Δημοσίευση: ’
«Και F-35 και S-400»: Οι ΗΠΑ ικανοποιούν όλα τα «χατήρια» του Ερντογάν σε ένα «σκόπιμα θολό τοπίο»
Όσο η αμερικανική πλευρά δεν κλειδώνει μια καθαρή γραμμή (και όσο το Κογκρέσο κρατά το κόκκινο φως), η διπλωματία θα συνεχίσει να κινείται στο ίδιο μοτίβο.
Όσο η αμερικανική πλευρά δεν κλειδώνει μια καθαρή γραμμή (και όσο το Κογκρέσο κρατά το κόκκινο φως), η διπλωματία θα συνεχίσει να κινείται στο ίδιο μοτίβο.
Μέσα σε λίγες ημέρες, ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα Τομ Μπάρακ κατάφερε να στείλει δύο αντίθετα μηνύματα που, στην πράξη, αφήνουν χώρο στην Τουρκία να διατηρεί την ίδια στρατηγική: να κρατά τους S-400 ως σύμβολο «ανεξαρτησίας», ενώ ταυτόχρονα να διεκδικεί την επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35. Από τη μία πλευρά, εμφανίστηκε να «βλέπει» πρόοδο και να αφήνει να εννοηθεί ότι υπάρχει δρόμος για λύση. Από την άλλη, ξεκαθάρισε ότι, βάσει αμερικανικής νομοθεσίας, δεν αρκεί η μη χρήση των S-400 — η Άγκυρα δεν μπορεί ούτε να τους λειτουργεί ούτε καν να τους κατέχει.
Αυτό το διπλό μήνυμα δεν μοιάζει με ασυνεννοησία. Μοιάζει με σκόπιμη ασάφεια που επιτρέπει στην Ουάσιγκτον να κρατά «ζεστή» τη σχέση με την Τουρκία, χωρίς να ανοίγει μετωπική σύγκρουση με το Κογκρέσο και χωρίς να δίνει στην Άγκυρα μια καθαρή, δημόσια νίκη. Ένα θολό πλαίσιο, χρήσιμο για διαχείριση ισορροπιών, όπου όλοι μπορούν να πουν στο εσωτερικό τους ακροατήριο ότι «κάτι κερδίζουν» — αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος μιας καθαρής απόφασης.
Επισήμως, οι ΗΠΑ επιμένουν ότι οι S-400 αποτελούν δομική απειλή για τη συνολική αρχιτεκτονική ασφάλειας του ΝΑΤΟ και για τα F-35. Η Τουρκία αντιτείνει ότι το ρωσικό σύστημα δεν θα ενσωματωθεί σε νατοϊκά δίκτυα. Στην πραγματικότητα, όμως, οι S-400 έχουν εξελιχθεί σε πολιτικό εργαλείο πίεσης και σε σημείο συμπύκνωσης της δυσπιστίας: δεν είναι μόνο «τεχνικό» θέμα, αλλά σύμβολο του πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας σύμμαχος παίζοντας σε δύο ταμπλό.
Γι’ αυτό και τα σενάρια που κατά καιρούς επανέρχονται —αποθήκευση, μεταφορά, πώληση, καταστροφή ή επιστροφή στη Ρωσία— δεν είναι απλές τεχνικές λύσεις. Κάθε επιλογή έχει γεωπολιτικό κόστος: είτε απέναντι στη Μόσχα είτε απέναντι στο εσωτερικό ακροατήριο του Ερντογάν είτε απέναντι στο ίδιο το ΝΑΤΟ. Έτσι, η Άγκυρα επιλέγει τη γνώριμη τακτική: να διαβεβαιώνει ότι «τίποτα δεν αλλάζει» για τους S-400, ενώ ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτό το παράθυρο διαπραγμάτευσης για τα F-35 και για ενδεχόμενη χαλάρωση των κυρώσεων CAATSA.
Το κρίσιμο είναι ότι, όσο η αμερικανική πλευρά δεν κλειδώνει μια καθαρή γραμμή (και όσο το Κογκρέσο κρατά το κόκκινο φως), η διπλωματία θα συνεχίσει να κινείται στο ίδιο μοτίβο: δηλώσεις που «χαϊδεύουν» την Άγκυρα για να μην απομακρυνθεί πλήρως, αλλά και υπενθυμίσεις-καμπανάκια για να μην περάσει το μήνυμα ότι μπορεί να υπάρξει «εύκολη φόρμουλα» με τους S-400 να παραμένουν εντός Τουρκίας.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr