«Μεγαλώνει ο Ατλαντικός»: Ευρωπαίοι διπλωμάτες στην Ουάσιγκτον βλέπουν τη «διατλαντική σχέση» να αλλάζει οριστικά με τον Τραμπ

Τι είναι αυτό που έχει «παγώσει» περισσότερο τους Ευρωπαίους διπλωμάτες στην Ουάσιγκτον; Όχι ο χειμώνας, αλλά η ολοένα πιο εμφανής περιφρόνηση που –όπως περιγράφεται– δείχνει ο Ντόναλντ Τραμπ προς τους παραδοσιακούς διατλαντικούς συμμάχους.

Το κλίμα βαραίνει ακόμη περισσότερο μετά τη νέα Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ, την οποία ο Ζοζέπ Μπορέλ φέρεται να χαρακτήρισε «κήρυξη πολιτικού πολέμου», αλλά και μετά από δημόσιες τοποθετήσεις που ενισχύουν την αίσθηση ότι η μεταπολεμική ισορροπία του 1945 μπαίνει σε νέα φάση. Σε διπλωματικά πηγαδάκια, δεν λείπουν πλέον οι εκτιμήσεις ότι «η δυτική συμμαχία τελείωσε» και ότι «η σχέση δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια», με πολλούς να μιλούν πλέον πιο προσεκτικά, υπό τον φόβο στοχοποίησης όσων «βγαίνουν εκτός γραμμής».

Το κείμενο περιγράφει μια κατάσταση που μοιάζει με ψυχοκοινωνικό αποπροσανατολισμό: σύγχυση για το «ποιοι είμαστε» και «πού πάμε», καθώς η αμερικανική εξωτερική πολιτική εμφανίζεται να μετακινείται από τις αξίες σε μια ωμή λογική «ό,τι λειτουργεί για την Αμερική». Κάποιοι, πάντως, επιμένουν ότι «σε δύο χρόνια όλα θα επιστρέψουν στο φυσιολογικό», ενώ άλλοι παραδέχονται πως η ευρωπαϊκή παρακμή είναι πραγματικό πρόβλημα – θυμίζοντας την προειδοποίηση του Μάριο Ντράγκι ότι η ΕΕ χρειάζεται βαθιές μεταρρυθμίσεις για να μην βρεθεί σε αδιέξοδο.

Υπάρχουν και οι πιο «ρεαλιστές» που αναρωτιούνται αν ο Τραμπ, έστω και άθελά του, θα σπρώξει την Ευρώπη να γίνει ισχυρότερη και πιο αυτάρκης. Όμως το ερώτημα παραμένει: θέλει πραγματικά μια ισχυρότερη Ευρώπη, όταν έχει κατηγορήσει την ΕΕ ότι «δημιουργήθηκε για να εκμεταλλευτεί την Αμερική»;

Στον αντίποδα της ευρωπαϊκής αμηχανίας, το κείμενο φέρνει παραδείγματα πιο «σκληρών παικτών». Οι Γερμανοί εμφανίζονται προσαρμοστικοί και αποφασιστικοί, ειδικά στο ουκρανικό μέτωπο, ενώ το Κατάρπαρουσιάζεται ως χώρα που απολαμβάνει ξεκάθαρα πιο θερμή μεταχείριση από την κυβέρνηση Τραμπ, οργανώνοντας δεξιώσεις με ισχυρή πολιτική παρουσία και εμφανή αυτοπεποίθηση.

Το συμπέρασμα; Για πολλούς στην ευρωπαϊκή διπλωματική κοινότητα, ο Ατλαντικός δεν είναι πια η γέφυρα που ήταν — αλλά ένα χάσμα που μεγαλώνει.

• διατλαντικές σχέσεις
• Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας
• Ευρωπαϊκή Ένωση
• Ευρωπαίοι διπλωμάτες
• Ζοζέπ Μπορέλ
• ΝΑΤΟ
• Ντόναλντ Τραμπ
• Ουάσιγκτον