Καίει ο στρατός χωριά στην Μιανμάρ;

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταγγέλλει ότι ο στρατός της Μιανμάρ έκαψε πέντε χωριά των Ροχίνγκια. Το Παρατηρητήριο έδωσε στη δημοσιότητα εικόνες από δορυφόρο που απεικονίζουν καμένα χωριά στην επαρχία Ρακχάιν. Τουλάχιστον 1250 κατοικίες έγιναν παρανάλωμα του πυρός, αριθμός ανησυχητικά μεγαλύτερος από τα στοιχεία που έδωσε η κυβέρνηση.

Ο οργανισμός ισχυρίζεται ότι ο συγχρονισμός των διαφόρων γεγονότων και τα «ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους» αποτελούν ενδείξεις ότι πρόκειται για «συστηματική δράση στρατιωτικών δυνάμεων και όχι τυχαίες ενέργειες εμπρηστών,» όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση. Η κίνηση των κτηρίων που κάηκαν από τα ανατολικά στα δυτικά μοιάζει με στρατιωτική προέλαση, σύμφωνα με τον Φιλ Ρόμπερτσον, αναπληρωτή διευθυντή του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Ασία. «Είναι κοινή λογική,» είπε.

Σε ερώτηση του CNN ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Ζάου Χτάι είπε ότι η κυβέρνηση θα απαντήσει αργότερα. Η κυβέρνηση έχει στο παρελθόν διαψεύσει παρόμοιες κατηγορίες, αποδίδοντας την ευθύνη σε εμπρηστικές επιθέσεις των ίδιων των χωρικών. Όμως ο Ρόμπερτσον λέει ότι η τακτική που ακολουθήθηκε συνάδει με την τακτική της καμένης γης που ακολουθεί ο στρατός της Μιανμάρ, επίσης γνωστός ως στρατός της Βιρμανίας. «Βλέπουμε τις ίδιες τακτικές και τα ίδια ψέματα, » είπε.

 

Ποιοι είναι όμως οι Ροχίνγκια;

Οι Ροχίνγκια είναι μια μουσουλμανική μειονότητα μεταξύ 800.000 και 1 εκ., στην επαρχία Ράκχαιν της Μιανμάρ που έχει μακρά ιστορία διωγμών από τη βουδιστική πλειοψηφία. Ο ίδιος ο όρος «Ροχίνγκια» δεν γίνεται δεκτός από την κυβέρνηση που δεν τους αναγνωρίζει ως μια από τις 135 εθνικές ομάδες της χώρας, αλλά τους τους θεωρεί παράνομους μετανάστες από την ανατολική Μπεγκάλη (Μπαγκλαντές).  Δεν τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα του πολίτη στην πατρίδα τους, δεν μπορούν να έχουν περιουσία, ιδιοκτησία γης και πρόσβαση στην εκπαίδευση και την εργασία.

Το 2012 ξέσπασαν οι εχθροπραξίες των βουδιστών ενάντια στους Ροχίνγκια. Χωριά ισοπεδώθηκαν, άνθρωποι σκοτώθηκαν, μικρά παιδιά ρίχτηκαν στις φλόγες. Έκτοτε τουλάχιστον 130.000 άνθρωποι, είναι εξαναγκασμένοι να ζουν σε 40 άθλιους καταυλισμούς στην επαρχία Ρακχαΐνγκλ της δυτικής Βιρμανίας (Μιανμάρ).  Χιλιάδες Ροχίνγκια προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μιζέρια των καταυλισμών δραπετεύοντας με μικρές ψαρόβαρκες στα νησιά Ανταμάν και ελπίζοντας να περάσουν από εκεί στη Μαλαισία. Πολλοί από αυτούς που επιχειρούν αυτό το παράτολμο ταξίδι πέφτουν στα χέρια σωματέμπορων που τους χρεώνουν υψηλά ποσά σε αντάλλαγμα για την ελευθερία.

Τα πιο πρόσφατα κρούσματα βίας ξέσπασαν όταν στις αρχές Οκτωβρίου σκοτώθηκαν εννέα συνοριοφύλακες στην επαρχία Ράκχαιν. Από τότε, ο στρατός της Μιανμάρ διεξάγει «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» στοχεύοντας «βίαιους επιτιθέμενους», σύμφωνα με τα κυβερνητικά μέσα. Πάνω από εκατό άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και περίπου εξακόσιοι άλλοι έχουν συλληφθεί.

Η κυβέρνηση έχει αρνηθεί τις ακρότητες,  λέγοντας ότι απλώς προσπαθεί να βρει τους υπαίτιους της επίθεσης. Ο στρατός έχει δεχθεί επιθέσεις, αλλά κυρίως από ομάδες ατάκτων, αναφέρει το Παρατηρητήριο. «Κατά πάσα πιθανότητα ενισχύουν τη συμπάθια στους ριζοσπάστες με αυτόν τον τρόπο. Επιλέγοντας την τακτική της καμένης γης ο στρατός της Βιρμανίας κάνει περισσότερους εχθρούς αντί να ξεκαθαρίζει τους ενόχους.»

Εξαιτίας των περιορισμών στη μετακίνησή τους εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό στην ανθρωπιστική βοήθεια για να επιζήσουν και αυτή πάει καιρός που έχει να φτάσει, λένε οι παρατηρητές. Τουλάχιστον 3.000 παιδιά αντιμετωπίζουν το φάσμα του λιμού.

Ωστόσο, η κυβερνητική εφημερίδα, Global New Light of Myanmar ανέφερε ότι η βοήθεια από τα Ηνωμένα Έθνη έφτασε σε 2.800 νοικοκυριά. Πρόσφατο άρθρο της ίδιας εφημερίδας, όμως, χαρακτηρίζει τους Ροχίνγκια ως «αγκάθι που πρέπει να αφαιρεθεί» και «απεχθείς ανθρώπινους ψύλλους», λόγια που παραπέμπουν σε εθνοκάθαρση, λέει το παρατηρητήριο.

Γεγονός παραμένει ότι Ροχίνγκια πρόσφυγες από τη Μιανμάρ  πλημμυρίζουν τα σύνορα με το Μπαγκλαντές. Μερικοί πρόσφυγες κατήγγειλαν στο CNN ότι υπέστησαν βιασμούς, βασανιστήρια ή είδαν τα σπίτια τους να καίγονται και τις οικογένειές τους να εκτελούνται.

«Αν ο στρατός δει αγόρια πάνω από 10 χρονών, τα σκοτώνει. Το ίδιο και τους άντρες, λέει η Λαλού Μπεγκούμ. «Όταν ήρθε ο στρατός εγκαταλείψαμε τα σπίτια μας. Δεν ξέρω αν ο άντρας μου είναι νεκρός ή ζωντανός.» Η Μπεγκούμ, που μένει προσωρινά στον καταυλισμό της Κουταπαλόνγκ στο νότιο Μπαγκλαντές, κατήγγειλε ότι πολλές γυναίκες στο χωριό της βιάστηκαν από στρατιώτες του καθεστώτος, ενώ κατά τη διάρκεια του επικίνδυνου ταξιδιού πολλοί έχασαν τη ζωή τους. «Χάσαμε τρία μέλη της οικογένειάς μας,» λέει η νύφη της Μπεγκούμ, Νασίμα Κθατούν.

Ο Τζον ΜακΚίσικ, αξιωματούχος του ΟΗΕ είπε ότι «Φαίνεται σαν σκοπός του στρατού της Μιανμάρ να είναι η εθνοκάθαρση του πληθυσμού.» Ο πρεσβευτής της Μιανμάρ στον ΟΗΕ Χτιν Λιν αρνήθηκε τις κατηγορίες ως «αβάσιμες» και διαμαρτυρήθηκε ότι τέτοιες εκφράσεις «παραβιάζουν τον κώδικα συμπεριφοράς των υπαλλήλων του ΟΗΕ.»

Μολονότι οι προσφυγικές ροές συνεχίζονται η επιβεβαίωση των καταγγελιών των προσφύγων δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, καθώς η περιοχή παραμένει κλειστή για τα ΜΜΕ και τις ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Από τη μεριά του το Μπαγκλαντές, προσπαθώντας να ελέγξει τις προσφυγικές ροές έχει αυξήσει την ασφάλεια και προσπαθεί να απωθήσει τους πρόσφυγες. Στην πρωτεύουσα Ντάκα έγιναν διαδηλώσεις για το άνοιγμα των συνόρων και τον τερματισμό των ακροτήτων.

Η κυβέρνηση του Μπαγκλαντές αναφέρει ότι χιλιάδες έχουν περάσει τα σύνορα και χιλιάδες περιμένουν να τα περάσουν, ενώ εξέφρασε τις ανησυχίες της στον πρέσβη της Μιανμάρ στη Ντάκα.

H νομπελίστρια και υπέρμαχος της δημοκρατίας Αούνγκ Σαν Σουου Κιι δέχτηκε κριτική για τη σιωπή της διοίκησής της σχετικά με το ζήτημα. Επιπλέον, ερωτήματα τίθενται κατά πόσο ο στρατός δρα σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτα. Ωστόσο, δράσεις που θα μπορούσαν να έχουν αναληφθεί από τη μεριά της Σουου Κιι δεν έχουν, ενώ από το γραφείο της υπάρχει σιωπή.­­­

 

• Μιανμάρ