Κυριάκο άλλαξέ τα όλα! Αλλιώς θα πάμε κατά διαόλου!!!

Εδώ που έχουμε φτάσει απαιτείται πανεθνική εγρήγορση και δουλειά. Πολλή δουλειά. Και γρήγορα. Μα πάνω από όλα αποτελεί εθνική αναγκαιότητα να αλλάξει το κράτος μας. Να αλλάξει εκ θεμελίων.

Οι αλλαγές απλώς υπουργών δεν είναι η οριστική λύση. Γιατί όποιος και αν τοποθετηθεί σε κυβερνητικές θέσεις, δεν θα μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα όταν πρέπει να κινηθεί μέσα σε συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο και στις δομές του γραφειοκρατικού και αντιπαραγωγικού κράτους.

Λέγονται πολλά τις τελευταίες μέρες για τον Κικίλια. Του αποδίδονται ανικανότητα και πολλά λάθη διαχείρισης. Ακόμα και στο Μέγαρο Μαξίμου σιγομουρμουράνε για τον υπουργό Πολιτικής Προστασίας κάποιοι που ευχαρίστως θα ήθελαν να τον διώξουν από την υπουργική καρέκλα. Δεν θα είχα καμία αντίρρηση να συμφωνήσω με όλους αυτούς που θέλουν την καρατόμηση όχι μόνο του Κικίλια αλλά και άλλων υπουργών και κυβερνητικών στελεχών. Άντε λοιπόν και καρατομούνται. Αλλαγές δεν ζητάνε; Ωραία, να γίνουν! Και μετά τι; Ποιος; Ποιοι; Τι θα μπορούν να κάνουν;

Πώς μπορούν να αλλάξουν ένα ράθυμο, αναποτελεσματικό και παχύδερμο κράτος;

Θα μου πείτε, και τι πρέπει να κάνουμε; Να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και να αποδεχθούμε τη μοίρα μας; Όχι βέβαια!

Απλώς το πρόβλημα είναι πολύ πιο σύνθετο από τις αλλαγές προσώπων. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι στις περισσότερες περιπτώσεις φταίει η επάρκεια ή η ανικανότητα των πολιτικών. Όχι ότι δεν υπάρχουν ανίκανοι και άσχετοι. Ασφαλώς και υπάρχουν. Όμως θέλω να πιστεύω ότι όλοι τους αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους με καλή διάθεση και με όρεξη να κάνουν έργο.

Όμως στην πορεία ανακαλύπτουν τον Αρμαγεδώνα της γραφειοκρατίας και τον γολγοθά του δύστροπου Δημοσίου που πνίγει κάθε διάθεσή τους για προσφορά και συνεισφορά στην πρόοδο του τόπου. Και κάπου εκεί είτε παραιτούνται μέσα τους είτε συμβιβάζονται με τη μιζέρια της καθημερινής διαχείρισης με αποτέλεσμα να βαλτώνουν τα προβλήματα και να μη γίνεται τίποτα. Ή σχεδόν τίποτα.

Χρειάζεται πολιτική πίεση για να ξεκολλήσουν οι φάκελοι από τα γραφεία των μανδαρίνων των Δημοσίου με τους νέους χάρτες για τις πλημμύρες, όπως προειδοποίησε η Κομισιόν από το 2022;

Όχι βέβαια! Δεν έπρεπε να προχωρήσουν κανονικά όπως είχαν εντολή; Κι όμως τίποτα δεν προχώρησε γιατί πολιτική ηγεσία και μανδαρίνοι τα είχαν όλα ρίξει στις ιουλιανές καλένδες…

Ήταν τυχαίο ότι δύο Super Puma της Πολεμικής Αεροπορίας έσπευσαν όλα κι όλα στις πληγείσες περιοχές, και μάλιστα το ένα από τη Χίο; Και μη μου πείτε ότι δεν μπορούσαν να πάνε γιατί ο καιρός ήταν απαγορευτικός γιατί με αυτή τη λογική πώς πήγαν αυτά τα δυο ελικόπτερα; Με άλλον καιρό πήγαν; Αναφέρω δυο απλά παραδείγματα για να επισημάνω ότι δεν είναι δυνατόν να χρειάζεται πολιτική πρωτοβουλία για να γίνουν τα απολύτως αυτονόητα.

Για να μην πω για τις ευθύνες που υπάρχουν σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Δεν ξέρω αν φταίει για την καταστροφή των περισσότερων υποδομών στη Θεσσαλία, όπως φράγματα, δρόμοι, γέφυρες κλπ ο Αγοραστός. Πιθανόν και να φταίει. Αλλά για πείτε μου, ποιος φταίει που σπίτια χτίζονται στα ρέματα και οι χείμαρροι τσιμεντώνονται; Στην προκειμένη περίπτωση, εκτός από τις ευθύνες της Περιφέρειας ή των Δήμων, δεν υπάρχουν ευθύνες και στους πολίτες; Σε όλους εκείνους που χτίζουν παράνομα, που ηλεκτροδοτούνται παράνομα, που μπαίνουν στο δίκτυο ύδρευσης παράνομα και κάποια στιγμή νομιμοποιούν την παρανομία τους μέσα από ένα ύποπτο δούναι λαβείν με την εξουσία, τοπική και κεντρική; Και που μετά άμα πνιγούνε ή καούνε, φωνάζουνε “πού είναι το κράτος”!

Ποιος αρμόδιος κάθισε ποτέ να ελέγξει αν υπάρχουν κακοτεχνίες ή κακοδιαχείριση (που υπάρχουν) όταν φτιάχνονται τα έργα; Και όταν λέω αρμόδιος, δεν εννοώ απαραίτητα τον Δήμαρχο ή τον

Περιφερειάρχη γιατί πιθανότατα να είναι άσχετος με το θέμα. Για αυτό και βάζουν τη βούλα τους οι αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και κάποιες φορές στα μουλωχτά και με το…αζημίωτο! Καταλαβαίνετε τι εννοώ…

Πάρτε για παράδειγμα τη γέφυρα που κατέρρευσε στον χείμαρρο Ξηριά στον Αλμυρό Βόλου. Ο δρόμος ήταν δίπλα αλλά και μέσα στον χείμαρρο. Ο «Ιανός» πριν τρία χρόνια τον διέλυσε. Και ήρθαν οι…αρμόδιοι και ξανάφτιαξαν τον δρόμο στην ίδια θέση! Ούτε καν πήραν το μάθημά τους από το πάθημα του “Ιανού”! Στα παλιά τους τα παπούτσια! Και βέβαια ο Daniel τι έκανε; Ξαναδιέλυσε τον δρόμο…

Τα πράγματα είναι απλά και δεν υπάρχει λόγος να τα κουράζουμε. Ή θα αλλάξουμε το κράτος ή θα πάμε κατά διαόλου. Και ο μόνος που μπορεί να τα αλλάξει όλα, είναι ο Μητσοτάκης. Γιατί;

Γιατί έχει τόση πολιτική δύναμη μαζεμένη χάρις στην ψήφο του κόσμου, όση ποτέ του δεν είχε άλλος πρωθυπουργός στα 49 χρόνια της Μεταπολίτευσης. Με εξαίρεση βέβαια τον Κωνσταντίνο

Καραμανλή το 1974. Μα θα μου πείτε, τότε ήταν ειδικές οι συνθήκες. Και ήμασταν στα πρόθυρα πολέμου.

Και τώρα όμως είμαστε! Όχι απλώς στα πρόθυρα αλλά σε συνθήκες πολέμου. Μέσα σε όλη αυτή τη συσσωρευμένη καταστροφή και δυστυχία, το ευτύχημα είναι ότι υπάρχει σταθερή πολιτική εξουσία. Σταθερότατη. Επομένως η επιλογή για τον Μητσοτάκη είναι μια και μόνη: Να τα αλλάξει όλα!

Γιατί τα χειρότερα ίσως να είναι ante portas. Και τότε ο Ιανός και ο Daniel θα μοιάζουν με απλές βροχούλες…