Κυπριακή προδοσία: Δούρειος ίππος της Βρετανίας η Τουρκία

Η βρετανική στρατηγική στη δεκαετία του 1950, για να διατηρήσει τον έλεγχο της Κύπρου και να αποτρέψει την ένωση του νησιού με την Ελλάδα, περιλάμβανε την ενθάρρυνση της τουρκικής εμπλοκής στην κυπριακή υπόθεση.

Αυτή η πολιτική ακολουθήθηκε μέσω διαφόρων μεθόδων και πρωτοβουλιών, με σκοπό να ενισχύσουν την τουρκοκυπριακή ταυτότητα και να προωθήσουν τα τουρκικά συμφέροντα στην περιοχή.

1. Δηλώσεις και διπλωματικές πρωτοβουλίες: Οι Βρετανοί αξιωματούχοι, όπως ο Υπουργός Αποικιών, συχνά έκαναν δηλώσεις που υπογράμμιζαν την ανάγκη για ισότιμη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στις πολιτικές εξελίξεις της Κύπρου. Για παράδειγμα, το 1954, ο Βρετανός Υπουργός Αποικιών, Λέναρντ Χάιθ, δήλωσε ότι η Τουρκία έχει έννομο συμφέρον στην Κύπρο, ενισχύοντας έτσι τις τουρκικές διεκδικήσεις και τις ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων.
2. Σύσταση δικοινοτικής κυβέρνησης: Οι Συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου το 1959, οι οποίες οδήγησαν στη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960, είχαν ως κύριο στόχο την εξασφάλιση των συμφερόντων και των δύο κοινοτήτων. Οι συμφωνίες αυτές προέβλεπαν την ύπαρξη δικοινοτικής κυβέρνησης με Τουρκοκύπριους αντιπροέδρους και υπουργούς, υπογραμμίζοντας τη σημασία της τουρκικής παρουσίας στην πολιτική σκηνή του νησιού.
3. Υποστήριξη του Τουρκικού Εθνικισμού: Η βρετανική διοίκηση προώθησε την ανάπτυξη του τουρκικού εθνικισμού μεταξύ των Τουρκοκυπρίων. Οι Βρετανοί υποστήριξαν την ίδρυση και τη δράση τουρκικών εθνικιστικών οργανώσεων, όπως η ΤΜΤ (Türk Mukavemet Teşkilatı), η οποία ιδρύθηκε το 1957 με την υποστήριξη της Τουρκίας και τη βοήθεια των Βρετανών. Η οργάνωση αυτή ανέλαβε ένοπλες δράσεις και υπονόμευε την ελληνοκυπριακή κυριαρχία, προωθώντας την ιδέα της διχοτόμησης.
4. Εκπαιδευτική και πολιτιστική υποστήριξη: Οι Βρετανοί ενίσχυσαν την τουρκοκυπριακή κοινότητα μέσω της παροχής εκπαιδευτικών και πολιτιστικών υποδομών. Η βρετανική διοίκηση δημιούργησε και υποστήριξε τουρκικά σχολεία, πολιτιστικούς συλλόγους και εφημερίδες, προωθώντας την τουρκική γλώσσα και τον τουρκικό πολιτισμό ως αντίβαρο στην ελληνοκυπριακή πλειοψηφία.
5. Προβολή του τουρκικού παράγοντα στο διεθνές στερέωμα: Οι Βρετανοί ενθάρρυναν τη συμμετοχή της Τουρκίας στις διεθνείς συζητήσεις για την Κύπρο. Μέσω της ένταξης της Τουρκίας στις συνομιλίες για το μέλλον του νησιού, η βρετανική κυβέρνηση κατάφερε να ενισχύσει την τουρκική επιρροή και να περιπλέξει την πορεία προς την ένωση με την Ελλάδα.

Η στρατηγική αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της τουρκοκυπριακής κοινότητας και τη διεύρυνση των διαιρέσεων μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, δημιουργώντας το υπόβαθρο για τις μετέπειτα συγκρούσεις και την εισβολή της Τουρκίας το 1974.

 

• Κύπρος