Με αίμα της Παλαιστίνης είναι βαμμένα τα χέρια των ΗΠΑ και της Βρετανίας – Ο νέος «ψυχρός πόλεμος» μεταφέρθηκε στη Μέση Ανατολή, αύριο που; 

Φαίνεται ότι η Χαμάς είχε προετοιμάσει πολύ καλά την επίθεσή της στο Ισραήλ. Ενδεχομένως η Χαμάς να προχώρησε στην επίθεση με τη βοήθεια συμμαχικών χωρών, όπως είναι το Ιράν. Είναι ξεκάθαρο ότι όσο δεν υπάρχει λύση στο Παλαιστινιακό, δεν θα υπάρχει ειρήνη και σταθερότητα.

Ωστόσο έρχεται μετά από μήνες βίας και αυξανόμενης έντασης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, αν και το μεγαλύτερο μέρος της επικεντρώθηκε στη Δυτική Όχθη, που είναι το έδαφος που κατέχει το Ισραήλ από το 1967 και εκτείνεται μεταξύ της Ιερουσαλήμ και των συνόρων με την Ιορδανία.

Η επίθεση του Σαββάτου ήρθε 50 χρόνια και μια ημέρα αφότου οι αιγυπτιακές και συριακές δυνάμεις εξαπέλυσαν επίθεση κατά τη διάρκεια της εβραϊκής γιορτής του Γιομ Κιπούρ σε μια προσπάθεια να ανακτήσουν εδάφη που είχε καταλάβει το Ισραήλ κατά τη διάρκεια μιας σύντομης σύγκρουσης το 1967.

Για να γνωρίζουμε λίγο ιστορία. Η μεγάλη αιτία του κακού αμέσως μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ήταν η έναρξη του «ψυχρού πολέμου». Δηλαδή οι μικροί «παγκόσμιοι και εμφύλιοι πόλεμοι» για τις σφαίρες επιρροής ανάμεσα σε ΗΠΑ-Βρετανία και ΕΣΣΔ.

Ο κατάλογος είναι πολύ μεγάλος και σε αυτόν δεν περιλαμβάνονται οι πόλεμοι που γίνονται μέσω «αντιπροσώπων» όπως είναι οι αραβοϊσραηλινοί πόλεμοι και ο διαρκής πόλεμος του κράτους του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού, όπως επίσης και αμέτρητοι πόλεμοι και γενοκτονίες στην Αφρική αλλά και πραξικοπήματα σε Λατινική Αμερική, Ελλάδα αλλά και η τραγωδία στην Κύπρο.

Η ίδρυση του εβραϊκού κράτους λίγο μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο μετέτρεψε τους Παλαιστίνιους σε πρόσφυγες μέσα στην ίδια τους την πατρίδα ήταν και η απαρχή των εχθροπραξιών μεταξύ των Αράβων και του νεοσύστατου κράτους του Ισραήλ. Παρά τις υποσχέσεις των Βρετανών για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία όπως έπραξαν με την Κύπρο.

Οι Παλαιστίνιοι βρέθηκαν να ζουν στη γη τους υπό την ασφυκτική πιεστική καθημερινότητα μιας σκληρής κατοχής με ποικίλα πρόσωπα: είτε της στρατιωτικής καταστολής, είτε του τάχιστου εποικισμού, είτε των ηλεκτρικών φρακτών και των διαχωριστικών τειχών, είτε του οικονομικού και εμπορικού αποκλεισμού. Και όσο περνούν οι μήνες και τα χρόνια, η κατάσταση γινόταν ολοένα και χειρότερη, εξαιτίας των ανατροπών στον παγκόσμιο συσχετισμό δύναμης και στις γενικότερες συνθήκες και σχεδιασμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή.

Ήταν το πρωί της 5ης Ιούνη 1967, κατά τον Πόλεμο των έξι ημερών σμήνη της ισραηλινής αεροπορίας προχώρησαν σε βομβαρδισμό του συνόλου των στρατιωτικών αεροδρομίων της Αιγύπτου εξουδετερώνοντας εντός ολίγων ωρών την αιγυπτιακή αεροπορία. Ακολούθησε η κατάληψη από τον ισραηλινό στρατό της χερσονήσου του Σινά και της Λωρίδας της Γάζας, της ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη που αποτελούσαν μέρος της Ιορδανίας και των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν που ήταν κρίσιμης σημασίας λόγω των υδάτινων πόρων τους. Δηλαδή όπως οι Τούρκοι στον δεύτερο Αττίλα κατά τον οποίο μέσα σε τρεις ημέρες κατέλαβαν το 36,2% του νησιού και εκτόπισαν 120 χιλιάδες Κύπριους.

Στους μήνες που ακολουθούν τον πόλεμο, το Ισραήλ ολοκληρώνει την διοικητική απορρόφηση της ανατολικής Ιερουσαλήμ ενώ παράλληλα εγκαθιστά κατοχικό καθεστώς στη Δυτική Όχθη και τη λωρίδα της Γάζας. Εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι καταφεύγουν από την Δυτική Όχθη στην Ιορδανία αλλά σχεδόν ένα εκατομμύριο θα παραμείνουν στα κατεχόμενα από το Ισραήλ εδάφη.

Όλες αυτές οι μεθοδεύσεις έχουν οδηγήσει τους ακραίους να έχουν το πάνω χέρι, η πλειοψηφία των Παλαιστινίων στηρίζει τις προσπάθειες βιώσιμης λύσης για την Παλαιστίνη, όχι τα εγκλήματα της Χαμάς. Μάλιστα, ο απλός κόσμος γνωρίζει ότι η σημερινή κτηνωδία εναντίον του Ισραήλ, όχι μόνο δεν πρόκειται να βοηθήσει πουθενά, αλλά δημιουργεί μία νέα βαθιά προβληματική και βαμμένη με αίμα αθώων περίοδο στις σχέσεις των δύο πλευρών.

Η αλήθεια είναι ότι το Παλαιστινιακό ήταν το βασικό εμπόδιο για τη συμφωνία Ισραήλ – Σαουδικής Αραβίας, η οποία είχε αποτελέσματα το τελευταίο διάστημα  και γινόταν με διαμεσολαβητή τις ΗΠΑ και φυσικά σηματοδοτούσε εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Η μεν Σαουδική Αραβία επιθυμούσε ήπιους τόνους στη συζήτηση του Παλαιστινιακού, ωστόσο δεν έπαυαν οι αλυσιδωτές πιέσεις προς τις ΗΠΑ και τον Μπένγιαμιν Νετανιάχου.

Και αν στην παρούσα φάση η επίθεση της Χαμάς μοιάζει ανεξήγητη αφού δεν εξυπηρετεί ούτε τις ΗΠΑ ούτε καν την Παλαιστίνη. Αλλά να πάμε ανάποδα, ποιος βγαίνει κερδισμένος από την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή;.

Κατ’ αρχάς η Τουρκία και στη συνέχεια η Ρωσία, το ΙΡΑΝ και οι ακραίοι σε Ισραήλ και Παλαιστίνη. Η Τουρκία ως αναθεωρητική δύναμη έχει ήδη ξεκινήσει εχθροπραξίες εναντίον των Κούρδων της Συρίας και του Ιράκ και απειλεί παρά την ύφεση που παρουσιάζεται την Ελλάδα, η δε Ρωσία με τον πόλεμο στην Ουκρανία αμφισβητεί την δομή ασφάλειας της Δύσης και των ΗΠΑ και θέλει την αναθεώρηση των σφαιρών επιρροής σε όλων τον κόσμο μεταφέροντας κρίσεις και πολεμικά επεισόδια που θα ανατρέπουν που  και θα οδηγούν σε αποτυχία μίας σημαντικής, κεφαλαιώδους συμφωνίας για παράδειγμα Ισραήλ – Αιγύπτου που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Αυτός λοιπόν, ο ψυχρός πόλεμος και ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων με μια αναθεωρητική προσθήκη που στις μέρες μας βρίσκεται στο πιο επιθετικό της στάδιο. Εισερχόμαστε σε φάση οδυνηρών εξελίξεων σε ακόμα ένα σημείο του πλανήτη. Και αυτή μόλις ξεκίνησε. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει θεωρηθεί από πολλούς ως η «σπίθα» που εκκίνησε μια ζύμωση για την διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας τάξης. Όπως επεσήμανε περίφημα ο Winston Churchill, «Ποτέ δεν ανησυχώ για τη δράση, παρά μόνο για την αδράνεια».

Η αμερικανική ηγεσία έχει την οσμή μιας ρωμαϊκής παρακμής… και μετά τη νίκη της στον παλαιό Ψυχρό Πόλεμο το 1989, οι αντίπαλοί τους απεργάζονται την ήττα των ΗΠΑ στη νέα υπό διαμόρφωση γεωπολιτική αντιπαλότητα

H πολιτική των ΗΠΑ οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου άξονα «ολοκληρωτικών καθεστώτων» όπως τα αποκαλεί η Δύση, επικίνδυνου για την κυριαρχία της: Ρωσία, Κίνα και Ιράν, με τη Βόρεια Κορέα και ακολουθούν και άλλες χώρες όπως Πακιστάν που εδραιώνουν την κυριαρχία τους σε Ασία και Αφρική ενώ απλώνουν τα πλοκάμια τους σε Νοτιά Αμερική έχοντας παράλληλα και ισχυρά ερείσματα στα Βαλκάνια.

 Αυτός είναι ο μεγάλος εχθρός της ανθρωπότητας που παράγει πολέμους, καταστροφές, ανισότητες και υπερεκμετάλλευση, που οδηγούν στην απόλυτη εξαθλίωση, όπως στην Ουκρανία, τώρα στο Ισραήλ και στη Μέση Ανατολή, αύριο που; Στα Βαλκάνια στην Κύπρο, την Ελλάδα και την Τουρκία;

• Ισραήλ
• πόλεμος
• Πόλεμος Χαμάς - Ισραήλ
• Χαμάς