Δημοσίευση: ’
Υπάρχουν προορισμοί που τους αναζητάς και άλλοι που τους ανακαλύπτεις με μια σχεδόν παιδική έκπληξη, αναρωτώμενος πώς γίνεται να μην ήξερες ήδη την ύπαρξή τους. Οι Καλαρρύτες και το Συρράκο ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Δύο χωριά στα Τζουμέρκα, πετρόχτιστα, αρχοντικά, θεαματικά, σμιλεμένα πάνω στο βουνό με τρόπο που κάνει το βλέμμα να σταματά και να επιστρέφει ξανά και ξανά στην ίδια εικόνα.
Δεν είναι απλώς όμορφα. Είναι από εκείνα τα μέρη που έχουν βάρος. Που νιώθεις ότι κουβαλούν μνήμη, μόχθο, εμπορική ακμή, τέχνη, μετακίνηση πληθυσμών, τοπική περηφάνια και μια ολόκληρη ορεινή κοσμοαντίληψη. Τα Τζουμέρκα, άλλωστε, είναι μια περιοχή άγριας ομορφιάς, με διάσπαρτα ορεινά χωριά, άφθονα νερά και έντονη παραδοσιακή ταυτότητα, στο φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία.
Το πρώτο πράγμα που σε χτυπά εδώ είναι η αρχιτεκτονική. Σπίτια, καλντερίμια, πλατείες, πέτρα παντού, όχι όμως ως ντεκόρ, αλλά ως φυσική προέκταση του τοπίου. Το Συρράκο, χτισμένο στα 1.200 περίπου μέτρα στις πλαγιές του Λάκμου, διατηρεί τον παραδοσιακό του χαρακτήρα με τρόπο σχεδόν συγκλονιστικό. Οι Καλαρρύτες, απέναντι, στο ίδιο περίπου υψόμετρο, κοιτούν το φαράγγι και τις κορυφές γύρω τους με εκείνη την ήρεμη βεβαιότητα που έχουν μόνο τα χωριά που ξέρουν ποια είναι.
Αυτό που κάνει την εμπειρία ακόμη πιο δυνατή είναι ότι πρόκειται για δίδυμα χωριά: τόσο κοντά στον χάρτη και όμως χωρισμένα από τη βαθιά χαράδρα του Καλαρρύτικου. Η μεταξύ τους πεζοπορική διαδρομή είναι από τις πιο γνωστές της περιοχής και ακολουθεί ένα καλοσυντηρημένο μονοπάτι που κατεβαίνει στη χαράδρα και ανεβαίνει ξανά στο απέναντι χωριό. Πρόκειται για μια διαδρομή περίπου 2,3 χιλιομέτρων μονής κατεύθυνσης, που συνήθως χρειάζεται γύρω στη 1 με 1,5 ώρα, ανάλογα με τον ρυθμό.
Αλλά οι Καλαρρύτες και το Συρράκο δεν είναι μόνο τοπίο. Είναι και ιστορία. Το Συρράκο είναι συνδεδεμένο με σημαντικές μορφές του νεότερου ελληνικού βίου, όπως ο Ιωάννης Κωλέττης, από τις κεντρικές πολιτικές προσωπικότητες του 19ου αιώνα, και ο ποιητής Κώστας Κρυστάλλης. Η ιστορική και κοινωνική ακμή του χωριού αποδίδεται σε εμπόρους, κτηνοτρόφους και τεχνίτες που δραστηριοποιήθηκαν τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, αφήνοντας πίσω τους πλούσιο αποτύπωμα.
Αστροχώρι Άρτας: Το ήσυχο ορεινό καταφύγιο που δεν έχει ακόμη παραδοθεί στον τουρισμό
Οι Καλαρρύτες, από την άλλη, κουβαλούν μια ξεχωριστή σχέση με την αργυροχρυσοχοΐα. Το χωριό έγινε γνωστό για την παράδοση των τεχνιτών του ήδη από τον 18ο αιώνα, ενώ από εκεί κατάγονται και σπουδαίοι αργυροχόοι, με πιο διάσημη την οικογένεια Βούλγαρη, που συνδέθηκε αργότερα με τον οίκο Bulgari. Στο χωριό λειτουργεί και Μουσείο Καλαρρυτινής Αργυροχοΐας, στεγασμένο στο παλιό δημοτικό σχολείο, ως μια σαφής υπενθύμιση ότι η αρχοντιά αυτού του τόπου δεν ήταν ποτέ αφηρημένη έννοια, αλλά αποτέλεσμα πραγματικής τέχνης και εργασίας.
Αυτό είναι ίσως το στοιχείο που κάνει τα δύο χωριά τόσο ξεχωριστά: δεν είναι «γραφικά» με τον εύκολο, τουριστικό τρόπο. Είναι αρχοντοχώρια με πραγματικό παρελθόν. Με οικονομική και πολιτισμική ακμή, με ισχυρές κοινότητες, με δομημένο χώρο που αποκαλύπτει οργάνωση, αισθητική και συλλογικό ήθος. Στο Συρράκο, μάλιστα, πηγές για την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής υπογραμμίζουν ακριβώς αυτή τη σπάνια αρμονία ανάμεσα στο φυσικό και το δομημένο περιβάλλον.
Για τον επισκέπτη σήμερα, αυτό μεταφράζεται σε κάτι πολύ απλό και πολύτιμο: σε μια εμπειρία περιπλάνησης. Δεν χρειάζεται να κάνεις πολλά. Αρκεί να περπατήσεις. Να αφεθείς στα λιθόστρωτα, να σταθείς στα σημεία όπου το βουνό ανοίγει και η χαράδρα εμφανίζεται απότομα μπροστά σου, να κοιτάξεις τις όψεις των σπιτιών, τις λεπτομέρειες της πέτρας, τις στέγες, την κλίση του χωριού πάνω στην πλαγιά. Εδώ η βόλτα δεν είναι συμπληρωματική δραστηριότητα. Είναι ο ίδιος ο λόγος που ήρθες.
Και έπειτα υπάρχει εκείνη η σπάνια αίσθηση που αφήνουν μόνο οι πολύ ιδιαίτεροι τόποι: ότι δεν επισκέπτεσαι απλώς δύο όμορφα χωριά, αλλά έρχεσαι σε επαφή με ένα ολόκληρο υπόδειγμα ορεινής Ελλάδας. Μια Ελλάδα περήφανη, μαστόρικη, σκληρή και ταυτόχρονα εκλεπτυσμένη. Μια Ελλάδα που έχτισε πολιτισμό ακόμη και στις πιο απόκρημνες πλαγιές.
Οι Καλαρρύτες και το Συρράκο δεν είναι από τους προορισμούς που φωνάζουν για την προσοχή σου. Κι ίσως γι’ αυτό εντυπωσιάζουν τόσο πολύ όταν τους συναντάς. Γιατί μοιάζουν με μυστικό που έμεινε ζωντανό. Με δύο πέτρινα μπαλκόνια πάνω από τα Τζουμέρκα, όπου η ιστορία, η φύση και η ανθρώπινη τέχνη συναντιούνται με τρόπο σχεδόν ακατανίκητο.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr