουν, κάποια στιγμή θα βρουν μια ευκαιρία, κάποια στιγμή θα τους φωτίσει ο ήλιος στα μάτια.
Κι άμα είναι και λίγο πιο τυχερά απ’ το συνηθισμένο, μπορεί να τους προκύψουν δύο αντί για μία ευκαιρίες.

Βλέπε την περίπτωση του Ευάγγελου Βενιζέλου, που κατάφερε να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ (αυτό, δηλαδή, που ήθελε από την πρώτη μέρα που γράφτηκε μέλος), μόνο και μόνο για να το οδηγήσει στην ανυποληψία και παραλίγο και στο χρονοντούλαπο. Εσωκομματικά μια χαρά τα κατάφερε, αλλά στις κάλπες δεν μπόρεσε να συγκινήσει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Και πήρε την άγουσα για το χρονοντούλαπο ή την μεταπολιτική, όπως σας αρέσει πείτε το. Την επικράτεια της λεβάντας, τέλος, πάντων, όπου τον πολιορκεί διαρκώς ο πολιτικός σκώρος…

Επειδή, όμως, στην χώρα μας ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα και επειδή οι Έλληνες και οι Ελληνίδες όσο εύκολα τιμωρούν τόσο εύκολα ξεχνάνε, ενδέχεται ο Μπένυ να επιστρέψει στις ζωές μας. Όχι, όχι ως σοφός γέρων που οραματίζεται το μέλλον της πατρίδας και προσφέρει αφιλοκερδώς συμβουλές σε όσους και όσες έχουν την διάθεση να τον ακούσουν.

Αυτό το έχουμε δει ως τώρα, το έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν πήγε και πολύ άσχημα. Διατηρώ, ωστόσο, την εντύπωση ότι δεν είναι αρκετό για έναν άνθρωπο που ο εγωισμός του αγγίζει την κορυφή του Ολύμπου. Να είσαι ο εθνικός κονσιλιέρε δεν μοιάζει ευκαταφρόνητο για εμάς τους κοινούς θνητούς, για τον Μπένυ όμως; Φοβούμαι πως το συγκεκριμένο κοστουμάκι του πέφτει πολύ στενό…

Και κάπου εδώ εισέρχεται το μακρύ χέρι της μοίρας, που ανατρέπει όλες τις ισορροπίες και τα γραμμένα. Και δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στα καλά σκυλάκια, για να πετύχουν τους στόχους τους. Να γίνει, ας πούμε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος πρωθυπουργός, σε περίπτωση που προκύψει ο χαμός στις εκλογές και αναδειχθεί σε πολύφερνη νύφη ο Ανδρουλάκης και επιμείνει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ στο δόγμα του ότι μιας κυβερνήσεως συνασπισμού δεν πρέπει να ηγηθούν ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Μητσοτάκης.

Άρα θα πρέπει να την πάρει κάποιος άλλος τη σκυτάλη και αυτός ο άλλος γιατί να μην είναι κάποιος παλιός πολιτικός με εμπειρία, με εξυπνάδα και γκράβιτας; Το σενάριο ήδη κυκλοφορεί στα πρωτοσέλιδα ευφάνταστων εφημερίδων…

Και ο ίδιος ο Μπένυ; Από το περιβάλλον του (όλοι και όλες έχουν ένα «περιβάλλον», γιατί όχι κι αυτός;), μας προέκυψε η εξής δήλωση:
«Προς το παρόν ας κρατήσουμε τη διαπίστωση ότι πλέον όλοι συζητούν και αντιμετωπίζουν το σενάριο μιας κυβέρνησης συνεργασίας, ως εξίσου λογικό, θεμιτό και πιθανό με το σενάριο μιας μονοκομματικής κυβέρνησης».

Κάτι σαν το «με φωνάξατε και ήρθα» του συγχωρεμένου του Καραμανλή εν ολίγοις, κάτι σαν το «τραβάτε με κι ας κλαίω» της λαϊκής παροιμίας. Τη λαϊκή ετυμηγορία, από την άλλη, δεν ξέρω αν τη σκέφτηκε κανείς, μιας και οι ψηφοφόροι δεν πάνε στις κάλπες μόνο για κόμματα, πάνε και για πρόσωπα.

Και μπορεί να κατάπιανε μια φορά αυτή τη μουχρίτσα τον Παπαδήμο, αλλά δεν είμαι διόλου σίγουρος ότι θα καταπιούνε δεύτερη φορά έναν δοτό επικεφαλής κυβερνήσεως. Εκτός πια κι αν μας προκύψει κατάρρευση ανάλογη του 2011, οπότε όλοι οι σκύλοι θα σπεύσουν να διεκδικήσουν το κοκαλάκι της πρωθυπουργίας…

• εθνικές εκλογές
• Ευάγγελος Βενιζέλος
• κυβέρνηση
• ΠΑΣΟK