Κοριοί: Πάρε το μηδέν… δεν σε ακούω!

«Πάρε το μηδέν», φώναζε ο ένας στον άλλο, μπας και καθαρίσει η γραμμή και γίνει τελικά η συνομιλία. Αν καθάριζε η γραμμή θα σας γελάσω αλλά ότι μπλέκανε οι γραμμές συνέβαινε και είχε πλάκα μέχρι που μάθαμε και για τους κοριούς κάτι που δεν είχε καθόλου πλάκα. Ήταν τα χρόνια που δεν είχαμε έξυπνες συσκευές αλλά τα γκρι τηλέφωνα με το καλώδιο σπιράλ και το καντράν.

Με αφορμή τις καταγγελίες Ανδρουλάκη θυμήθηκα τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 που συνδέθηκαν με τον όρο υποκλοπές και με τα ονόματα του Θεοφάνη Τόμπρα και του Χρήστου Μαυρίκη. Δύο πρόσωπα που φέρονται συνδεδεμένα, μια και ο Χρήστος Μαυρίκης, πρωταγωνιστής του σκανδάλου υποκλοπών του 1994 το οποίο συνδέθηκε με τον πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, φέρεται να «ξεκίνησε» ως μέλος της ομάδας του Θ. Τόμπρα. Βρώμικα πολιτικά χρόνια και τοξικά, λέτε να επιστρέφουμε στο παρελθόν;

Μήπως, όμως, έχουμε αποδεχθεί και τις υποκλοπές και για αυτό λέμε στα κρίσιμα και σημαντικά «άσε να τα πούμε» από κοντά! Αυτό δείχνει η κυνική παραδοχή του Βουλευτή της ΝΔ Μπάμπη Παπαδημητρίου, ότι, «Ένας σοβαρός πολιτικός ηγέτης δεν συζητάει ποτέ στο κινητό κάτι τέτοιο». Προσθέτοντας, «Αν είσαι πολιτικός αρχηγός και συζητάς τέτοια πράγματα στο κινητό, εντάξει… Δεν κάνεις για πολιτικός αρχηγός. Όλοι οι σοβαροί άνθρωποι λέμε το εξής: “Υπάρχει και κάτι άλλο που θα στο πω από κοντά”».

Ηλεκτρονικοί «κοριοί» τηλεφωνικών υποκλοπών πωλούνται μαζικά σε καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας αλλά και στο διαδίκτυο. Οι τιμές τους κυμαίνονται από 70 έως 150 ευρώ και όπως προκύπτει, η διάθεσή τους γίνεται σε ένα γκρίζο καθεστώς. Τα επαγγελματικά είναι απείρως ακριβότερα και με περισσότερες δυνατότητες.

Στη χώρα που υπάρχει η γενική αίσθηση ότι οι νόμοι εφαρμόζονται στο περίπου και επιλεκτικά, αν είσαι επώνυμος βιαστής καταδικάζεσαι και πας σπίτι, αν όχι κατευθείαν στην φυλακή. Που κάποιοι θεωρούν ως δεδομένο ότι το δικό τους δίκιο ή συμφέρον είναι υπεράνω νόμων. Και θεωρείται κανόνας ότι οι πολιτικοί τα «παίρνουν» και ότι οι δημοσιογράφοι είναι «πουλημένοι». Το πρόβλημα διογκώνεται και διαβρώνει τα θεσμικά αντίβαρα απειλώντας ευθέως το δημοκρατικό οικοδόμημα. Και έχει όνομα, είναι ο λεγόμενος «μιθριδατισμός» της ελληνικής κοινωνίας. Ο κόσμος εθίζεται με εικόνες και στερεότυπα που δεν θα έπρεπε, χωρίς να ευθύνεται.

Η κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς είναι διεθνής αλλά στην Ελλάδα η κομματική τοξικότητα δεν επιτρέπει νηφάλιες προσεγγίσεις, θα πρέπει να είσαι «ή με αυτούς ή με τους άλλους». Αυτή η σοβαρή υπόθεση των καταγγελιών του Νίκου Ανδρουλάκη θα πρέπει να ενεργοποιήσει τους πάντες και κυρίως τους θεσμούς που είναι υποχρέωση τους να εξασφαλίσουν τουλάχιστον τη διαφάνεια και η Δικαιοσύνη να ερευνήσει την υπόθεση και να αποκαλύψει ποιος βρίσκεται πίσω από την επιχείρηση παγίδευσης  του κινητού του. Η παράνομη παρακολούθηση ενός προέδρου κόμματος αφορά τη λειτουργία της δημοκρατίας και του πολιτικού συστήματος.   

Και σε θεσμικό πλαίσιο η πολιτεία να βρει τρόπους να διασφαλίσει το αδιάβλητο των επικοινωνιών τόσο για τους βουλευτές όσο και για τους δημοσιογράφους αλλά και οι πολίτες να αισθάνονται ασφάλεια ότι δεν παραβιάζεται η ιδιωτικότητα τους. Εκτός αν έχουμε όλοι υποστεί μιθριδατισμό, γιατί ακούγονται τόσα πολλά, που κανείς δεν δίνει σημασία και όλα αυτά τα προσπερνάμε, μετά τον σχετικό θόρυβο των τριών ημερών, με απάθεια.

• Κακόβουλο λογισμικό
• κοριοί
• Νίκος Ανδρουλάκης