Καλαντζάκου στον Alpha 98,9: Σε ποιες περιπτώσεις μπορεί η κυβέρνηση να επιβάλλει υποχρεωτικό εμβολιασμό

Θα μπορούσε να οδηγηθεί η κυβέρνηση σε μια υπουργική απόφαση με την οποία για συγκεκριμένους λόγους, για συγκεκριμένο χρόνο και για συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού, θα μπορούσε να επιβάλλει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, δήλωσε στον Alpha 98,9 η πρώην αντιπρόεδρος του ΔΣΑ, Ιωάννα Καλαντζάκου.

Μπορεί να υπάρξει θεσμικό πλαίσιο για υποχρεωτικό εμβολιασμό των πολιτών; «Υπάρχουν δύο αποφάσεις: Η μία είναι του ΣτΕ, που πρόσφατα είχε εκδώσει κι αφορά σε προσφυγή γονέων που διαγράφηκε το παιδί τους από βρεφονηπιακό σταθμό, διότι δεν είχε εμβολιαστεί. Εκεί, λοιπόν, με την απόφασή του, το ΣτΕ αναγνωρίζει ως νόμιμο τον περιορισμό του δικαιώματος ελεύθερης πρόσβασης του παιδιού στον σταθμό, λόγω την άρνησης εμβολιασμού, σύμφωνα με το εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών. Κι ενώ δέχεται ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός συνιστά παρέμβαση στην ψυχολογική και σωματική κατάσταση του ατόμου, μπορεί να είναι συνταγματικά ανεκτή η απαγόρευση, εφόσν προβλέπεται από ειδική νομοθεσία που βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα κι εφόσον δεν είναι δυσανάλογη για την επίτευξη της ατομικής και συλλογικής υγείας. Εδώ, λοιπόν, έχουμε το νομοθετικό πλαίσιο. Στον σχετικό νόμο για τον εμβολιασμό, προβλέπεται στο άρθρο 4 ότι κατ’ εξαίρεση, σε περιπτώσεις εμφάνισης κινδύνου μετάδοσης του νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, μπορεί να επιβάλλεται με απόφαση του υπουργού Υγείας υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού», απαντά η κ. Καλαντζάκου. Διευκρίνισε ότι μπορεί να εφαρμοστεί έκτακτα, σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα.

Αναφερόμενη σε χθεσινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, είπε: «Αποφάνθηκε ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός είναι αναγκαίος σε μια δημοκρατική κοινωνία».

Η ίδια έφερε ως παράδειγμα τους υγειονομικούς, «που έχουμε δει ότι πάρα πολλοί αρνούνται. Οι υγειονομικοί έχουν την υποχρέωση φροντίδας των ασθενών. Συνεπώς, δεν νομίζω ότι έχουν το δικαίωμα να γίνονται εκείνοι αιτία διάσοσης του ιού ή να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία των ασθενών».

Πώς, ωστόσο, θα καθοριστεί ποια πληθυσμιακή ομάδα αποτελεί μεγαλύτερο κίνδυνο διάδοσης του ιού, ώστε να επιβληθεί υποχρεωτικός εμβολιασμός; «Ο δια βίας εμβολιασμός είναι αντισυνταγματικός. Αυτό όμως γίνεται μόνο για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, για συγκεκριμένη ομάδα πληθυσμού. Ας πούμε, για τους υγειονομικούς. Ενδεχομένως για την εστίαση όταν θα ανοίξει, σε κάποιους χώρους που υπάρχει απειλή ή κίνδυνος δημόσιας υγείας. Δεν θα υποχρεώνει, αλλά ενδεχομένως να μπορεί να μπει σε διαθεσιμότητα (ο εργαζόμενος), να μην υπηρετεί τη συγκεκριμένη υπηρεσία, όπως ο χώρος της υγείας ή χώρος της εστίασης. Δηλαδή, να υιοθετεί το δικαίωμα σε κάποιον εργοδότη να βάλει κάποιους περιορισμούς ή να θέσει σε διαθεσιμότητα κάποιον εργαζόμενο που δεν δέχεται να εμβολιαστεί».

• εμβολιασμός
• Ιωάννα Καλαντζάκου
• υποχρεωτικός