Καουλούν: Η πόλη των στοιβαγμένων ψυχών – Άνδρο παρανομίας και κοινωνικής παρακμής

Η περιτοιχισμένη πόλη της Καουλούν του Χονγκ Κονγκ ήταν ένας πολύ πυκνοκατοικημένος και άναρχα δομημένος οικισμός, γνωστός για την παραβατικότητα που επικρατούσε στην περιοχή.

Αρχικά υπήρξε κατά τη δυναστεία των Σονγκ στρατιωτική βάση όπου διαχειρίζονταν το εμπόριο του αλατιού, όμως στην πορεία πέρασε από διάφορες περιόδους μέχρι τη δεκαετία του 1960 όπου ανοικοδομήθηκαν οι μεγάλες πολυκατοικίες.

Η πόλη εκείνη την περίοδο πυκνοκατοικήθηκε, με πάνω από 30.000 ανθρώπους να στοιβάζονται σε 300 κτήρια τα οποία εκτείνονταν σε μόλις περίπου 0,03 τ.χλμ. (26 στρέμματα / 2,6 εκτάρια).

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με αρχές του 1980 η πόλη έφτασε στη μέγιστη έκτασή της, ενώ τα κτίρια των 13ών ή 14ων ορόφων γέμιζαν ασφυκτικά από κατοίκους. Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να τη χαρακτηρίσει είναι η απόλυτη φτώχεια που επικρατούσε στην περιοχή με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί ανεξέλεγκτη εγκληματική δραστηριότητα.

Η περιοχή έμοιαζε με έναν μεγάλο λαβύρινθο μιζέριας, ανέχειας και παραβατικότητας. Λίγα σπίτια είχαν ηλεκτρικό ρεύμα και πολύ λιγότερα τρεχούμενο νερό, για το λόγο αυτό κάποιοι από τους δρόμους είχαν διαρκή ηλεκτροφωτισμό, καθώς σε κάποια σπίτια δεν έφτανε ποτέ το φως λόγω της πυκνότητας της οικοδόμησης.

Εκεί βρίσκονταν πολλά παράνομα οδοντιατρεία και ιατρεία, επίσης, κρησφύγετα με όπιο, σπίτια τυχερών παιχνιδιών, αίθουσες mahjong και δωμάτια όπου γινόταν keng-gai («κάντε λίγη κουβέντα») με ένα κορίτσι ντυμένο με πιτζάμες.

Το Keng-gai με ένα «νεαρό κορίτσι» κόστιζε 80 σεντς έως 1,50$ ενώ με μία πιο ηλικιωμένη γυναίκα 40 σεντς. Παράλληλα ανθούσαν το εμπόριο ναρκωτικών, κυρίως ηρωίνης, και ο τζόγος. Οι περισσότεροι κάτοικοί της παρόλα αυτά ζούσαν ειρηνικά, ενώ στην περιοχή λειτουργούσαν πολλές μικρές βιοτεχνίες και επιχειρήσεις, όπου μπορούσαν να εργαστούν.

Κατά την πρώτη προσπάθεια κατεδάφισης κάποιων καλυβών στην άκρη της πόλης το 1963 από τις αρχές του Χονγκ Κονγκ, συστάθηκε επιτροπή αντικατεδάφισης από τους κατοίκους της πόλης η οποία αντιστάθηκε στην κατεδάφιση, και μετέπειτα εξελίχθηκε σε τοπικό κοινωφελή οργανισμό, παράλληλα με άλλες παρόμοιες τοπικές οργανώσεις.

Ωστόσο το σχέδιο της κατεδάφισης δεν εγκαταλείφθηκε από τις κινεζικές και βρετανικές Αρχές, κάτι που τελικά υλοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου του 1987, όταν έγινε η αίτηση προς το δημοτικό συμβούλιο ώστε να αναλάβει τον σχεδιασμό για τις εργασίες κατεδάφισης, ενώ το κόστος κατασκευής για το πάρκο που θα αντικαθιστούσε την παλαιά πόλη αναλήφθηκε από την κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ.

Οι κάτοικοι ωθήθηκαν σε έξωση ενώ τους παρασχέθηκαν αποζημιώσεις με συνολικό ύψος τα 2.7 δισεκατομμύρια δολάρια Χονγκ Κονγκ (350 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ), τα οποία κατανεμήθηκαν στους 33.000 κατοίκους και τις διάφορες επιχειρήσεις που βρίσκονταν στην πόλη.

Αυτοί που συνέχισαν να αντιστέκονται στα σχέδια της κατεδάφισης, αναγκάστηκαν να φύγουν διά της βίας μεταξύ του Νοεμβρίου 1991 και του Ιουλίου 1992.

Έπειτα από τετράμηνη τεχνική προεργασία και διευθετήσεις για την κατεδάφιση, ξεκίνησε στις 23 Μαρτίου του 1993 μαζική κατεδάφιση η οποία ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1994.

Στη θέση της περιτοιχισμένης πόλης από το 1995 βρίσκεται ένα καλαίσθητο πάρκο 31 τ.χλμ. Είναι σχεδιασμένο με την παραδοσιακή τεχνοτροπία της πρώιμης περιόδου της δυναστείας των Τσινγκ, και διαχωρίζεται σε 8 θεματικές περιοχές και κήπους, ενώ το παλαιό κτήριο του κυβερνείου (γιαμέν) διατηρήθηκε και ανακαινίστηκε πλήρως ως χώρος έκθεσης.

Τα μονοπάτια και τα κτίσματα του πάρκου «βαφτίστηκαν» με τις ονομασίες των αντίστοιχων δρόμων της παλαιάς πόλης, ενώ διασώζονται ως σήμερα αντικείμενα και χώροι της παλαιάς πόλης, όπως λίθοι με χαράξεις και πηγάδια, τα οποία εκτίθενται ως αξιοθέατα του πάρκου. Οι αναμνήσεις από την Καουλούν βέβαια ποτέ δεν έσβησαν και οι εικόνες των ανθρώπων που στοιβάζονταν στις τεράστιες πολυκατοικίες της περιοχής ακόμη συγκλονίζουν.

• Καουλούν
• Πόλη
• Χονγκ Κονγκ