Δημοσίευση: ’
Η ύβρις της Porsche
Προφανώς κάποιου είδους λαγνεία με τους τέσσερις τροχούς κρύπτεται στο υποσυνείδητο του υπουργού (Υπ)ανάπτυξης.
Επιμέλεια: Αγγελική Κιλιντζόγλου 
Προφανώς κάποιου είδους λαγνεία με τους τέσσερις τροχούς κρύπτεται στο υποσυνείδητο του υπουργού (Υπ)ανάπτυξης.
Δεν έχω κανέναν γκαϊλέ με τις Porsche.
Μια χαρά αυτοκίνητα είναι, λίγο άσχημα, δεν λέω, αλλά γαμάτα στο δρόμο, καλά να είναι κι αυτές και οι ιδιοκτήτες τους.
Όχι δεν τους ζηλεύω. Ή μάλλον για να είμαι πιο ακριβής δεν τους ζηλεύω τώρα που μεγάλωσα, γιατί όταν ήμουνα μικρός κι αυτούς και πολλούς άλλους ζήλευα. Αλλά άμα περάσουν τα χρόνια καιπεράσουν και πεντέξι πράγματα από μπροστά σου, μαθαίνεις να τον βλέπεις τον κόσμο λίγο αλλιώς. Άσε που και Porsche να διαθέτεις, στη Μύκονο πάλι σαν κατσαρίδα θα σε βλέπουν!
Ταφ λακ που λένε και στο Χάρβαρντ, αλλά το θέμα μας δεν είναι το νησί των ανέμων (και της ανομίας!), το θέμα μας είναι οι καινούριες δηλώσεις του υπουργού (Υπ)ανάπτυξης, που σε τηλεοπτική μονομαχία του με τον Χρήστο Σπίρτζη για την τιμή του πασχαλινού αμνού, έσπευσε να δηλώσει:
«Αν εσύ θέλεις να πάρεις Porsche δεν σημαίνει ότι όλοι πρέπει να παίρνουν Porsche αυτοκίνητο»!
Και τον ρώτησε ο απέναντί του:
«Δηλαδή στο χασάπικο παίρνεις αρνί Porsche;».
Για να απαντήσει ο υπουργός:
«Στο χασάπικο παίρνεις πολύ καλύτερή ποιότητα κρέατος. Προφανώς»!
Υπενθυμίζω ότι λίγο πριν του Ευαγγελισμού, όταν είχε τεθεί ζήτημα ακρίβειας του μπακαλιάρου, ο ίδιος πολιτικός ανήρ είχε και πάλι χρησιμοποιήσει παράδειγμα από το χώρο της αυτοκίνησης.
Πάμε ένα κόπυ πάστε:
«Εξαρτάται, ο μπακαλιάρος έχει πολλές ποιότητες και διαφορετικά είδη. Αν είναι επαναλαμβάνω παστός μπακαλιάρος εκεί η τιμή ανεβαίνει και μπορεί να φτάσει και τα 20 ευρώ ενδεχομένως. Είναι θέμα ποιότητας και ποικιλίας που μπορεί να βρει κάποιος. Είναι σαν να παίρνεις ένα αυτοκίνητο. Άλλη τιμή έχει ένα Tesla, άλλη τιμή έχει ένα Fiat, άλλη τιμή έχει ένα Skoda. Ο καθένας επιλέγει τι θέλει να πάρει. Εμείς έχουμε επιλέξει μπακαλιάρο πολύ καλής ποιότητας, που πλέον καταφέραμε να τον δώσουμε στους καταναλωτές σε καλύτερη τιμή από πέρσι. Αυτή είναι η δική μας ευθύνη».
Προφανώς κάποιου είδους λαγνεία με τους τέσσερις τροχούς κρύπτεται στο υποσυνείδητο του υπουργού, ιδίως για τα οχήματα εκείνα που εντυπωσιάζουν με τα λούσα τους, την ιπποδύναμή τους, την τεχνολογία τους, το κοινωνικό τους στάτους. Κατανοητόν, γιατί άμα σε έχουν ξεπαραδιάσει οι σπιτικές υγρασίες, που να βρεθεί μπερντές για αμάξι με υψηλού κύρους πεντιγκρί. Ίσα ίσα φτάνει η βουλευτική αποζημίωση για να πληρώνεις τα μαστόρια κι αυτά πάλι σε δόσεις. Όχι όλα μπροστά μπάρμπα Μήτσο, θα πρέπει να κόψω το γάλα των παιδιών!
Αλλά είχαμε μείνει στις Porsche.
Έχουν μια σημασία κι αυτές, ως έμβλημα σπατάλης και νεοπλουτισμού. Μια φορά κι έναν καιρό συμβόλιζαν τα χαϊλίκια των επιδοτήσεων, εμφανίσθηκε μάλιστα και μια στατιστική ότι περισσότερες κατά κεφαλήν κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Λαρίσης παρά στις οδούς του Μονάχου. Προφανώς από ανθρώπους που δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ την βαυαρική πρωτεύουσα, όπου το χρήμα κυριολεκτικά τσουλάει στην άσφαλτο.
Πες, όμως, ότι εκείνο είχε και μια πλάκα.
Αυτό που δεν βγάζει καθόλου γέλιο και σου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι, είναι η ευκολία με την οποία κάποιο στέλεχος της κυβέρνησης, κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης περιφρονεί όχι τα χαϊλίκια αλλά τις ανάγκες του Έλληνα και της Ελληνίδας. Και μεταμορφώνει σε ύψιστη πολυτέλεια το αρνάκι της Λαμπρής που πάντοτε κοσμούσε και το πιο ταπεινό τραπέζι. Και το τραπέζι του φτωχού ρε φίλε, δεν μεγαλώσαμε όλοι και όλες στο Μπάκιγχαμ και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ελληνική φαμίλια μα έτσι μα αλλιώς κάπως τα κατάφερνε να τον στριφογυρίσει τον οβελία το Πάσχα και ο οβελίας να είναι λαχταριστός και πεντανόστιμος. Και τώρα έρχεται ο υπουργός (Υπ)ανάπτυξης και σου λέει σύρε να φας το έδεσμα βαθείας καταψύξεως από το Κοζλοντούι, ελαφρώς καλύτερης ποιότητας από τον Γκοτζίλα που μας σέρβιραν στον στρατό. Και σου τρίβει στη μούρη την Porsche!
Λυπούμαι πολύ, αλλά αυτό δεν είναι καν πολιτική κουτοπονηριά. Αυτό είναι ύβρις και μούντζα στα μούτρα μας, από έναν ξεκαρδισμένο τύπο που νομίζει ότι καταπίνουμε αμάσητα τα παραμύθια του. Και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο ταυτίζει έναν υπεραυτοκίνητο για ζαπλουτους με το αρνάκι του Πάσχα. Για βλάκες μας έχει, για χαζούς, για χάπατα. Θέλουμε να το καταπιούμε; Με γειά μας και χαρά μας. Δεν θέλουμε; Σε σαράντα μέρες έχει πάρτυ, είμαστε προσκεκλημένοι και προσκεκλημένες. Βάλτε τα καλά σας, παρφουμαριστείτε, επιβιβαστείτε στο σαραβαλάκι σας (αχ, Porsche!) και κατευθυνθείτε στο πλησιέστερο εκλογικό τμήμα. Με έναν κουβά φούμο, παραμάσχαλα!
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr