Μέγα λάθος η κατάθεση ένστασης κατά των «Σπαρτιατών»

Έβλεπα χθες το πρωί την τελετή ορκωμοσίας της νέας Βουλής. Παρατήρησα κάποια στιγμή τους “Σπαρτιάτες” βουλευτές. Συνεσταλμένοι, καλοντυμένοι, με τις γραβατούλες του, σοβαροί αλλά και αμήχανοι. Εμφανισιακά δεν θύμιζαν σε τίποτα χρυσαυγήτικα μούσκουλα και φάτσες νταβαντζήδων. Αν δεν ήξερε κάποιος ότι αυτοί ήταν οι βουλευτές του συγκεκριμένου γκρουπούσκουλου της ακροδεξιάς θα μπορούσε να τους περάσει για εκπροσώπους οποιουδήποτε συστημικού κόμματος…

Βέβαια δεν τους ακούσαμε ακόμα να μιλάνε. Όταν πάρουν τον λόγο και ανοίξουν το στόμα τους στο βήμα της Βουλής, είναι πολύ συζητήσιμο αν το συνεσταλμένο στυλάκι τους παραμείνει αλώβητο. Θα το δούμε. Κοντός ψαλμός αλληλούια. Πάντως από μόνη της η παρουσία του κόμματος αυτού είναι δυστύχημα για τη Δημοκρατία μας.

Από το 2019 και μετά υπήρχε η εντύπωση πως όλες αυτές οι δυνάμεις, που τις συναντήσαμε σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση και ένταση στη δεκαετία των μνημονίων, είχαν ξεφουσκώσει. Αποδείχθηκε τελικά πως μόνο προσωρινά είχαν “λουφάξει”. Ο πυρήνας τους υπήρχε.

Δυστυχώς όμως, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Τις συναντάμε πια σε όλη την Ευρώπη και μάλιστα σε κάποιες χώρες με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη. Τις συναντάμε και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εισβολή των οπαδών του Τραμπ στο Καπιτώλιο αποκάλυψε πόσο δύναμη μπορεί να έχει η ακροδεξιά. Αλλά και πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει.

Όμως ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπισθεί σοβαρά το φαινόμενο της αντισυστημικής τάσης, είναι η ενίσχυση της Δημοκρατίας, η αποφυγή του διχαστικού λόγου και η αντιμετώπιση των ανισοτήτων, ώστε κάποιοι να μην νιώθουν περιθωριοποιημένοι. Παράλληλα είναι υποχρέωση της κυβέρνησης και συνολικά της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, να φροντίζει, ώστε μέσω της νομοθετικής εξουσίας, να παρέχεται η δυνατότητα στη Δικαιοσύνη -στον Άρειο Πάγο εν προκειμένω- για να παίρνει τις σωστές αποφάσεις.

Όσο και αν οι ίδιοι θέλουν να εμφανίζονται ως διωκόμενοι για τις ιδέες τους, η αλήθεια είναι πως το όλο θέμα είναι ποινικό και όχι πολιτικό. Όσο απεχθείς και αποκρουστικές κι αν είναι οι ιδέες των Κασιδιάρηδων, κατηγορούνται και βρίσκονται στη φυλακή για εγκλήματα. Όχι για τις ιδέες τους. Δεν αποκλείονται κόμματα λόγω της ιδεολογίας τους. Το απαγορεύει το Σύνταγμα.

Η αλήθεια είναι επίσης ότι η κυβέρνηση κατά το προηγούμενο διάστημα εξάντλησε κάθε δυνατότητα με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους, ώστε να μην μπορεί είτε μια εγκληματική οργάνωση είτε κάποιος καταδικασμένος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση να ηγείται ενός πολιτικού κόμματος. Ή να είναι επίσης, με βάση και τις τελευταίες του ομολογίες, ο κρυπτόμενος αρχηγός. Δηλαδή ο πραγματικός αρχηγός και όχι κάποιος αχυράνθρωπος. Πάνω σε αυτές τις διατάξεις βασίστηκαν και οι σχετικές αποφάσεις της Δικαιοσύνης.

Αυτό που δεν είχε προβλέψει κανείς, είναι ότι η στήριξη από τον καταδικασμένο Κασιδιάρη θα δινόταν εκ των υστέρων και μετά την ανακήρυξη από τον Άρειο Πάγο του συγκεκριμένου κόμματος. Για αυτό και αν κατατεθεί τώρα κάποια προσφυγή εναντίον των “Σπαρτιατών” στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, αυτή θα είχε αποτέλεσμα, μόνο αν αποδειχθεί με ατράνταχτα στοιχεία ότι ο Κασιδιάρης είναι ο πραγματικός αρχηγός. Υπάρχει όμως και ο πιανότατος κίνδυνος, αν κατατεθεί μια τέτοια ένσταση, να παραιτηθούν όλοι οι “Σπαρτιάτες” βουλευτές και να έχουμε νέες εκλογές (!) σε 12 εκλογικές περιφέρειες αφού στα ψηφοδέλτιά τους, δεν υπάρχουν επιλαχόντες! Και τρίτες εκλογές – και μάλιστα μέσα στο κατακαλόκαιρο – είναι το τελευταίο που θέλει η κυβέρνηση. Άρα οποιαδήποτε ένσταση, θα ήταν τεράστιο λάθος.

Τι δυνατότητες επομένως έχει η κυβέρνηση για να τους αντιμετωπίσει, αν επαναληφθούν σκηνές αρένας και τραμπουκισμοί; Μόνο πολιτικές και κοινοβουλευτικές, όπως ορθώς επισήμανε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Εν κατακλείδι, ένα είναι σίγουρο. Το 2012 δεν μπορεί να επαναληφθεί. Περιθώρια για άλλο χρυσαυγητισμό δεν υπάρχουν. Ας το καταλάβουν όλοι. Και πρώτοι από όλους οι “Σπαρτιάτες”…

• Ενστάσεις
• Σπαρτιάτες
• Χρυσή Αυγή