Κι όμως, η Ρόδος ήταν τοπ προορισμός για φέτος…

Ακούω ότι η Ρόδος κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Μετά από εννιά ημέρες απόλυτης καταστροφής, ο Ραν Ταν Πλαν θα ήταν υπερήφανος.

Διαβάζω ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, λένε πως είναι μια χαρά το νησί, ελάτε επισκέπτες.
Βγαίνει ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, λέει εγώ Ρόδο δεν θα πήγαινα τώρα.
Βλέπω στα δελτία διαρκώς τη λέξη «αναζωπύρωση» για τη Ρόδο.
Δεν ξέρω τι να πω, δεν έχω ιδέα.

Ο τερματοφύλακας έχει αγωνία πριν απ’ το πέναλτυ κι ο δημοσιογράφος έχει αγωνία πριν καταφέρει να εκφρασθεί. Αλλά εδώ πια, μόνο με κραυγές πρωτόγονες μπορεί να περιγραφεί η κατάσταση. Δεν είμαστε δα κι ο Σταν Γκρήνμπεργκ, που έχει μια απάντηση για όλα…
Οπότε, πάμε σε κάτι άλλο. Σε κάτι όχι και τόσο δυσάρεστο.

Πάμε στο αμερικάνικο περιοδικό “Travel and Leisure”, που όπως λέει και το όνομά του αφορά στα ταξίδια και σε όλα όσα κάνεις όταν ταξιδεύεις. Ξάπλα, βουτιά, μάσα, ηλιοθεραπεία, τα γνωστά. Για τους πλούσιους, όμως, όχι για τους πλεμπαίους και τις μονογονεϊκές οικογένειες των Άνω Πατησίων που όχι διακοπές δεν πάνε αλλά στον ήλιο μοίρα δεν έχουνε.

Εν ολίγοις, το “Travel and Leisure” απευθύνεται σε πορτοφόλια πιο βαριά και από εκείνα που συμβουλεύονται για τις μετακινήσεις του το “Condé Nast Traveler”, την έτερη Βίβλο του χλιδάτου τουρισμού.
Θέλετε ένα παράδειγμα;
Να δώσω ένα παράδειγμα.

Στο τεύχος Αυγούστου του περιοδικού, φιλοξενείται ρεπορτάζ για την Πάρο και την Αντίπαρο. Έξι σελίδες, φουλ φωτογραφικό και εξυμνητικό, κουκλάρες τα νησιά, να πάτε τρέχοντας. Κι εκεί που λέει «που να μείνετε», προτείνει ένα ξενοδοχείο στη Νάουσα με δωμάτια από 1.424 δολάρια τη βραδιά, ένα πριβέ ριζόρτ στην Αντίπαρο με δωμάτια από 1.325 δολάρια και κάτι λούξουρι βίλες από 5.570 δολάρια τη βδομάδα.

Μιλάμε, δηλαδή, για τιμές που ακόμη και τον Πετράν στις δόξες του θα τον έκαναν να κοκκινίσει. Και για αναγνώστες, που, υποτίθεται ότι, τους λιγουρευόμαστε ως επισκέπτες στα μέρη μας, να έρθουν οι άνθρωποι και να ξοδεύουν απ’ το βράδυ και απ’ το βράδυ ως το πρωί, όχι σαν τους λιμάρηδες των κρουαζιερόπλοιων που ψωνίζουν μόνο μπουκαλάκια με νερό.
Καταλαβαινόμαστε;
Καταλαβαινόμαστε.

Στο τεύχος Αυγούστου, λοιπόν, το “Travel and Leisure” φιλοξενεί τα αποτελέσματα του ετησίου δημοψηφίσματός του για τα «Καλύτερα του Κόσμου». Όπου εκατοντάδες χιλιάδες (!) αναγνώστες του περιοδικού, ανέδειξαν τις «Καλύτερες Πόλεις», τα «Καλύτερα Ξενοδοχεία», τις «Καλύτερες Αεροπορικές Εταιρείες», τα «Καλύτερα Νησιά» και πάει λέγοντας.
Ξεπερνάμε το γεγονός ότι η Αθήνα δεν περιλαμβάνεται στις «Καλύτερες Πόλεις» της Ευρώπης (που θα πάει ρε, θα τελειώσει η Πανεπιστημίου και θα μεγαλουργήσουμε!) και περνάμε στην κατηγορία «Καλύτερα Νησιά» ανά την υφήλιο, για να συναντήσουμε στη θέση νούμερο έντεκα την Πάρο και στη θέση νούμερο δεκαεννιά τη Ρόδο με τα Δωδεκάνησα. Στην κατηγορία, μάλιστα, «Καλύτερα Νησιά της Ευρώπης», η Πάρος είναι στην τρίτη θέση, η Ρόδος με τα Δωδεκάνησα στην πέμπτη, η Σαντορίνη στην όγδοη, η Μήλος στην ένατη, η Κρήτη στην ενδέκατη, η Μύκονος στη δέκατη τρίτη και η Κέρκυρα με τους Ιονίους Νήσους στην δέκατη τέταρτη. Κι όλα αυτά με διαφήμιση από ελάχιστη έως καθόλου, μιας και από την εποχή του Σπηλιωτόπουλου η πατρίς δεν πολυασχολείται με την προβολή της στο εξωτερικό.

Με δυο λόγια; Με δυο λόγια ο κόσμος του υψηλού τουρισμού ανακάλυπτε ξανά τη Ρόδο και προσανατολιζόταν να τιμήσει με την παρουσία του. Για να προκύψει αυτό το τέρας που προέκυψε και να γίνουν όλα στάχτη.

Ας το βουλώσω καλύτερα, γιατί αν αρχίσω δεν θα τελειώσω ποτέ…

• πυρκαγιά
• Ρόδος