Κωνσταντίνος Τασούλας: «Ας είναι η νέα χρονιά μια ευκαιρία να αλλάξουμε όλα όσα μας πληγώνουν»

Έναν βαθιά πολιτικό αλλά και πολιτισμικό τόνο επέλεξε για το φετινό πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κώστας Τασούλας. Διανθίζοντας τον λόγο του με στίχους κορυφαίων δημιουργών, όπως οι νομπελίστες Γιώργος Σεφέρης και Οδυσσέας Ελύτης, αλλά και οι Μίκης Θεοδωράκης και Διονύσης Σαββόπουλος, ο κ. Τασούλας επιχείρησε να συνδέσει το ιστορικό βάθος της χώρας με τις σύγχρονες προκλήσεις του 2026. Σύμφωνα με πληροφορίες, κεντρικός πυρήνας της παρέμβασής του είναι η έννοια του καθήκοντος, η οποία αναλύεται σε επτά διαφορετικές διαστάσεις, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί ο τρόπος που επικαιροποιεί γνωστούς στίχους για να στείλει μήνυμα ενότητας.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν αρκέστηκε σε απλές παραθέσεις, αλλά προχώρησε σε δημιουργική παράφραση στίχων για να νοηματοδοτήσει το παρόν. Δανειζόμενος τον εμβληματικό στίχο «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» από το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη «Με τον τρόπο του Γ.Σ.», τον μετασχηματίζει σε πρόσταγμα δράσης, καλώντας να γίνει η νέα χρονιά μια ευκαιρία να αλλάξουμε όλα όσα μας πληγώνουν στηριζόμενοι σε όλα όσα μας ενώνουν. Παράλληλα, αντλώντας από το «Άξιον Εστί» και το μελοποιημένο από τον Θεοδωράκη «Ένα το χελιδόνι», σημειώνει πως «αυτή η χώρα που “χτίστηκε μέσα στα βουνά και κλείστηκε μέσα στη θάλασσα” μπορεί να προχωράει μπροστά σε πείσμα των καιρών».

Πέραν των λογοτεχνικών αναφορών, το μήνυμα διατρέχεται από επτά άξονες ευθύνης απέναντι στην πατρίδα και την κοινωνία. Πρωταρχική θέση κατέχει η αλληλεγγύη και το χρέος προς τον δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο, είτε δικό μας είτε ξένο, καθώς όπως τονίζει χαρακτηριστικά, «έχει αξία βαθιά να τείνεις το χέρι σου στον ξένο». Ακολουθεί η ευθύνη για την οικονομική σταθερότητα, με τον Πρόεδρο να υπογραμμίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι η ανάκαμψη της χώρας μετά το ναδίρ της κρίσης δεν θα αποτελέσει απλώς «μια ακόμα αναλαμπή».

Σε επίπεδο πολιτικού πολιτισμού, ο κ. Τασούλας αναδεικνύει την ανάγκη απομόνωσης του διχασμού και του μηδενισμού, ζητώντας λιγότερη τοξικότητα και στρεψοδικία στον δημόσιο βίο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή η εσωτερική σταθερότητα συνδέεται άμεσα με την εθνική άμυνα, καθώς η σύνδεση της ειρήνης με την ισχύ είναι άρρηκτη. Όπως επισημαίνει, η αδιατάρακτη ειρήνη που απολαμβάνει η χώρα υφίσταται ακριβώς επειδή «δεν παραμελούμε την εθνική μας άμυνα».

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο καθήκον της εθνικής αυτοπεποίθησης που ξεπερνά τα σύνορα, με αναφορές στον οικουμενικό Ελληνισμό. Αξιοποιώντας τον στίχο του Διονύση Σαββόπουλου «Των Ελλήνων οι Κοινότητες», γίνεται ειδική μνεία στην Κύπρο, στη Μαύρη Θάλασσα και στις εστίες της διασποράς, ενώ τονίζεται και η σημασία της γλώσσας, η οποία αφήνει «ανεξίτηλο σημάδι στον χάρτη» όπου και αν ακουστεί.

Τέλος, με αφορμή τις τρέχουσες κινητοποιήσεις, ο Πρόεδρος αναφέρεται στο καθήκον της κοινωνικής ευθύνης, τηρώντας ίσες αποστάσεις. Από τη μία αναγνωρίζει τον κόπο των αγροτών και την υποχρέωση της Πολιτείας για συνεννόηση, από την άλλη όμως υπενθυμίζει και το χρέος του αγροτικού κόσμου για έντιμο διάλογο, με γνώμονα όχι μόνο τα αιτήματα του κλάδου αλλά και την ευρύτερη κοινωνική ευημερία.

• Κωνσταντίνος Τασούλας