Ηρώ Μουκίου στο Newpost: «Προσπαθώ μέσα στην πανδημία να κρατήσω το μυαλό μου υγιές… θέλει τεράστια δύναμη»

Αναβλήθηκε πολλές φορές αυτή η συνάντηση μας με την Ηρώ Μουκίου. Δεν ήταν βολετό να γίνει μιας και με το  δεύτερο κύμα της πανδημίας μπήκαμε σε ένα καθεστώς lockdown που κράτησε εν μέρει, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αναβάλλοντας κάθε καλλιτεχνικό σχέδιο που είχε προγραμματιστεί το φθινόπωρο του 2020.  Ωστόσο ο καιρός πέρασε και η αυλαία για την παράσταση «Ανθισμένες Μανόλιες» άνοιξε, και μοσχομύρισαν οι καλές μέρες του θεάτρου.

Με την Ηρώ Μουκίου συναντηθήκαμε στο θέατρο Αλάμπρα, στη Στουρνάρη, λίγο πριν την καθιερωμένη πρόβα τους. Η πρεμιέρα τους είναι προγραμματισμένη θα γίνει τη Δευτέρα 29 Νοεμβρίου και όπως μου είπε, «αν και η παράσταση είναι δοκιμασμένη λόγω του ότι γνώρισε μεγάλη επιτυχία το καλοκαίρι, έχω το άγχος της».  

 Εν τούτοις, η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε στο Newpost, για την παράσταση, τον ρόλο της, την καθημερινότητα της αλλά και τα μελλοντικά της σχέδια.

 Συνέντευξη της Ηρώς Μουκίου στη Λαμπριάνα Κυριακού

 ​Επιτέλους άνθισαν οι μανόλιες και πάνε πολύ καλά. Και λέω επιτέλους γιατί ήταν μια παράσταση που πάτησε φρένο, σταμάτησαν οι πρόβες στη μέση και ακολούθησε ο γνωστός Γολγοθάς με τον κορωνοιό. Επιτέλους η αυλαία άνοιξε… Ας μιλήσουμε για τις «Ανθισμένες Μανόλιες»

 Η.Μ : Πράγματι ύστερα από τόση απραξία, ενεργοποιηθήκαμε! Το έργο είναι γνωστό από τον κινηματογράφο, αλλά το θεατρικό προϋπήρξε. Αυτό σημαίνει ότι είχαμε ήδη στα χέρια μας ένα έργο δομημένο θεατρικά εκ γραφής. Πρόκειται για έξι γυναίκες με διαφορετικό χαρακτήρα που τις ενώνει μια βαθειά και ειλικρινής φιλία, η οποία αναπτύσσεται μέσα σε ένα κομμωτήριο του Αμερικανικού Νότου. Αντιμετωπίζουν τη ζωή αλλά και το θάνατο με χιούμορ και ξορκίζουν έτσι ως ένα σημείο τα δεινά.

Είναι ένα έργο που γνώρισε τεράστια επιτυχία στον κινηματογράφο στα τέλη της δεκαετίας του 80. Οι σχέσεις των ανθρώπων δεν αλλάζουν, ωστόσο αυτά τα έργα θα είναι πάντα αναλλοίωτα στο χρόνο. Που πιστεύεις  ότι οφείλεται η επιτυχία του;

 Η.Μ: Πιστεύω πως τα έργα που είναι ανθρωποκεντρικά και καταπιάνονται με ιστορίες ανθρώπων και τις σχέσεις μεταξύ τους, είναι πάντα επίκαιρα. Το άλλο συστατικό που θεωρώ ότι το κρατά ψηλά στο ενδιαφέρον των θεατών, είναι το γεγονός ότι πρόκειται για έργο απλό, καθόλου δυσνόητο, με ηρωίδες αναγνωρίσιμες που βρίσκονται ανάμεσά μας και βιώνουν ανθρώπινες καταστάσεις με χιούμορ.

Το κομμωτήριο γι αυτές τις γυναίκες, είναι το εξομολογητήριο τους ή ακόμα και ο χώρος ψυχοθεραπείας τους. Πόσο Σωτήριο είναι να ανακαλύψεις τον εαυτό σου ή ακόμα να μοιραστείς το πρόβλημα σου και να αναγνωρίσεις του άλλου;

 Η.Μ: Είναι η απόλυτη απελευθέρωση. Γνωρίζοντας τον εαυτό μας, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πιο ψύχραιμα τις αντιξοότητες αλλά και να βοηθήσουμε όποιον απευθύνεται σε μας για στήριξη. Θέλει πολύ δουλειά με τον εαυτό μας ο οποίος δεν είναι τίποτα άλλο από τις αντιδράσεις μας στα εξωτερικά ερεθίσματα. Αυτό είναι το μέσα μας, που εξαρτάται από το έξω μας.

Είσαι άνθρωπος εξωστρεφής; Μοιράζεσαι τις ανασφάλειες σου;

Η. Μ: Δείχνω εξωστρεφής γιατί προσπαθώ να είμαι πάντα γελαστή και με χιούμορ. Όμως μου αρέσει να περνώ περιόδους με τον εαυτό μου, στη φύση, στη θάλασσα με τα ζώα μου . Τις ανασφάλειές μου ναι τις μοιράζομαι με άτομα που έχω επιλέξει να υπάρχουν στη ζωή μου σαν φύλακες άγγελοί μου και τους ευγνωμονώ.

​Πώς νιώθεις που ενσαρκώνεις τον πιο στριμμένο ρόλο του έργου;

Μου αρέσει. Ποτέ δε μου άρεσαν οι γλυκανάλατες ηρωίδες. Έχω πολύ ενέργεια μέσα μου και πρέπει να τη διοχετεύω. Όσο πιο απαιτητικός ψυχικά και σωματικά είναι ένας ρόλος τόσο με ξεκουράζει. Δουλεύω πολύ με το σώμα και πιστεύω στην τεχνική. Η στριμμένη μου ηρωίδα είναι πλούσια σε συναισθηματικές διακυμάνσεις και αυτό το αγαπώ.

 Σύστησε μας την ηρωίδα που υποδύεσαι…

Η ηρωίδα μου είναι η Γουίζερ. Μια γυναίκα γκρινιάρα, μοναχική, δύσθυμη που όλα της φταίνε. Η καλύτερη παρέα της είναι ο σκύλος της και ίσως είναι ο μόνος με τον οποίο δεν τσακώνεται. Παρόλα αυτά η φιλία είναι μια αξία που την υπολογίζει και ξέρει να παραμερίζει τον θυμό της όταν χρειάζεται να παραστεί σαν φίλη.

Τι σου αρέσει ή τι δεν σου αρέσει από το χαρακτήρα της.

Μου αρέσει η αγάπη της για τα ζώα, δεν την θεωρώ απλά καταφυγή λόγω της απόρριψης των ανθρώπων. Είναι μέσα της η επικοινωνία με το σκύλο της. Δεν είναι όλοι οι στριμμένοι άνθρωποι στραμμένοι στην αγάπη των ζώων. Επίσης μου αρέσει η επαφή με τη φύση , τη γη που έμαθε να καλλιεργεί από μικρή. Το κυριότερο στοιχείο του χαρακτήρα της που την κάνει συμπαθή είναι ότι ξέρει και μπορεί να σταθεί σαν φίλη όταν κάποιος τη χρειάζεται.

 ​Έχει χαρακτηρισθεί γυναικείο έργο, όχι γιατί είναι μόνο γυναίκες στη σκηνή, απλά γιατί  δεν διαδραματίζεται σε ένα γήπεδο και δεν βλέπουμε τον ανδρικό ψυχισμό. Ωστόσο βλέπουμε πόσο σημαντική είναι η παρουσία του άνδρα στη ζωή μιας γυναίκας. Τι σας λέει το ανδρικό κοινό; 

Για μένα δεν υπάρχουν γυναικεία ή αντρικά έργα. Υπάρχει αλληλεπίδραση ακόμα και εν τη απουσία του ενός ή του άλλου. Το αντρικό κοινό και έχουμε αρκετό , μας λέει ακριβώς ότι και το γυναικείο. Είναι ένα έργο βαθειά ανθρώπινο. Το κομμωτήριο είναι οικείο και στους άνδρες. Δεν είναι ένας χώρος που μόνο γυναίκες μπορούν να ψυχοθεραπευτούν.

Σε μια εποχή που η γυναίκα κέρδισε πολλά από τα ιδανικά της, δε θα έπρεπε να είχε απαλλαχτεί και από τη μοναξιά της;

Η.Μ: Η γυναίκα θεωρώ οτι είναι ένας πιο πολύπλοκος μηχανισμός από τον άνδρα και ως εκ τούτου δύσκολα θα απαλλαχθεί από τους δαίμονες της. Επίσης το γεγονός ότι έχουμε ακόμα βιασμούς και γυναικοκτονίες κατά κόρον δείχνει ότι κάνουμε ένα βήμα μπρος και πέντε πίσω. Πρέπει να βρούμε τρόπο να μεγαλώνουμε σωστά τα παιδιά μας για να καταφέρουμε κάποια στιγμή να μην έχουμε ούτε θύτες ούτε θύματα.

Εν κατακλείδι ένα από τα μηνύματα του έργου είναι και αυτό.  Η ζωή συνεχίζεται… είτε παρέα με αυτούς που αγαπάμε, είτε χωρίς αυτούς.  γιατί έτσι το όρισε η μοίρα, το πεπρωμένο, δεν ξέρω τι. Η Ηρώ πώς αντιδρά στην απώλεια, πώς αντιδρά στα δύσκολα;

Με ψυχραιμία. Χρειάστηκε πολύ δουλειά για να το καταφέρω. Έχω εμπειρία απώλειας αλλά και κινδύνου, να φτάνεις στον άλλο κόσμο και να γυρνάς. Θέλει τεράστια δύναμη να συνεχίσεις. Δεν είναι τόσο απλό. 

Πιστεύεις στο τυχαίο ή στο κάρμα; (εννοώ οι άνθρωποι συναντιόμαστε τυχαία ή μας καθοδηγεί ένα κάρμα; 

Πιστεύω στον Θεό. Στην προσευχή.. Πιστεύω ότι οι πράξεις μας μας καθορίζουν και ανάλογα πορευόμαστε. Δεν πιστεύω στο κάρμα. Πιστεύω ότι γεννηθήκαμε τυχαία στην πανέμορφη αυτή χώρα, ενώ κάποιοι άλλοι τυχαία γεννήθηκαν σε μια χώρα που δεν τους παρέχει πρόσβαση ούτε στα βασικά, όπως στην Αφρική για παράδειγμα. Θεωρώ λοιπόν τον εαυτό μου τυχερό που είμαι αυτή που είμαι, εδώ και τώρα.

 Μιλήσαμε πολύ για το έργο, αλλά δεν μιλήσαμε πώς είσαι μετά από 20 μήνες πανδημίας.

Προσπάθησα να κρατηθώ ενεργή γιατί η ροπή προς την οκνηρία ήταν απειλητική. Κράτησα το μυαλό υγιές γιατί θεωρώ την τεμπελιά πνευματική αλλοτρίωση. Είμαι έτοιμη, σαν έτοιμη από καιρό…

Πάντως παράξενες, μέρες. Υπάρχει κάτι από τις παλιές ανθρώπινες συνήθειες σου που σου λείπει; 

Γενικά είμαι αυτάρκης και εγκρατής σαν άνθρωπος, δύσκολα αποκτώ συνήθειες δεσμευτικές. Αν εξαιρέσουμε τον εγκάρδιο εναγκαλισμό με φίλους, τίποτα άλλο δεν μου λείπει.

​Ετοιμάζεις κάτι άλλο; 

Ναι ένας ρόλος που αγαπώ πολύ και με τους ιδανικούς συνεργάτες. Αλλά δεν είναι ακόμη ανακοινώσιμο. Αυτό που θα συνεχίσω να κάνω είναι οι παραστάσεις με το έργο του «Η φωνή της Λουντίλα» από το βιβλίου του Γκούναρ Μπεργκντάλ για το χρονικό του Τσερνόμπιλ, σε σκηνοθεσία του υπέροχου Άρη Μπαφαλούκα. Θα το πάμε Θεσσαλονίκη καθώς και περιοδεία.

• Ανθισμένες Μανόλιες
• Ηρώ Μουκίου
• Θέατρο Αλάμπρα