Και όμως… συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ στο ΤΕΕ – Ο φραπές είναι ο… φραπές – Ο Αλέξης ανακάλυψε τον ποιητή μέσα του

Στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας επιβεβαιώθηκε ότι η πολιτική προηγείται της γεωμετρίας: οι γωνίες στρογγυλεύουν όταν το ποσό γράφει 3,5 δισ. ευρώ. Ο προϋπολογισμός της δεξιάς διοίκησης Στασινού πέρασε, όχι απλώς με ανοχή, αλλά με ενεργή στήριξη από κρίσιμα τμήματα της παράταξης του ΠΑΣΟΚ. Και κάπως έτσι, η λέξη «συγκυβέρνηση» έπαψε να ψιθυρίζεται και άρχισε να ακούγεται κανονικά στους διαδρόμους του ΤΕΕ.

Η ομάδα Μήλη – γνωστός ο ρόλος, γνωστή και η γραμμή – έπαιξε χωρίς εκπλήξεις. Το ενδιαφέρον όμως είναι αλλού: στη μετατόπιση της υπο-ομάδας που ελέγχεται από τον Μανώλη Χριστοδουλάκη, με τον Μανώλη Αννέτη να υπογράφει επί της ουσίας «λευκή επιταγή» στη διοίκηση Στασινού. Από την κριτική στη συναίνεση, από την απόσταση στη συνδιαχείριση. Όχι όλοι, αλλά αρκετοί ώστε να περάσει το μήνυμα.

Το timing μόνο τυχαίο δεν είναι. Οι εσωκομματικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ, το επικείμενο συνέδριο και η σταδιακή χαλάρωση της γραμμής περί αποκλεισμού κυβερνητικής συνεργασίας με τη ΝΔ, βρίσκουν στο ΤΕΕ ένα πρόωρο εργαστήριο. Όσοι επιμένουν στην αντιπολίτευση – περίπου το ένα τρίτο της παράταξης – απλώς καταγράφονται. Οι υπόλοιποι προσαρμόζονται.

Στο ΤΕΕ, λοιπόν, δοκιμάζεται ένα μοντέλο: δεξιά διοίκηση, κεντροαριστερή συναίνεση, μεγάλα ποσά και μικρές ενστάσεις. Κάποιοι στη ΝΔ το κοιτούν με ενδιαφέρον. Κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ με αμηχανία. Και οι πιο κυνικοί χαμογελούν: γιατί όταν η «πρόβα» γίνεται στα 3,5 δισ., το έργο στην κεντρική σκηνή μοιάζει λιγότερο απίθανο απ’ όσο λέγεται δημοσίως.

Ο φραπές είναι ο… φραπές 

Ας τελειώνουμε με τους αποπροσανατολισμούς. Στην υπόθεση του Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, ο «Φραπές» είναι ο Φραπές. Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο με παρατσούκλια και οικογενειακά πακέτα για να θολώσει η εικόνα. Η προσπάθεια να μετατραπεί μια σοβαρή κοινοβουλευτική και δικαστική έρευνα σε παιχνίδι λέξεων δεν είναι αθώα. Κάποιοι πέφτουν στην παγίδα από προχειρότητα, άλλοι γιατί εξυπηρετούν σκοπιμότητες. Όμως η ουσία δεν αλλάζει: υπάρχουν διάλογοι, υπάρχει δικογραφία και υπάρχουν ευθύνες. Όλα τα υπόλοιπα είναι θόρυβος για να χαθεί η συζήτηση από το πραγματικό διακύβευμα.

Και για να τελειώνουμε ο «Φραπές» είναι το παρατσούκλι του Γιώργου Ξυλούρη που εμφανίστηκε στην Εξεταστική, και «Τζιτζής» είναι το παρατσούκλι του αδερφού του, Μανώλη Ξυλούρη, που τον πάντρεψε οΚωνσταντίνος Μητσοτάκης. Λοιπόν επειδή κάποιοι πέφτουν στην παγίδα του καλά δασκαλεμένου Ξυλούρη ας προσέχουν μην την πατήσουν και παίξουν  τα παιχνίδια του.

Στόχος φυσικά να αμφισβητηθούν οι επιβαρυντικές επισυνδέσεις … έχει γίνει καλή δουλίτσα…

Ο Αλέξης ανακάλυψε τον ποιητή μέσα του

Κάποτε έκλειναν ομιλίες με μέτρα και χρονοδιαγράμματα. Τώρα κλείνουν με νόστους, φουρτούνες και… έφοδο στον ουρανό. Ο Αλέξης Τσίπρας, μετά το βιβλίο, φαίνεται πως πέρασε στο επόμενο στάδιο: πολιτικός με λογοτεχνικές ανησυχίες και ποιητική έξαρση. Όχι απλώς πολιτική παρέμβαση, αλλά σχεδόν απαγγελία – με την «ΑΛΛΑΓΗ» σε κεφαλαία, για να μην χαθεί ούτε ο τόνος.

Η πολιτική, μας είπε, δεν είναι διαχείριση της πραγματικότητας αλλά υπέρβασή της. Κάτι σαν να παραδέχεσαι ότι η πραγματικότητα κουράζει και προτιμάς τον συμβολισμό. Οι «πολλοί» απέναντι στους «λίγους», οι κλειστές πόρτες απέναντι στην απελευθερωτική δράση – όλα γνώριμα, απλώς αυτή τη φορά σε ύφος εισαγωγής βιβλίου και όχι προγράμματος διακυβέρνησης.

Και στο φινάλε, η «έφοδος στον ουρανό». Όχι ως πολιτικός στόχος, αλλά ως μεταφορά. Γιατί όταν δεν μπορείς να υποσχεθείς προσγείωση, υπόσχεσαι απογείωση. Οι καχύποπτοι μιλούν για πολιτικό ρεσιτάλ υψηλού συμβολισμού, οι πιο κυνικοί για λογοτεχνική άδεια ανάγκης. Σε κάθε περίπτωση, ο Αλέξης δείχνει έτοιμος: αν δεν τον ακούς πια ως αρχηγό, μπορείς πάντα να τον διαβάζεις ως ποιητή.

• Αλέξης Τσίπρας
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
• φραπές