Κάτι κουνιέται στη Σαλονίκη: Μήπως ο Φιλόθεος δεν είναι Άνθιμος;

Άμα είσαι Θεσσαλονίκη και έχεις υποφέρει δεκαετίες ολόκληρες από την κατάρα του Άνθιμου (ναι υπέφερε, ναι ήταν κατάρα, μην το παιδεύουμε παρακαλώ), τότε λογικό είναι να υποδέχεσαι με κάποια καχυποψία τον καινούριο Μητροπολίτη Θεόφιλο.
Θα συνεχίσει το φωτιά και τσεκούρι του προκατόχου του;
Θα κρατήσει απλώς τα προσχήματα και τις ισορροπίες;
Θα είναι προοδευτικός και πεφωτισμένος ιεράρχης;
Είναι και νεότατος, βλέπετε, μόλις 46 χρονών, θα κουμαντάρει την Εκκλησία της πόλης για καιρό πολύ, πιθανόν να ξεπεράσει και τον προκάτοχό του. Άρα, λογικό το βλέπω που υπήρχε μια σχετική αγωνία στη συμπρωτεύουσα ενόψει της ενθρόνισής του. Και άγχος και αναστάτωση, μη σου πω…

Μη λησμονούμε δυο πράγματα:

Πρώτον, στην Ελλάδα πιστεύουν οκτώ στους δέκα, μπορεί και περισσότεροι. Πίστη κανονική, όχι του τύπου πότε Βούδας πότε Κούδας. Δεν είναι όλοι και όλες κοντά στην επίσημη Εκκλησία, αλλά την Παναγίτσα και τον Χριστούλη δεν τους αποχωρίζονται. Δικαίωμά τους, δημοκρατία έχουμε.
Δεύτερον, άλλη η επιρροή της Εκκλησίας στην Αθήνα, ας πούμε, ή στην Πάτρα και άλλη στη Θεσσαλονίκη. Στη συμπρωτεύουσα, το παπαδαριό παίζει μεγάλη μπάλα και όπου και να στρίψεις το βρίσκεις μπροστά σου. Σε κάθε επίπεδο, οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό και όποιος ή όποια του πήγαν κόντρα κάπως υπέφεραν.

Αυτά για να εξηγούμαστε και πάμε τώρα στα καινούρια. Στο πρώτο, κατ’ ουσίαν, δείγμα γραφής του νέου Μητροπολίτη, που ήρθε με αφορμή την αφίσα του ντοκιμαντέρ «Αδέσποτα Κορμιά». Όπου εμφανιζόταν φάτσα κάρτα μια γυμνή έγκυος γυναίκα σταυρωμένη κανονικά τύπου Ιησούς, κομπλέ με ΙΝΒΙ, και η ταινία ήταν να προβληθεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Αμέσως ξεσηκώθηκε θόρυβος, αμέσως άρχισαν οι διαμαρτυρίες, αμέσως ακούστηκαν ουρανομήκεις οι κραυγές, προσβολή, βλασφημία, αίσχος, τα γνωστά. Συνέπεσε το στόρι και με την κτηνωδία στην πλατεία Αριστοτέλους, τεταμένη η κατάσταση στο Θερμαϊκό, οξυμένα τα πνεύματα, αναβρασμός παντού, τι θα πει άραγε ο Μητροπολίτης; Θα το κηρύξει το τζιχάντ ως άλλος Άνθιμος ή θα ακολουθήσει ετέρα οδό παρεμβάσεως;

Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος Θεόφιλος με επιστολή του στην Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, Ελίζ Ζαλαντό, όπου σημείωνε, μεταξύ άλλων τα εξής:

«Στὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ παράδοσή μας ἡ ἐλευθερία δὲν εἶναι μία ἰδέα, ἀλλὰ ἕνα πρόσωπο, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστού. Γι’ αὐτὸ ἡ ἐλευθερία ὡς συνειδητὴ ἐπιλογὴ ζωῆς προϋποθέτει ἀπαραιτήτως τὸν σεβασμό καὶ τὴν εὐθύνη, τόσο γιὰ τὸν ἑαυτό μας ὅσο καὶ γιὰ τοὺς Ἄλλους. Σ’ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ πλαίσιο ζητοῦμε καὶ ἀπὸ σᾶς νὰ μὴ συναινέσετε στὸ νὰ προσβληθεῖ ἡ ἐλεύθερη διάθεση τῆς ἀγάπης μας γιὰ τὸν Χριστὸ, τὴν Ἐκκλησία Του καὶ τὰ ἱερὰ Πρόσωπα τῆς Πίστης μας, μὲ τὴν ἀνάρτηση τῆς ἀφίσας γιὰ τὴν διαφήμιση τοῦ ντοκιμαντὲρ «ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΚΟΡΜΙΑ».
Αξιότιμη Κυρία Γενικὴ Διευθύντρια,
Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἀντιλαμβάνεσθε καὶ κατανοεῖτε τὸν προβληματισμὸ καὶ τὴν στενοχωρία μου ὡς χριστιανοῦ ποιμένα καὶ πνευματικοῦ πατέρα τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν τῆς Θεσσαλονίκης. Σᾶς παρακαλῶ θερμά, κατὰ τὴν ἔμφρονα κρίση καὶ συνείδησή σας, νὰ πράξετε ὅ,τι ἁρμόζει. Εὐχόμενος τὸ 26ο Φεστιβὰλ νὰ στεφθεῖ μὲ ἐπιτυχία καὶ σεῖς προσωπικὰ νὰ ἔχετε τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στὴν ζωὴ καὶ τὰ καλὰ σας ἔργα διατελῶ».

Να μην τα πολυλογώ, απάντησε στην επιστολή η Ζαλαντό με τρόπο πανέξυπνο και σεβασμό στην Πίστη την Αγία, προσπάθησαν κάτι καϊνάρια να κάνουν τσαμπουκάδες, δεν μάσησαν ούτε το Φεστιβάλ ούτε η Αστυνομία, πήγε ένας σωρό κόσμος στην προβολή, προβλήθηκε κανονικά η ταινία, φρέσκα κουλούρια φωνάζει ο κουλουράς. 
Τι μας έμεινε απ’ όλα τα ανωτέρω;
Μας μείνανε διάφορα και μισό λεπτό να τα βάλω στη σειρά.

Είναι προφανές ότι ο Θεόφιλος αφενός είναι έξυπνος άνθρωπος και αφετέρου δεν σκοπεύει να πολιτευθεί αναλόγως του Ανθίμου. Όπως είδα εγώ την επιστολή (και τη συνακόλουθη συνέντευξή του, όπου διευκρίνιζε ότι δεν είχε σκοπό να επιβάλλει λογοκρισία και ότι τα καϊνάρια «δεν ήταν πιστοί, ήταν μέλη ακροδεξιών οργανώσεων»), ο Μητροπολίτης ενδιαφέρεται να λειτουργήσει στον εικοστό πρώτο αιώνα και δεν είναι παγιδευμένος στον εικοστό. Ως εκ τούτου, προς το παράδειγμα του Πάπα Φραγκίσκου τον βλέπω να κινείται, σε φάση «δεν αγαπάμε το αμάρτημα, αλλά αγαπάμε τον αμαρτωλό». Μπορεί εμένα που είμαι κουμμούνι να μη μου φτάνει, αλλά για τη Σαλονίκη που τράβηξε κουπί και ζόρι με τον Άνθιμο, νομίζω ότι της περισσεύει. Για την ώρα τουλάχιστον και βλέπουμε τι θα μας ξημερώσει…

Υ.Γ. 1: Ναι, ναι, ξέρω, «ζήτησε να κατέβει η αφίσα της ταινίας». Θα απαντήσω με λίγες λέξεις γιατί σιχαίνομαι τη φλυαρία:
Εκ του ρόλου του ήταν υποχρεωμένος να το κάνει, όπως εκ του ρόλου της η Ζαλαντό ήταν υποχρεωμένη να υπερασπιστεί τις επιλογές της. Αυτό μπορεί να γίνει με κραυγές, καφριλίκι και δηλητήριο, μπορεί να γίνει και πολιτισμένα με ανταλλαγή απόψεων. Σε μια χώρα που οδεύει ολοσούμπητη προς το βούρκο, διόλου δεν χαλάστηκα από τον διάλογο του Μητροπολίτη με τη Διευθύντρια.

Υ.Γ. 2: Όταν γράφω «για την ώρα», εννοώ «για την ώρα». Γκέγκε;

• δήμος Θεσσαλονίκης
• εκκλησία
• Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος
• Ντοκιμαντέρ