Δημοσίευση: ’
ΗΠΑ: Οι δημοκρατικές νίκες δείχνουν ρωγμές στον τραμπισμό — αλλά η πραγματική μάχη είναι μπροστά
Οι πρόσφατες επιτυχίες των Δημοκρατικών σε τοπικές αναμετρήσεις δείχνουν ότι ο τραμπισμός δεν είναι ανίκητος.
Οι πρόσφατες επιτυχίες των Δημοκρατικών σε τοπικές αναμετρήσεις δείχνουν ότι ο τραμπισμός δεν είναι ανίκητος.
Καθώς συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, οι πρόσφατες επιτυχίες των Δημοκρατικών σε τοπικές αναμετρήσεις δείχνουν ότι ο τραμπισμός δεν είναι ανίκητος. Ωστόσο, η ουσία της πολιτικής σύγκρουσης στις ΗΠΑ δεν έχει ακόμη παιχτεί.
Ξεχωρίζει ο εκλογικός θρίαμβος του Ζοχράν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη: ένας 34χρονος μουσουλμάνος, αυτοπροσδιοριζόμενος ως «σοσιαλιστής», που απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα μόλις το 2018 και σήμερα κερδίζει τη δημαρχία απέναντι στον «ζωντανό θρύλο» Άντριου Κουόμο (ανεξάρτητο υποψήφιο με όψιμη στήριξη από τον Τραμπ). Η περίπτωση Μαμντάνι θυμίζει «χολιγουντιανό σενάριο» και πολλοί τον συγκρίνουν με τον Μπαράκ Ομπάμα για τρεις λόγους: προτάσσει θετική ατζέντα, επικοινωνεί απευθείας με τους πολίτες («χτύπησε τρία εκατομμύρια πόρτες») και κινητοποιεί εκλογικά στρώματα που ως τώρα απείχαν — με αποτέλεσμα ιστορική συμμετοχή στη Νέα Υόρκη.
Το δημοκρατικό κύμα δεν περιορίστηκε εκεί. Στο Νιου Τζέρσεϊ, η Μίκι Σέριλ κέρδισε με διαφορά 13 μ.μ., ενώ στη Βιρτζίνια η Αμπιγκέιλ Σπανμπέργκερ επικράτησε με +15. Στην Καλιφόρνια, δημοψήφισμα για επαναχάραξη περιφερειών εγκρίθηκε προς όφελος των Δημοκρατικών. Όλα αυτά πιστοποιούν ότι το κόμμα «είναι ακόμη εδώ»—χωρίς όμως να συνιστούν ετυμηγορία κατά του Τραμπ. Στο αμερικανικό ομοσπονδιακό σύστημα, οι ψηφοφόροι σε πολιτειακό/τοπικό επίπεδο αποφασίζουν με πρακτικά κριτήρια διακυβέρνησης, όχι κατ’ ανάγκη με βάση τον ένοικο του Λευκού Οίκου.
Επιπλέον, μια πρώτη ανάγνωση δείχνει ότι ο Μαμντάνι έχει άνισα ποσοστά διείσδυσης: δεν τον στηρίζουν οι πολύ πλούσιοι, αλλά ούτε και οι πλέον φτωχοί· αντιθέτως, αποδίδει εξαιρετικά στα μεσαία-ανώτερα εισοδήματα (100–200 χιλ. δολ./έτος). Οι αντίπαλοι μιλούν σκωπτικά για «σοσιαλιστές του καπουτσίνο»—μια παλιά διεθνής κριτική προς την αστική αριστερά. Αν ο Μαμντάνι βλέπει πιο ψηλά (Λευκός Οίκος το 2028;), θα χρειαστεί να πείσει τους αγρότες που ανησυχούν για τις εξαγωγές και τους εργάτες του Rust Belt που εμπιστεύθηκαν τον Τραμπ.
Ως τότε, θα κριθεί στη δημαρχία της Νέας Υόρκης από την υλοποίηση των μεγάλων δεσμεύσεών του: δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες, διπλασιασμό κατώτατου μισθού, προσιτά ενοίκια στην ακριβότερη πόλη των ΗΠΑ κ.ά. Εκεί θα φανεί αν πρόκειται για «πολλά υποσχόμενο νέο» ή —όπως θα φοβόταν ο Τσόρτσιλ— για «έναν νέο που υπόσχεται πολλά». Προς το παρόν, οι Δημοκρατικοί κερδίζουν μάχες· ο πόλεμος για την εθνική πλειοψηφία δεν έχει κριθεί.
Tags: #ΗΠΑ #Δημοκρατικοί #Τραμπ #Τραμπισμός #Ζοχράν_Μαμντάνι
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr