Κινδυνεύει όντως η Δημοκρατία μας από την Ακροδεξιά και τις παραφυάδες της;

Πολύς λόγος γίνεται μετά την Κυριακή για την εντυπωσιακή εμφάνιση της ακροδεξιάς στην Ελλάδα.  Αρκετοί είτε στα κόμματα είτε στα ΜΜΕ δείχνουν όχι απλώς αιφνιδιασμένοι αλλά θα έλεγα και σοκαρισμένοι από το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, που επέτρεψε σε τρία κόμματα της πέραν της Νέας Δημοκρατίας Δεξιάς να περάσουν το κατώφλι της Βουλής.

Θέλοντας μάλιστα να δικαιολογήσουν αυτό το σοκ τους, προσθέτουν τις ψήφους των Σπαρτιατών, της Νίκης και της Ελληνικής Λύσης για να πουν ότι τα “πατριωτικά” κόμματα – αν συνυπολογίσουμε μάλιστα και τις ψήφους του κόμματος Εμφιετζόγλου -πήραν ένα 13% περίπου. Δηλαδή πάνω και από το ΠΑΣΟΚ/ ΚΙΝΑΛ του Νίκου Ανδρουλάκη!

Εκτός όμως από εκείνους που κοιτάζουν με σοκ και δέος αυτό το 13%, υπάρχουν και κάποιοι δημοσιολογούντες που το βλέπουν ως μια καλή αφετηρία για να ενωθούν οι δυνάμεις αυτές και να εμφανιστούν ως ενιαίο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Και επομένως να καταστούν η τρίτη δύναμη που πιθανόν θα γίνει ο καταλύτης των μελλοντικών εξελίξεων… (sic)

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Η απάντηση είναι και ναι και όχι. Ναι, γιατί η ακροδεξιά ή τέλος πάντων αυτά τα δεξιά κομματίδια, όντως αθροιζόμενα μας κάνουν ένα 13%. Αλλά κάπου εκεί τελειώνει και η πραγματικότητα.

Η ακροδεξιά που ξεμύτισε τώρα, δεν είναι ούτε απειλή, όπως κάποιοι τη βλέπουν αλλά και ούτε η τρίτη δύναμη του μέλλοντος, όπως ελπίζουν κάποιοι άλλοι. Και αυτό γιατί το επιχειρούμενο τσουβάλιασμα όλων αυτών κομμάτων, είναι σίγουρα εκ του πονηρού, αυθαίρετο και ανιστόρητο.

Είναι αυθαίρετο γιατί μπορεί τα κομματίδια αυτά να τοποθετούνται πολιτικά στα δεξιά της ΝΔ, όμως ιδεολογικά διαφέρουν σε πάρα πολλά. Οι Σπαρτιάτες εκφράζουν μια σκληρή εθνικιστική ιδεολογία που αποτελεί βιτρίνα για να καλύψει το φασιστικό τους πρόσωπο. Το πιο σημαντικό δε είναι ότι ουσιαστικός τους αρχηγός είναι ο Κασιδιάρης, που είναι έγκλειστος στις φυλακές ως αρχηγείων εγκληματικής και ναζιστικής οργάνωσης.

Όσες γραβάτες λοιπόν και κοστούμια κι αν φορέσουν οι βουλευτές τους στη Βουλή, το απαίσιο πρόσωπο του φασισμού τους θα αποκαλυφθεί πολύ σύντομα. Όσο και αν προσπαθήσουν, δεν μπορούν να το κρύψουν για πολύ καιρό.

Εδώ μόλις την Κυριακή το βράδυ είδαν ότι μπαίνουν στη Βουλή, ξέσπασαν σε αλαλαγμούς και κομπασμούς αποκαλύπτοντας αμέσως ποιος κρύβεται ουσιαστικά πίσω από το κόμμα. Δεν τήρησαν ούτε καν τα προσχήματα. Για τόσο I.Q. μιλάμε…

Από την άλλη η νεοπαγής Νίκη δεν μπορεί να θεωρηθεί φασιστική. Σκοταδιστική θέλετε; Ναι. Χριστιανοταλιμπάν; Ναι. Αναχρονιστική; Ναι. Αλλά τι σχέση μπορούν να έχουν παλαιοημερολογίτες, μοναστήρια και όλοι αυτοί που παριστάνουν τους μάρτυρες του Ιησού με τους μαχαιροβγάλτες του φασισμού και του ναζισμού; Αστείο και να το λέμε…

Ως προς την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, είναι ξεκάθαρο ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει ποτέ ταύτιση ή συμπόρευσή της ούτε με τους ναζί του Κασιδιάρη ούτε με τους χριστιανοταλιμπάν της Νίκης. Μάλιστα με τους τελευταίους τον χωρίζει άβυσσος και μίσος! Βέβαια ο ίδιος αρνείται την ετικέτα του ακροδεξιού. Όμως σίγουρα κινείται στον χώρο της σκληρής Δεξιάς. Και μάλιστα της ρωσόφιλης και αντιεμβολιαστικής Δεξιάς. Ό,τι και να λέει, όσο και αν διαρρηγνύει τα ιμάτιά του περί του αντιθέτου…

Η ακροδεξιά δεν μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο όχι μόνο γιατί έχει πολλές και ανόμοιες παραφυάδες που είναι αδύνατον να ενωθούν αλλά και γιατί όποτε ξεπήδησε από το πουθενά, εξαφανίστηκε και το ίδιο γρήγορα. Η Εθνική Παράταξη του 1977, η ΕΠΕΝ του Παπαδόπουλου το 1984 και η Χρυσή Αυγή το 2012 είναι χαρακτηριστικά ιστορικά παραδείγματα που μαρτυρούν του λόγου το αληθές. Εκτίναξη σαν κομήτες και άδοξη πτώση και γκρεμοτσάκισμα…

Όμως η παρουσία της Νίκης στη Βουλή μπορεί να αποδειχθεί τελικά και χρήσιμη. Γιατί το γέλιο ποτέ δεν είναι κακό. Και ως γνωστόν, μακραίνει τη ζωή. Τον κ. Βελόπουλο από την άλλη τον γνωρίζουμε. Συμπαθής αλλά μόνο ως απειλή για τη Δημοκρατία δεν μπορείς να τον δεις.

Ως προς τους Σπαρτιάτες, καλό θα είναι να γνωρίζουν ότι αυτή τη φορά το δημοκρατικό μας σύστημα δεν είναι απροετοίμαστο, όπως το 2012. Αυτή τη φορά έχουν γνώσιν οι φύλακες. Για αυτό και ας προσέχουν. Η οποιαδήποτε αθλιότητα, ο όποιος τραμπουκισμός θα αντιμετωπισθούν από την πολιτεία και την κοινωνία αποφασιστικά και φυσικά με σύμμαχο τη νομιμότητα.

Οι προκάτοχοί τους της Χρυσής Αυγής δεν πρόσεχαν και είναι εκεί που είναι. Φαντάζομαι ότι οι Σπαρτιάτες δεν οραματίζονται να έχουν παρόμοια κατάληξη. Φαντάζομαι…