Δημοσίευση: ’
Israel Hayom: Το Αιγαίο ως «θέατρο πίεσης» – Πώς το Ισραήλ «χαρτογραφεί» τις συνέπειες της τουρκικής περιμέτρου
Ο Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Shay Gal λέει πως η Άγκυρα δεν λειτουργεί «ανά φάκελο», αλλά ως ενιαίο σύστημα.
Ο Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Shay Gal λέει πως η Άγκυρα δεν λειτουργεί «ανά φάκελο», αλλά ως ενιαίο σύστημα.
Ο Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Shay Gal λέει πως η Άγκυρα δεν λειτουργεί «ανά φάκελο», αλλά ως ενιαίο σύστημα από Αιγαίο μέχρι Συρία–Λιβύη και Κέρας της Αφρικής, με συνέπειες και για τα ισραηλινά συμφέροντα.
Το Αιγαίο δεν αντιμετωπίζεται από την Ιερουσαλήμ ως μια απλή ελληνοτουρκική διαφορά, αλλά ως ένα «θέατρο πίεσης» όπου «χαρτογραφούνται μοτίβα κλιμάκωσης» και «δοκιμάζονται όρια αντίδρασης». Αυτό υποστηρίζει ο Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Shay Gal, σε κείμενό του στο Israel Hayom, περιγράφοντας μια ευρύτερη «αρχιτεκτονική ισχύος» της Τουρκίας που –όπως λέει– παρακολουθείται στενά από το Ισραήλ.
Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βάζει τη σχέση δικαίου και ισχύος: το κρίσιμο, σημειώνει, δεν είναι το «ποιος παίρνει τι», αλλά το αν το Διεθνές Δίκαιο περιορίζει την ισχύ ή αν η «βαθμονομημένη ισχύς» μπορεί να αναδιαμορφώνει την κανονικότητα.
UNCLOS και 12 ν.μ.: «Όχι διαδικαστικό – στρατηγικό»
Ο Shay Gal χαρακτηρίζει στρατηγική (και όχι τυπική) την επιλογή της Τουρκίας να μην προσχωρήσει στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), υποστηρίζοντας ότι έτσι αποκτά μέγιστη ευελιξία κινήσεων. Στο Αιγαίο, αυτό –κατά τον ίδιο– μεταφράζεται σε προσπάθεια να αποτραπεί η Ελλάδα από την άσκηση δικαιώματος που προβλέπει η UNCLOS, δηλαδή την επέκταση χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.
Στο ίδιο πλαίσιο υπενθυμίζει ότι παραμένει σε ισχύ η απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης του 1995 που χαρακτηρίζει μια τέτοια επέκταση ως casus belli.
«Μεθοδολογία» πίεσης και “Blue Homeland”
Ο Gal περιγράφει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: ναυτικές αναγγελίες χωρίς λήξη, ερευνητικά με συνοδεία, χαρτογραφικές επικαλύψεις πάνω σε αναγνωρισμένες δικαιοδοσίες και ενστάσεις «πριν από κυριαρχικές πράξεις», με κάθε επιμέρους βήμα να εμφανίζεται ως τεχνικό/αμυντικό – αλλά συνολικά να «αναπροσαρμόζει την κανονικότητα» στη θάλασσα.
Συνδέει επίσης ζητήματα όπως θαλάσσια πάρκα, οριοθετήσεις ΑΟΖ, υποθαλάσσια καλώδια και ερευνητικά τεμάχια νότια της Κρήτης και της Κύπρου με μια λογική «σημείων πίεσης», ενταγμένων –όπως γράφει– στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Κύπρος, Λιβύη, Μαύρη Θάλασσα: «ένα ενιαίο περίβλημα»
Η ανάλυση επεκτείνεται πέρα από το Αιγαίο, παρουσιάζοντας την Κύπρο ως «το πιο ώριμο πεδίο δοκιμής» και τη Λιβύη ως δυτική επέκταση, μέσω του μνημονίου Τουρκίας–Τρίπολης (2019) που –κατά τον ίδιο– «εδραιώνει θέση» ακόμη και χωρίς άμεση εξόρυξη.
Υπενθυμίζεται ότι η ΕΕ έχει διατυπώσει επίσημα τη θέση ότι το μνημόνιο Τουρκίας–Λιβύης «παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών», «δεν συμμορφώνεται με το Δίκαιο της Θάλασσας» και «δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη».
Για τη Μαύρη Θάλασσα, ο Gal αναφέρεται στη χρήση της Σύμβασης του Μοντρέ ως εργαλείου επιρροής στα Στενά, ενώ «πέραν των άμεσων υδάτων» εντάσσει στη συνολική εικόνα τη βόρεια Συρία και το Κέρας της Αφρικής, μιλώντας για ένα «τουρκικό περίβλημα» που χαρτογραφείται ως ενιαίο σύστημα.
Συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν: Ποιοι είναι οι στόχοι της Τουρκίας
Γιατί αφορά το Ισραήλ
Κατά τον Shay Gal, η σημασία για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ είναι «δομική», επειδή θαλάσσιες υποδομές που συνδέουν το Ισραήλ με την Ευρώπη μέσω Κύπρου και Ελλάδας διέρχονται από ζώνες που η Άγκυρα αμφισβητεί, επηρεάζοντας σχεδιασμό σε επίπεδο αέρα, θάλασσας και πληροφοριών.
Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρεται και σε εσωτερική ορολογία σχεδιασμού για σενάρια θαλάσσιας ετοιμότητας με την κωδική ονομασία “Poseidon’s Wrath” (Οργή του Ποσειδώνα), ως «contingency» προσέγγιση σε ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση με αφετηρία τον βορρά της Κύπρου.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr