Η τρομοκρατία των αφηνιασμένων

Αθλιότης ολκής οι απειλητικές αφίσες και τα χυδαία τηλεφωνήματα προς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Διότι ο σκοπός (να μην ψηφιστεί η Συμφωνία των Πρεσπών) δεν αγιάζει τα μέσα. Και τα μέσα, εν προκειμένω, είναι φασιστικής εμπνεύσεως.

Δυστυχώς, το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο. Ούτε σημερινό. Παρόμοιες αφίσες είχαν κυκλοφορήσει εναντίον του Γιώργου Παπανδρέου και στελεχών του ΠΑΣΟΚ, μετά την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου.

Φεύ! Τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του που σήμερα στοχοποιούνται είχαν αποφύγει επιμελώς να καταδικάσουν το γεγονός. Ούτε ενέργειες ηπιότερης πλην επικίνδυνης δυναμικής, όπως το λιντσάρισμα υπουργών, τα γιαούρτια εναντίον του Πάγκαλου κ.α.
Επικρατούσε οργή τότε. Η αιφνιδιασμένη κοινωνία βγήκε στους δρόμους, κατέβηκε στο Σύνταγμα και δικαίως έστρεφε τα βέλη της εναντίον του «παλιού συστήματος» και ειδικά εναντίον του ΠΑΣΟΚ, που έφερε το Μνημόνιο.

Η εκρηκτική κατάσταση ευνοούσε τον ΣΥΡΙΖΑ. Φαινόταν καθαρά ότι αποτελεί την μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων που θα εγκατέλειπαν το φθίνον ΠΑΣΟΚ. Κι αυτός ήταν ο λόγος για την αφωνία της ηγεσίας του απέναντι στα απαράδεκτα αυτά φαινόμενα.
Σήμερα, η αθλιότης πλήττει στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (και των ΑΝΕΛ). Γιατί «όλα εδώ πληρώνονται»… Κάτι που φαίνεται να παρακάμπτει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος δεν βρήκε μια λέξη να πει για την αθλιότητα επιφανούς στελέχους της ΝΔ, που έδωσε στη δημοσιότητα τα κινητά βουλευτών των ΑΝΕΛ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Απάθεια και αδιαφορία για το επαίσχυντο γεγονός επέδειξαν και πολλά στελέχη της ΝΔ. Με φωτεινή εξαίρεση την Ντόρα Μπακογιάννη.
Η τρομοκρατία των αφηνιασμένων έχει κι άλλα κατορθώματα στο ενεργητικό της.

Ενδεικτικώς:

Το 2003, ομάδα κουκουλοφόρων τα έκανε γυαλιά καρφιά στο Βιβλιοπωλείο της «Εστίας», όπου οι δημοσιογράφοι Αλέξης Παπαχελάς και Τάσος Τέλλογλου παρουσίαζαν το βιβλίο τους «Φάκελος 17 Νοέμβρη». Ελάχιστες οι καταδικαστικές αντιδράσεις εκ μέρους της Αριστεράς…
Μόνιμος στόχος ομάδος αντιεξουσιαστών υπήρξαν τα βιβλιοπωλεία «Νέα Θέσις», «Πελασγός», «Γεωργιάδης» κ.α. Αιτία, το γεγονός ότι οι ακροδεξιοί εκδότες τους εξέδιδαν βιβλία φασιστικού περιεχομένου.
Φυσικά, σιωπή από τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Κι ας ήταν φασιστική η συμπεριφορά των αντιεξουσιαστών (σπασμένες βιτρίνες, εμπρησμοί, ξυλοκόπημα υπαλλήλων κ.α.).
Μοναδική εξαίρεση ο αείμνηστος φίλος Βασίλης Ραφαηλίδης (και ο υπογραφόμενος ).

Τέλος, τον Ιούνιο του 2018, ομάδα αυτοαποκαλούμενων αναρχικών έσπασαν την βιτρίνα του «Εναλλακτικού Βιβλιοπωλείου» στα Εξάρχεια. Ευτυχώς, οι αντιδράσεις ήταν πολλές και σθεναρές (Βαγγελής Πισίας, Γιώργος Σταματόπουλος στην «Εφ. Συν» κ.α.).
Αυτονόητο το επιμύθιο: Όταν δεν καταδικάζεις την αθλιότητα του φασισμού, θα την βρεις μπροστά σου. Με θύμα εσένα τον ίδιο…