Δημοσίευση: ’
Κυπριακό: Ο δρόμος άνοιξε, τα εμπόδια πολλά, άγνωστη η κατάληξή του
«Κάντο, όπως το Ιράν». Με φόρμουλα, τις συνομιλίες που είχε η διεθνής κοινότητα με την Τεχεράνη, έτσι και στην περίπτωση του Κυπριακού, οι πολιτικοί θα αφήσουν για κάποιο διάστημα τη θέση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, στους τεχνοκράτες.
«Κάντο, όπως το Ιράν». Με φόρμουλα, τις συνομιλίες που είχε η διεθνής κοινότητα με την Τεχεράνη, έτσι και στην περίπτωση του Κυπριακού, οι πολιτικοί θα αφήσουν για κάποιο διάστημα τη θέση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, στους τεχνοκράτες.
Ο χρόνος δεν είναι πολύς, δεδομένου ότι σε λίγες ημέρες, την ερχόμενη Τετάρτη συγκεκριμένα, οι τεχνοκράτες όλων των μερών που εκπροσωπήθηκαν στη Διάσκεψη (της Ε.Ε. συμπεριλαμβανομένης, όσο και η αν η παρουσία της εκνευρίζει την Άγκυρα) θα πρέπει να επανέλθουν με συγκεκριμένες προτάσεις για την ασφάλεια και τις εγγυήσεις. Χρονοδιάγραμμα δεν τέθηκε, αλλά πέρα από τις ευχές, είναι σαφές ότι τα πράγματα με τη δυναμική που έχουν, πιέζουν στην κατεύθυνση της λύσης. Μια λύση, άλλωστε, που δεν είναι ζητούμενο να είναι βιαστική, αλλά μόνιμη, όπως είχε υπογραμμίσει νωρίτερα, χθες, ο νέος γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες.
Και, είναι αλήθεια, δεν έγιναν και λίγα τις ημέρες αυτές στη Γενεύη. Η Τουρκία υποχρεώθηκε να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας αναγνωρίζοντάς τον δηλαδή, και την ίδια στιγμή, ο Νίκος Αναστασιάδης παρότι εμφανίστηκε με τη διττή ιδιότητά του (του Προέδρου της Δημοκρατίας και του επικεφαλής της ελληνοκυπριακής κοινότητας) αποδέχθηκε να είναι ισότιμος με τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακιντζί.
Και το κυριότερο; Μετά από τέσσερις δεκαετίες ουσιαστικής απραξίας, τώρα εισβολείς και κατεχόμενοι συζητούν τρόπους αποχώρησης των ξένων στρατευμάτων. Με αντίβαρα βεβαίως, τη διασφάλιση των κατοίκων όλου του νησιού, πλειοψηφίας και μειοψηφίας. Ο δρόμος φαντάζει μακρύς, αλλά είναι και πρωτοφανές από την άλλη, ότι είναι υπό συζήτηση πόσοι στρατιώτες θα αποχωρήσουν και με ποιο χρονοδιάγραμμα.
Και μπορεί ο εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων Μπαρίς Μπουρτζού να υποστήριξε ότι Τουρκία και Τουρκοκύπριοι ήταν έτοιμοι να συνεχίσουν τις συζητήσεις, αλλά η άλλη πλευρά ήταν που ζήτησε μερικές ημέρες αναβολή, προκειμένου να επιστρέψει στις συνομιλίες, εν τούτοις ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς εμφανίστηκε πολύ καλά διαβασμένος στη Διάσκεψη: με γνώση ιστορικών παραδειγμάτων αποχώρησης ξένων στρατευμάτων φερ’ ειπείν. Κακή ένδειξη αποτελεί το γεγονός ότι, με βάση τις δηλώσεις που έγιναν, η Τουρκία δεν αποδέχεται την αντικατάσταση του στρατού της από διεθνείς δυνάμεις.
Συνεπώς, η λύση είναι προ των πυλών; Η απάντηση, εδώ, είναι μονολεκτική: Όχι. Υπάρχουν πολλοί σκόπελοι που πρέπει να ξεπεραστούν προκειμένου η Κύπρος, ενιαία και αδιαίρετη, να φτάσει στην ιστορική μέρα της νέας εποχής της. Πρώτα απ’ όλα, ταυτόχρονα με τις συνομιλίες με τον ΟΗΕ, την Ε.Ε. και τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις για ασφάλεια και εγγυήσεις, θα είναι σε εξέλιξη οι δικοινοτικές συνομιλίες για τις άλλες, τις λεγόμενες εσωτερικές, πτυχές.
Μια διαδικασία δύσκολη με πολλά επιμέρους, αλλά μεγάλα εμπόδια: διακυβέρνηση και εκ περιτροπής Προεδρία, εδαφικό, επιστροφή προσφύγων και περιουσιακό είναι μερικά από τα καυτά θέματα. Ήδη ο Μ. Ακιντζί έκανε αυτό που είχε ήδη πράξει ο Ν. Αναστασιάδης από τη δική του πλευρά μερικές ώρες νωρίτερα: με επιστολή του προς τον γ.γ. του ΟΗΕ δήλωσε ότι ο προτεινόμενος από την ελληνοκυπριακή πλευρά χάρτης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.
Κακά τα ψέματα όμως. Οι Τουρκοκύπρικοι …χορεύουν στο ρυθμό που θέλει η Άγκυρα. Αν δεν πειστεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι συμφέρει και αυτόν μια λύση, δεν πρόκειται αυτή να υπάρξει. Και απλώς θα εφευρίσκονται προσχήματα. Όταν, πάντως, ο ηγέτης της Τουρκίας έχει δεδηλωμένο το ενδιαφέρον του για τους πολίτες τουρκικής προέλευσης που ζουν σε άλλα κράτη, δεν είναι σίγουρο τι μπορεί, πράγματι, να περιμένει κανείς.
Ακόμη και χθες, από τη Γενεύη o Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μελβούτ Τσαβούσογλου ζήτησε -από τους άλλους προφανώς- να είναι πραγματιστές. Και αυτό γιατί κατά την, προκλητική, άποψή του, «(αν) έχουμε ειρήνη εδώ και 42 χρόνια στην Κύπρο, το οφείλουμε στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις». Ενώ, την ίδια στιγμή, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδιδε ανακοίνωση με την οποία στηλίτευε το πρόγραμμα του ελληνικού Υπουργείου Νησιωτικής Πολιτικής για τις ακατοίκητες βραχονησίδες, υπενθυμίζοντας, έτσι, ότι κάποια μέτωπα μπορεί να δείχνουν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, εν τούτοις δεν είναι κατ’ ουσίαν.
Τέλος αλλά καθόλου τελευταίο, είναι το θέμα να πειστούν και οι πολίτες των δύο κοινοτήτων, και αυτό να αποτυπωθεί στο αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων. Με τους Τουρκοκύπριους τα πράγματα δείχνουν πιο απλά. Με τους Ελληνοκύπριους όμως όχι. Με ιστορικό προηγούμενο, την συντριπτικά απορριπτική ψήφο στο προηγούμενο δημοψήφισμα, με σύμπασα την ελάσσονα αντιπολίτευση αντίθετη (αντιθέτως, το ΑΚΕΛ που είναι αξιωματική αντιπολίτευση στηρίζει, ενισχύει τον Ν. Αναστασιάδη), με τεταμένα τα νεύρα, δεν θα είναι εύκολο… Παρότι αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι, την ίδια στιγμή, χαρτί στα χέρια του Κύπριου Προέδρου στις συνομιλίες.
Το βέβαιον είναι ότι από μια κατάσταση ακινησίας στο Κυπριακό, ένας νέος δρόμος άνοιξε. Πόσα… μέτρα ακόμη έχει και ποια η κατάληξή του, ουδείς μπορεί να προβλέψει.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr