Κρίσιμες ώρες για τον ΣΥΡΙΖΑ: Οι προκλήσεις της ηγεσίας Κασσελάκη και η απειλή της διάσπασης

Η συνεδρίαση, της συνεδρίασης, ω συνεδρίαση στον ΣΥΡΙΖΑ… Γενικώς, της συνεδρίασης γίνεται στο κόμμα. Μήνες τώρα, από πριν τις ευρωεκλογές, αντιθέσεις, διώξεις, συγκρούσεις και μετά συνεδριάσεις των οργάνων και ατελείωτες διαδικασίες χωρίς ουσιαστικό στόχο! Κρίμα! Οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι σε απόγνωση. Κάποιοι ψάχνουν που θα βρούνε μια άλλη πολιτική στέγη, πιο σοβαρή. Κάποιοι άλλοι, οι πιο υπομονετικοί, περιμένουν να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός…Είναι όμως κι αυτοί στα όρια της υπομονής τους…

Ας πούμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομά τους. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ένα νέο και όμορφο ελληνόπουλο της ομογένειας στις ΗΠΑ, ασκώντας γοητεία στη βάση με την εμφάνισή του αλλά και τον φλογερό λόγο του, κατέκτησε στις εσωκομματικές εκλογές μετά την παραίτηση Τσίπρα, τη θέση του προέδρου. Ο Στέφανος Κασσελάκης πριν εκλεγεί έδωσε ρεσιτάλ πολιτικού λόγου και διατύπωσης αντιπολιτευτικών θέσεων στις ομιλίες του προς τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ ανά την Ελλάδα. Έδειξε στις εμφανίσεις του αυτές ένα πολιτικό ταλέντο που εκτιμήθηκε από τη βάση. Έτσι η πλειοψηφία τον τίμησε με την ψήφο της.

Έκτοτε και μετά την ανάληψη της εξουσίας στο κόμμα, το πολιτικό ταλέντο του Στέφανου αγνοείται! Εμφανίστηκε πάλι στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές με την περιοδεία του Στέφανου ανά την Ελλάδα. Μόνο όμως στις ομιλίες του και την συναναστροφή του με τον κόσμο. Διότι στην μεγαλύτερη εικόνα ο Στέφανος πήρε τις ευρωεκλογές πάνω του αφήνοντας απέξω τους βασικούς πρωταγωνιστές, τους υποψήφιους ευρωβουλευτές δηλαδή, οι οποίοι εμφανίζονταν σπανίως δίπλα στον περιοδεύοντα πρόεδρο, ως ντεκόρ ή όπως λέμε στην γλώσσα των ΜΜΕ, γλάστρες. Τα δε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα παλιά, καλά, δοκιμασμένα για τον ορθό πολιτικό τους λόγο, σπανίως εμφανίζονταν στα μέσα για να στηρίξουν το κόμμα ενόψει των εκλογών! Κι αυτές οι περιορισμένες εμφανίσεις τους μετατρέπονταν σε δευτερεύουσες “ειδήσεις “, για τον κάλαθο των αχρήστων των αρχισυντακτών εκπομπών και ειδήσεων. Διότι υπήρχε ακατάπαυστα ροή δηλώσεων, συνεντεύξεων και πληροφοριών που αφορούσαν τον πρόεδρο!

Το one man show του Στέφανου Κασσελάκη άρχισε με την εκλογή του και διαρκεί μέχρι σήμερα. Ο ίδιος, άπειρος στην πολιτική και με αυτοπεποίθηση μεγαλύτερη από το μπόι του, βολεύτηκε με αυτή την κατάσταση. Και δε βρέθηκε ένας συνεργάτης του να τον ενημερώσει, να τον φρενάρει, να τον προσγειώσει στο έδαφος μετά την απογείωσή του στα σύννεφα μόλις πήρε τον τίτλο του αρχηγού…

Ήμουν νέος δημοσιογράφος όταν άκουσα από πολιτικά στελέχη ότι η εξουσία βρίσκεται στους προθαλάμους και όχι στα γραφεία των αξιωματούχων. Είτε αυτοί είναι πρωθυπουργοί ή υπουργοί ή περιφερειάρχες, δήμαρχοι, στρατηγοί, πολιτικοί αρχηγοί… Πάντα ο προθάλαμος ασκεί την εξουσία! Και επιπλέον διατηρεί τον αξιωματούχο στην καρέκλα του ή τον εκθέτει και τον οδηγεί στην καθαίρεση! Αυτό προφανώς ο Στέφανος δεν το γνωρίζει ούτε το άκουσε ποτέ!

Αν μου έλεγαν, πριν την εκλογή του Κασσελάκη, από ποιους ανθρώπους σχεδιάζει να πλαισιωθεί ως πρόεδρος, θα γελούσα. Όπως να γελάσω μου έρχεται κάθε φορά που ανακαλύπτω το δίκτυο των συνεργατών του. Δεν θέλω να μπω αναλυτικά σε ονοματολογία για το ποιοι ακριβώς συμβουλεύουν και επηρεάζουν τον Στέφανο στις επιλογές του. Συνεργάτες φίλοι, δημοσιογράφοι προσωπικός και οικογενειακός κύκλος. Αν κρίνει όμως κάποιος εκ του αποτελέσματος, αντιλαμβάνεται ότι οι “σύμβουλοι” είναι πιο ατζαμήδες από τον ίδιο τον Πρόεδρο. Ο οποίος δυστυχώς διακρίνεται για τον παρορμητισμό του και την βιασύνη του στην λήψη σοβαρών αποφάσεων και μάλιστα εν θερμώ! Γεγονός για το οποίο ΆΜΕΣΗ ευθύνη φέρει και ο διευθυντής του πολιτικού του γραφείου, για παράδειγμα. Ο κ. Μανώλης Κσπνισάκης. Περισσότερο οξύθυμος και παρορμητικός και από τον ίδιο τον Στέφανο. Και σχεδόν εξίσου άπειρος!
Μη σας μιλήσω για γραφείο τύπου, οργάνωση της ηγεσίας του κόμματος και επικοινωνιακούς σχεδιασμούς… Εξάλλου ο ίδιος ο κ. Κασσελάκης έχει δηλώσει ότι δεν χρειάζεται συμβούλους επικοινωνίας αφού ο ίδιος αποφασίζει τις επικοινωνιακές του τακτικές… Και κάπως έτσι το καράβι βυθίζεται… Και ούτε ο Ναύαρχος δε μπορεί να το σώσει… Αλήθεια, τι έχει απογίνει ο κ. Αποστολάκης; Τον βλέπαμε συνεχώς δίπλα στον Στέφανο και μετά… εξαφανιζόλ…

Τα λάθη του Προέδρου ήταν πολλά, διαδοχικά και επαναλαμβανόμενα! Αποπομπές, συγκρούσεις, υπαναχωρήσεις, άλλες συγκρούσεις και πάλι τα ίδια… Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι είναι άνθρωπος που δύσκολα εμπιστεύεται κάποιον, ακόμα κι όταν έχει χειροπιαστά στοιχεία για τις καλές προθέσεις του. Ο πρόεδρος αυτοαπομονώνεται. Και κάπου σε αυτό κολλάει η κατηγορία που του προσάπτουν πολλοί εσωκομματικοί του αντίπαλοι ότι ” ψάχνει συνεχώς και πολλές φορές φαντάζεται εσωκομματικούς εχθρούς ” .

Είμαι βέβαιος ότι όσοι στήριξαν τον Στέφανο για να εκλεγεί πρόεδρος, φαντάζονταν κάτι διαφορετικό από αυτό που βλέπουν στην πράξη. Μπορεί η εικόνα του στην επαφή του με τη βάση να είναι ικανοποιητική και ο πολιτικός του λόγος στα προβλήματα της κοινωνίας επίσης, όμως στη διοίκηση του κόμματος η εικόνα είναι παράξενη και αλλόκοτη. Οι ψηφοφόροι του Στέφανου περίμεναν να δουν έναν πρόεδρο που μιλάει και δρα ενωτικά. Που μπορεί να είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις διαφορετικές τάσεις στο κόμμα. Πάντα εξάλλου υπήρχαν τέτοιες στον ΣΥΡΙΖΑ. Έναν πρόεδρο που θα καλεί όλους σε συστράτευση και όχι που θα δείχνει συνεχώς την πόρτα εξόδου στους πάντες! Έναν πρόεδρο που θα ακούει με προσοχή τα παλαιότερα στελέχη και θα προσπαθεί να συνθέσει τις διαφορετικές απόψεις…

Δεν ξέρω αν είναι πλέον αργά για τον Στέφανο. Ελπίζω όχι. Έχει όμως στρέψει εναντίον του ένα μεγάλο κομμάτι του κόμματος που ήδη έχει ακρωτηριαστεί αρκετές φορές και δεν αντέχει άλλη μία. Διότι αυτή θα σημάνει πλήρη διάλυση. Ο πρόεδρος δείχνει να το αντιλαμβάνεται και να το φοβάται αυτό. Που είναι καλό σημάδι. Φάνηκε στην συνεδρίαση της πολιτικής γραμματείας την Πέμπτη, όπου του ζητήθηκε από τον Παύλο Πολάκη και από τους “87” να προχωρήσει με δική του πρωτοβουλία σε εκλογές για πρόεδρο. Ο Στέφανος Κασσελάκης αρνήθηκε να το κάνει και παρέπεμψε στην συνεδρίαση της Κεντρικής επιτροπής όποιον θέλει να καταθέσει πρόταση μομφής. Συμπληρώνοντας ότι πιθανή πρόταση μομφής εναντίον του θα σημάνει ρευστοποίηση του ΣΎΡΙΖΑ και θα πληγώσει τους ψηφοφόρους του κόμματος. Αυτή η φράση και οι πληροφορίες ότι ο Στέφανος ζητούσε επίμονα από τους βουλευτές που μετείχαν στην πολιτική γραμματεία να δεσμευτούν ότι δεν θα φύγουν από το κόμμα, δείχνουν ότι ο Πρόεδρος βλέπει τον κίνδυνο διάλυσης. Ίσως γι’ αυτό αργεί και η επιτροπή καταστατικού να αποφανθεί επί των 50 άρθρων του νέου καταστατικού που προτείνει ο πρόεδρος, όπως και για το θέμα της αλλαγής του ονόματος. Η καθυστέρηση αυτή παρά το πολύωρον των τριών συνεδριάσεων της εν λόγω επιτροπής, σημαίνει μάλλον “πίσω Γιάννη τα καράβια”…

Μένει τώρα να διαπιστώσουμε αν στη συνεδρίαση της Κεντρικής επιτροπής αυτό το σαββατοκύριακο θα επικρατήσει ψυχραιμία, λογική και χαμηλοί τόνοι. Είναι μία κρίσιμη συνεδρίαση όπου θα καταγραφεί αν υπάρχει ελπίδα ενότητας στον ΣΥΡΙΖΑ. Η καταγραφή των δυνάμεων δύο αντιμαχομένων πλευρών δεν αφορά κανέναν στη βάση. Η οποία βλέπω και ακούω ότι περιμένει αυτή η κρίση να είναι η τελευταία στο κόμμα. Να σταματήσει επειγόντως η εσωστρέφεια και να αρχίσει από χθες η παραγωγή πολιτικής.

Η βάση οι ψηφοφόροι, είναι οι πολίτες που υφίστανται τις συνέπειες της ανάλγητης και αδιέξοδης νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Για αυτούς τους ανθρώπους δεν υπάρχει άλλος χρόνος για παιγνίδια εξουσίας και ίντριγκες βυζαντινού τύπου στο κόμμα. Πρέπει εδώ και τώρα όλα τα στελέχη να δουλέψουν για την παραγωγή συγκεκριμένων προτάσεων για την αντιμετώπιση των καυτών προβλημάτων της κοινωνίας. Και να διαμορφώσουν μία κυβερνητική πρόταση ει δυνατόν σε συνεργασία και με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις. Αυτά περιμένει η βάση. Τα όργανα θα έπρεπε να ασχολούνται όχι με τις εσωκομματικές έριδες αλλά με τις διαδικασίες συγκλίσεων για την δημιουργία του ενιαίου φορέα της κεντροαριστεράς.

Ας το γνωρίζουν όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Η βάση θα τους παρακολουθεί όλους αυτό το σαββατοκύριακο. Και θα πιστώνει στους λογικούς ενώ θα χρεώνει όσους δράσουν διαλυτικά.

• ΣΥ​ΡΙΖΑ