Η υπονόμευση Τσίπρα σε Κασσελάκη: Μια επιστροφή στο παρελθόν για τον ΣΥΡΙΖΑ ή ώρα για ξεκαθάρισμα λογαριασμών;

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο πρώην πρωθυπουργός που κάποτε εκπροσωπούσε την ελπίδα για την ανανέωση της αριστεράς στην Ελλάδα, φαίνεται πως δεν μπορεί να αποδεχτεί την απόφαση του ελληνικού λαού να τον αποδοκιμάσει στις εθνικές εκλογές του 2023. Παραιτήθηκε μόνος του, αναγνωρίζοντας την ήττα του και την απομάκρυνση ακόμα και των παραδοσιακών ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, αντί να αποσυρθεί με αξιοπρέπεια από την πολιτική σκηνή, επέλεξε να παραμείνει στο παρασκήνιο, υπονομεύοντας τη νέα ηγεσία που ο ίδιος στήριξε.

Η υποστήριξή του προς τον Στέφανο Κασσελάκη, έναν νέο και άγνωστο τότε πολιτικό, φάνηκε αρχικά ως μια τακτική κίνηση για να διατηρήσει τον έλεγχο του κόμματος απέναντι στην Έφη Αχτσιόγλου και την ομάδα της. Όμως, όταν ο Κασσελάκης δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του «μικρού» και δεν εξελίχθηκε στο εργαλείο που θα του άνοιγε τον δρόμο για μια πιθανή επιστροφή, ο Τσίπρας φέρεται να γύρισε την πλάτη του και να υπονομεύει ανοιχτά τον νέο ηγέτη.

Γιατί όμως να επιθυμεί την επιστροφή του ο Αλέξης Τσίπρας; Τι νέο έχει να προσφέρει σε ένα κόμμα και μια χώρα που τον απέρριψαν; Μήπως είναι ώρα να αναγνωρίσει ότι ο κύκλος του έχει κλείσει; Ο ελληνικός λαός και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ αξίζουν μια καθαρή και ειλικρινή απάντηση.

Αν ο Τσίπρας επιθυμεί πραγματικά να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο, οφείλει να βγει από το παρασκήνιο και να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του. Οι μυστικές συναντήσεις και οι σχέσεις υπονόμευσης δεν τιμούν ούτε τον ίδιο ούτε το κόμμα που κάποτε ηγήθηκε. Αντί να εργάζεται για το καλό του ΣΥΡΙΖΑ, υπονομεύει το μέλλον του και διαιρεί ένα ήδη ταλαιπωρημένο κόμμα.

Στην πρόσφατη συνδιάσκεψη των “87”, η αβεβαιότητα για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εμφανής. Οι προτάσεις για αλλαγή ηγεσίας ή ακόμα και για την πλήρη διάλυση του κόμματος δείχνουν ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη. Η ομάδα του Τσίπρα, αντί να εργάζεται για την ενότητα, φαίνεται να επιδιώκει την αποσταθεροποίηση, ελπίζοντας ότι η κρίση θα ανοίξει τον δρόμο για την επιστροφή του. Αλλά τι μπορεί να προσφέρει ένας ηγέτης που δεν μπόρεσε να αποτρέψει την πτώση του κόμματός του;

Αν ο Αλέξης Τσίπρας θέλει πραγματικά να βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη χώρα, πρέπει να βγει μπροστά και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων του. Δεν υπάρχει χώρος για παρασκήνια και υπόγειες κινήσεις. Η πολιτική απαιτεί διαφάνεια και ευθύνη, και ο Τσίπρας οφείλει να αποδείξει ότι μπορεί να τις προσφέρει. Αντί να εργάζεται στο σκοτάδι, ας βγει στο φως και ας ξεκαθαρίσει την κατάσταση.

Οι τακτικισμοί του Αλέξη Τσίπρα δεν κουράζουν μόνο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τον ευρύτερο κόσμο της αριστεράς. Η αέναη προσπάθεια υπονόμευσης του Στέφανου Κασσελάκη δείχνει έναν πολιτικό που αδυνατεί να αποδεχτεί την ήττα του και προσπαθεί να επιστρέψει μέσα από τα συντρίμμια που ο ίδιος δημιουργεί.

Ωστόσο, ο Τσίπρας πρέπει να θυμάται ότι η περίπτωση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που επέστρεψε θριαμβευτικά μετά από μια εθνική καταστροφή, ήταν μοναδική. Οποιαδήποτε σύγκριση με εκείνον είναι όχι μόνο αβάσιμη αλλά και επικίνδυνη. Εάν ο Αλέξης Τσίπρας οραματίζεται την καταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ για να επιστρέψει ως «σωτήρας», πρέπει να γνωρίζει ότι αυτοί που τον συμβουλεύουν βρίσκονται εκτός πραγματικότητας. Ο κόσμος της αριστεράς έχει ανάγκη από ενότητα και ανανέωση, όχι από παιχνίδια εξουσίας που θυμίζουν το παρελθόν.

• Αλέξης Τσίπρας
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ