Καθαρά Δευτέρα: Μια εναλλακτική playlist για τα κούλουμα και τον χαρταετό

Μετράω χιλιόμετρα αντίστροφα από την περασμένη Τρίτη που έφυγα από Αθήνα. Μεσημέρι, στη Μιχαήλ Βόδα, στο χέρι ένας καφές, στο κεφάλι μια θολούρα από deadlines και ανοιχτές εκκρεμότητες που χορεύανε σαν ρεύμα ζεστής ατμόσφαιρας πάνω απ’ το παγωμένο έδαφος. Νύχτα έπεσε και εγώ ήδη ήμουν αλλού. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κύμη, Βόλος, Ράχες, Λάρισα. Και πάλι Βόλος.

Θέατρο, λέξεις, emails, προγράμματα που πάνε κι έρχονται, αγώνας για επιτύχια (;), ροή ειδήσεων στο NEWPOST, το μυαλό σαν σκυλί που κυνηγάει αυτοκίνητα. Μέρες μετά ήρθε το κορίτσι, η ζωή συνεχίζει να τρέχει. Τα γεγονότα της εβδομάδας σαν σκόρπιες νότες σε λάθος μέτρο—μια ακόμη σύνοδος, ένας ακόμη καυγάς που χωρίζει τον κόσμο στα δυο, ένα πόρισμα που βγήκε αλλά ακόμη εκκρεμεί. Κάπου ανάμεσα σε όλα, εγώ, προσπαθώντας να φτιάξω ένα ρυθμό που να στέκει.

Και φτάνουμε εδώ. Καθαρά Δευτέρα. Σημαίνει χαρταετός στον αέρα, σημαίνει θάλασσα ή βουνό, αλμύρα ή πεύκο. Σημαίνει ένα τραπέζι με ελιές, ταχίνι, λαγάνα, λίγο κρασί, δυο καλοί φίλοι, μια κουβέντα που χάνεται στα γέλια. Σημαίνει να πάρει ο αέρας λίγη από την ένταση των τελευταίων ημερών και να την στείλει αλλού, εκεί που δεν χρειάζεται.

Παραμένω στο τιμόνι μετρώντας χιλιόμετρα αντίστροφα και θέλω μουσική να συνοδεύσει τις μέρες μου. Μια playlist να δίνει ρυθμό στην αστάθεια. Από τους Χαΐνηδες και τις συνταγές μαγειρικής στους Balmorhea και τον Μυστακίδη, από τους Massive Attack στις κιθάρες των Θραξ Πανκc, από την ανεμελιά του Monsieur Minimal στον υπνωτιστικό ήχο των Dead Can Dance και των Archive. Κάπου εκεί, ανάμεσα σε παραδοσιακά μοτίβα και τους nu-age ηλεκτρονικούς παλμούς, φτιάχνεται το soundtrack μιας μέρας που δεν θέλει τίποτα άλλο πέρα από λίγο φως, ανοιχτό ουρανό και έναν χαρταετό που ξεμακραίνει, ψηλά, στον ουρανό.

Παίξτε τη μουσική και άφησέ την να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Και του χρόνου.

• playlist
• Καθαρά Δευτέρα
• λίστα
• Μουσική