Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος: Από την Χαλυβουργία στην αγάπη του για το Παρίσι και τις Τέχνες

Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος δεν ήταν μόνο ο ισχυρός επιχειρηματίας της Χαλυβουργικής.  Ήταν ο ρομαντικός του επιχειρείν και αυτό τον είχε κάνει να έρχεται σε αντίθεση ακόμη και με συγγενικά του πρόσωπα. Είναι ο άνθρωπος που προσγείωνε με μεγάλη επιδεξιότητα ένα αεροπλάνο, ”μυστικό” που ήξεραν  οι περισσότεροι πιλότοι που ταξίδευαν μαζί του. Μεγάλη του αγάπη το Παρίσι. Έπινε συχνά τον καφέ του στο Πλάζα όπου συναντούσε Έλληνες διανοούμενους που «διαπραγματευόντουσαν» την πολιτιστική πορεία του τόπου μας. Του άρεσε πολύ και ένας καφές στη Μονμάρτρη αναζητώντας με την γυναίκα του ταλέντα ζωγραφικής. 

Το ημερολόγιο έγραφε 24 Μάϊου 2021. Σε ηλικία 76 ετών, ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος κλείνει τα μάτια και ξεκινά για το μεγάλο ταξίδι προς την αιωνιότητα.  Ταλαιπωρήθηκε πολύ τα τελευταία χρόνια με την ασθένεια του. Έπασχε από νεαρή ηλικία από μια σπάνιας μορφής αρθρίτιδα που εμπόδιζε την κινητικότητά του.  Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ και συνέχισε τις σπουδές του στην Ελβετία, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα για να ασχοληθεί με τον επιχειρηματικό στίβο. Εκτός από τη χαλυβουργία, δραστηριοποιήθηκε και στο χώρο της εμπορικής ναυτιλίας.

Ο γνωστός επιχειρηματίας υπήρξε βασικός μέτοχος της “Χαλυβουργικής” ενώ εκτός των άλλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του έμεινε γνωστός για την αδιάλειπτη χρηματοδότηση του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, συνεχίζοντας το έργο του πατέρα του Παναγιώτη που είχε αναλάβει εξ ολοκλήρου την ανέγερση του το 1987.

Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1945. ήταν γόνος της οικογένειας των εθνικών ευεργετών και  πατέρας των Γιώργου και Παναγιώτη Αγγελόπουλου. Συνδέθηκε με την “Χαλυβουργική”, η οποία με τη σειρά της συνδέθηκε με την πορεία της ελληνικής οικονομίας, την ανασυγκρότηση της χώρας και την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής από την δεκαετία του ’50.

Στην τελευταία του συνέντευξη λέει για την οικογένεια του: “Είναι γνωστό ότι η οικογένειά μου έχει σαν γενάρχη τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’, που ξεκίνησε από τη Δημητσάνα ως Γεώργιος Αγγελόπουλος και έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη. Αυτοί οι δεσμοί της οικογένειάς μας με το Πατριαρχείο οδήγησαν τον πατέρα μου να αναλάβει την αποκατάσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας μου έχει ανακαινίσει το σπίτι του Πατριάρχη Γρηγορίου στη Δημητσάνα και έχει ανεγείρει τον Ναό του Αγίου Δημητρίου στη Ζυρίχη, στη μνήμη του θείου μου Δημήτρη. Μετά από τόσα έργα της πατρικής μου οικογένειας αισθάνομαι υπερηφάνεια και τιμή ότι η οικογένειά μας προσέφερε στην πατρίδα αυτά που ανέφερα και άλλα πολλά, γιατί ο πατέρας μου είχε βαθιά πίστη στην πατρίδα και στη θρησκεία.”

Έτσι  ξεκίνησαν όλα

Ένα όνομα μια ιστορία, η οποία ξεκίνησε  το 1925, όταν ο παππούς του Θεόδωρος Αγγελής Αγγελοπούλου ιδρύει μια μικρή βιοτεχνία που κατασκεύαζε συρματοπλέγματα. «Ξεκινήσαμε ξυπόλυτοι. Ξεχάσαμε τα σπίτια και τις οικογένειές μας. Δουλέψαμε και αποκτήσαμε, στερούμενοι ακόμη και τις σπουδές μας…» θα πει τη δεκαετία του ’80 ο κ. Παναγιώτης Θ. Αγγελόπουλος ένας από τα παιδιά του.

Επτά χρόνια μετά, το 1932, στην οδό Πειραιώς εγκατέστησαν τα Ελληνικά Συρματουργεία, που έμελλε να αποτελέσουν τον πρόδρομο της Χαλυβουργικής και κατασκεύαζαν, πέρα από σύρματα και πλέγματα, τσαρουχόπροκες και τα πεταλόκαρφα «Αλφα», αποκτώντας γρήγορα μια σεβαστή περιουσία.

Χαλυβουργική

Στις 3 Μαρτίου 1948 ιδρύθηκε η Χαλυβουργική ΑΕ και τέσσερα χρόνια μετά, το 1952, σε παραθαλάσσια έκταση κοντά στην Ελευσίνα κατασκευάζονται μοντέρνες μονάδες παραγωγής σιδήρου, για να ακολουθήσουν στις 27 Ιουλίου 1963 τα εγκαίνια της πρώτης υψικαμίνου στην Ελλάδα. Στη σκληρή μάχη για τη χορήγηση της σχετικής άδειας οι Αγγελόπουλοι είχαν συγκρουστεί με την οικογένεια Τσάτσου των τσιμέντων «Ηρακλής», αλλά κέρδισαν την προτίμηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και τα εγκαίνια της υψικαμίνου έκανε ο βασιλιάς Παύλος, ουσιαστικοποιώντας από τότε μια στενή οικογενειακή σχέση.

Τον Σεπτέμβριο 1972, δύο χρόνια πριν από τον θάνατο του Γιάννη Θ. Αγγελόπουλου που είχε νυμφευθεί τη Μαρία Γεωργάκη, μετά από γενναία συνδρομή και «κεφαλαίων εξωτερικού» εγκαινιάζεται και δεύτερη υψικάμινος και αρχίζουν μεγάλες εξαγωγές σιδήρου, αλλά η κρίση του πετρελαίου και του χάλυβος δεν αργεί να συγκλονίσει την Ευρώπη και την Ελλάδα. Ταυτόχρονα σχεδόν με την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ το 1981, η Χαλυβουργική των 2.500 και πλέον εργατοτεχνιτών κλείνει τις υψικαμίνους, επιστρέφει στην παραγωγή με ηλεκτρικούς κλιβάνους, απολύει εκατοντάδες εργαζομένους, αν και διευρύνει την παραγωγή με νέες μονάδες που αποδίδουν λαμαρίνα και άλλα πλατέα χαλυβουργικά προϊόντα. Τα εμπορικά και δασμολογικά «τείχη» πέφτουν και η πτώση της Χαλυβουργικής, όπως και ολόκληρης σχεδόν της ελληνικής χαλυβουργικής παραγωγής, μοιάζει αναπότρεπτη.

Arcadia Shipmanagement

Το 1998 ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος ίδρυσε την ναυτιλιακή εταιρεία Arcadia Shipmanagement με καθαρό στόχο «οι ασφαλείς μεταφορές παγκοσμίως ταυτόχρονα με σεβασμό στο περιβάλλον».

Παράλληλα, τα περισσότερα πλοία της ναυτιλιακής φέρουν την ελληνική σημαία, γεγονός που αποδεικνύει τη σημασία που δίνει η Arcadia στην παράδοση της ελληνόκτητης ναυτιλίας και της καθιέρωσής της σε διεθνές επίπεδο.

Σήμερα ο στόλος της εταιρείας αποτελείται από δώδεκα δεξαμενόπλοια. Η Arcadia βραβεύτηκε από τους «Lloyd’s List» του Λονδίνου στο τέλος του 2007.

Παράλληλα το 2000 ιδρύεται η AEGEAN BULK Co INC. με τον ίδιο καθαρό στόχο την ασφαλή μεταφορά φορτίων παγκοσμίως με σεβασμό στη προστασία του περιβάλλοντος στην υγεία και ασφάλεια όλων των εργαζομένων.

• Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος
• Παρίσι
• τέχνες
• Χαλυβουργική