Και σπάστε τα δοκάρια…

Του Παντελή Μπουκάλα

Ο υποβιβασμός της ΑΕΚ στάθηκε ευκαιρία για να αποχαλινωθούν τα κουσούρια μας. Το κουσούρι της αμετροέπειας, της αισθηματολογίας (που είναι άλλο πράμα από τον συναισθηματισμό), της συνωμοσιολογίας, της μετακύλισης ευθυνών, του λαϊκισμού κομμάτων και πολιτευομένων. Ας τα πάρουμε με τη σειρά, με την προκαταβολική δήλωση ότι την ΑΕΚ τη συμπαθώ από παλιά, παρότι γαύρος. Πουθενά αλλού δεν είναι πιο κραυγαλέα η απουσία μέτρου απ’ ό,τι στη διαστρέβλωση του αποφθέγματος «μέτρον άριστον». Του κοτσάραμε, τάχα για να μεγεθύνουμε τη σημασία του, ένα «παν» που είναι αχρηστευτικό και όχι απλώς άχρηστο, αφού αλλοιώνει το ίδιο το νόημά του. Το «παν μέτρον άριστον» σημαίνει ότι κανένα κοινό ή ειδικό μέτρο δεν χρειάζεται, αφού κάθε μέτρο την κάνει τη δουλειά. Κι ο καθένας βολεύεται με το αυθαίρετο δικό του.

Προϊόν της αμετροέπειας ήταν οι πρωτοσέλιδοι γιγαντότιτλοι «Εάλω η ΑΕΚ» και «Κλαίει κι η Αγιά Σοφιά», εις μνήμην της Πόλης. Οσο υπερβολικά κι αν φαίνονται, όμως, είναι μετριοπαθή συγκρινόμενα με προ πολλών ετών πρωτοσέλιδο του οπαδικού «Δικέφαλου». Οι Αεκτζήδες ένιωθαν και τότε αδικημένοι, εξού και η συσσώρευση ιστορικών σημάτων. Στο κέντρο ένα τεράστιο «ΟΧΙ». Από πάνω: «Εδώ ΑΕΚ! Εδώ Πολυτεχνείο». Και από κάτω: «Μολών λαβέ». Μόνο το ’21 έλειπε και το «Ελα να τα πάρεις» των Μεσολογγιτών.

Γιατί έπεσε λοιπόν η ΑΕΚ, οι άγουροι παίκτες της οποίας φοβούνταν περισσότερο τους οπαδούς της ομάδας τους παρά τους οπαδούς των αντιπάλων; Ο καθείς και το σενάριό του. Συνωμότησε ο Μαρινάκης με τον Σκόρδα του Αρη, αυτός με τον Σπανό του Ατρομήτου, εκείνος με τον Κομπότη του Λεβαδειακού, όλοι μαζί με τον διαιτητή Τριτσώνη, ο Τριτσώνης με τους μπουκαδόρους, μπήκε στη μέση ο Ερντογάν ενοχλημένος από τη δήλωση του Οικουμενικού Πατριάρχη πως «η ΑΕΚ είναι ιδέα», έβαλαν το χεράκι τους και οι σιωνιστές, γνωστοί πολέμιοι της Ορθοδοξίας, ε, τι να περιμένει κανείς;

Οσο για τους προέδρους, πρώην, νυν, αυτοπροαλειφόμενους και κατά φαντασίαν, Δημητρέλος υπέδειξε Μελισσανίδη ως υπαίτιο, Μελισσανίδης υπέδειξε Βιντιάδη, Βιντιάδης υπέδειξε Αδαμίδη, Αδαμίδης υπέδειξε Μαύρο, Μαύρος υπέδειξε Χατζηχρήστο, Χατζηχρήστος υπέδειξε Ψωμιάδη, Ψωμιάδης πατήρ υπέδειξε Ψωμιάδη υιόν, ο οποίος δήλωσε ότι απλώς προήδρευε. Κ.τ.λ. κ.τ.λ. Κι ας μου συγχωρεθεί παρακαλώ αν ξεχνάω κάποιον ή αν δεν ζωγράφισα σωστά της αλυσίδα της ατελεύτητης μετάθεσης ευθυνών.

Ολα τούτα συνοδεύτηκαν από δάκρυα (αυθεντικά των παικτών, τηλεοπτικά των προστρεξάντων παραγόντων του ποδοσφαίρου και της πολιτικής), μελοδραματικές αναφορές στην ιστορία και αναθέματα εναντίον των κακών που ουδείς τούς κατονόμασε. Ο καθείς είχε διαφορετικούς στο κεφάλι του και την ώρα που αναθεμάτιζε, τον αναθεμάτιζαν κάποιοι άλλοι. Αλλά έτσι δεν γίνεται χωριό. Ούτε ομάδα. Και δίχως ομάδα δεν μένεις ψηλά. Ακόμα κι αν συνωμοτήσει υπέρ σου το σύμπαν υπό την καθοδήγηση του Κοέλιο.

Πηγή: Καθημερινή