Δημοσίευση: ’
Μεταναστευτικό: Το νέο σχέδιο της Κομισιόν – Εγκαταλείπει τις ποσοστώσεις, θεσπίζει τις «υιοθεσίες», ενισχύει τη Frontex
Υπαναχωρεί και σκληραίνει η Ευρώπη στο προσφυγικό/μεταναστευτικό. Τι προβλέπει το νέο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Υπαναχωρεί και σκληραίνει η Ευρώπη στο προσφυγικό/μεταναστευτικό. Τι προβλέπει το νέο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Οι αντιδράσεις ξεκίνησαν πριν καλά καλά δοθεί στη δημοσιότητα το – δαιδαλώδες – νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Ασυλο που παρουσίασε η Κομισιόν, πέντε χρόνια μετά την κρίση του 2015, με τις πρόσφατες πυρκαγιές στη Μόρια να λειτουργούν, όπως δήλωσε ο Μαργαρίτης Σχοινάς, ο επίτροπος που έχει επιφορτιστεί με την προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής, «ως μία ισχυρή υπενθύμιση ότι ο χρόνος που μπορούσαμε να ζούμε σε ένα σπίτι μισοκτισμένο τελείωσε» και πως «ήρθε η ώρα για μια κοινή ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική».
Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Τα Νέα», φιλοδοξώντας να άρει τα αδιέξοδα, η Κομισιόν εισηγείται μία καλύτερη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, μία επιτάχυνση των επιστροφών για όσους δεν δικαιούνται άσυλο, μία υποχρεωτική και «συνεχή» αλληλεγγύη ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη, έναν κώδικα συμπεριφοράς για τις διασώσεις στη θάλασσα, νέες συνεργασίες με τις χώρες προέλευσης και άλλα πολλά.
Είναι όμως ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον όρο «αλληλεγγύη», εγκαταλείποντας οριστικά τις προσπάθειες να υποχρεώσει χώρες όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία να δέχονται αιτούντες άσυλο από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, και τα παραθυράκια που αφήνει παρότι καταργεί θεωρητικά τον κανονισμό του Δουβλίνου, αυτά που συγκεντρώνουν τα περισσότερα βέλη.
«Το Δουβλίνο είναι πίσω μας, ορίζουμε μία νέα διαδικασία, ανάλογα με την κατάσταση» διαβεβαίωσε τη γαλλική «Le Monde» ο Μαργαρίτης Σχοινάς. Μία νέα διαδικασία που θέλει κάθε χώρα να συμμετέχει στην προσπάθεια μετεγκατάστασης, χειρισμού των αιτήσεων ασύλου ή επιστροφών – με την έμφαση να δίνεται όμως σε αυτό το τελευταίο «ή». Κάθε μετανάστης υποψήφιος για άσυλο θα ελέγχεται, από πλευράς υγείας και ασφάλειας, με τα δαχτυλικά του αποτυπώματα να εγγράφονται στη βάση δεδομένων Eurodac, στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ – μέσα σε ένα μέγιστο διάστημα πέντε ημερών.
Ανάλογα με την εθνική νομοθεσία, ο έλεγχος αυτός μπορεί να συνδυάζεται με κράτηση. Ανήλικοι, ασθενείς και οικογένειες με μικρά παιδιά θα μπορούν να εισέρχονται στη χώρα, να μην περιορίζονται στα σύνορα, προκειμένου να καταθέσουν την αίτησή τους: μία άλλη χώρα μπορεί να τους υποδεχθεί και να τη διαχειριστεί ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία. Τον χειρισμό της αίτησης ασύλου μπορεί επίσης να αναλάβει η χώρα όπου ο μετανάστης έχει αδελφό ή αδελφή, στην οποία έχει εργασθεί ή σπουδάζει. Με την αίτηση ασύλου θα πρέπει επίσης να επιφορτιστεί η χώρα που έχει χορηγήσει βίζα σε έναν μετανάστη. Σε διαφορετική περίπτωση, όμως, η χώρα πρώτης εισόδου διατηρεί την ευθύνη για τον χειρισμό της, όπως συμβαίνει από το 1990.
Προκειμένου να αποφύγει το φιάσκο στο οποίο κατέληξαν οι υποχρεωτικές ποσοστώσεις με τις οποίες υποτίθεται πως θα κατανέμονταν οι αιτούντες άσυλο από το 2015 και εξής (βλ. γράφημα), η Κομισιόν προβλέπει διαφορετικούς μηχανισμούς για τις περιόδους κανονικής μεταναστευτικής πίεσης και τις περιόδους οξυμμένης εισροής. Οταν υπάρχει πίεση, θα ορίζεται μία κλείδα κατανομής, βάσει του ΑΕΠ και του πληθυσμού κάθε χώρας.
Μετεγκατάσταση θα δικαιούνται πρωτίστως όσοι αιτούντες άσυλο προέρχονται από χώρες με προσφυγικό προφίλ άνω του 20% – αν και αυτή η τελευταία ρήτρα δεν θα εφαρμόζεται σε περιόδους οξυμμένης κρίσης. Επειδή όμως θεωρείται βέβαιο πως οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης θα εμμείνουν στην άρνησή τους να υποδεχθούν αιτούντες άσυλο, τους προτείνεται να γίνουν, αντ’ αυτού, «ανάδοχοι επιστροφών», να οργανώσουν δηλαδή και να χρηματοδοτήσουν τον επαναπατρισμό ατόμων που αποδεδειγμένα δεν δικαιούνται άσυλο, έχοντας τη δυνατότητα μάλιστα να επιλέξουν ανάμεσά τους με βάση την εθνικότητα.
Ο επαναπατρισμός θα πρέπει να ολοκληρώνεται μέσα σε περίοδο οκτώ μηνών (τεσσάρων μηνών, σε περίοδο κρίσης). Ειδάλλως, η ανάδοχη χώρα θα υποχρεούται να δεχθεί τους παράτυπους μετανάστες στο έδαφός της.
Η παροχή εξοπλισμού (πλοίων, αεροσκαφών, τεχνικού υλικού) ή ανθρώπινων πόρων (μεθοριακών φυλάκων) είναι ακόμα ένας προτεινόμενος τρόπος συνεισφοράς στην απαιτούμενη αλληλεγγύη, αλλά μόνο στις περιόδους κανονικής μεταναστευτικής πίεσης. Η Κομισιόν προβλέπει έναν ειδικό, διορθωτικό μηχανισμό σε περίπτωση που δεν τηρούνται οι ποσοστώσεις τις οποίες ορίζει καθώς και τη θέσπιση ενός νέου «ευρωπαίου συντονιστή για τις επιστροφές» όσων δεν δικαιούνται άσυλο, με ένα δίκτυο εθνικών εκπροσώπων. Προβλέπει επίσης έναν νέο μηχανισμό επιτήρησης, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (εδρεύει στη Βιέννη) ώστε να αποτρέπονται οι παράνομες επαναπροωθήσεις επίδοξων αιτούντων άσυλο. Και ξεκαθαρίζει πως η συμμετοχή σε μία θαλάσσια διάσωση δεν μπορεί από μόνη της να πυροδοτήσει την κίνηση ποινικής δίωξης: οι διασώσεις στη θάλασσα δεν μπορεί να ποινικοποιούνται.
«Καμία λύση για τη μετανάστευση δεν μπορεί να ικανοποιήσει όλες τις πλευρές, από όλες τις πλευρές – αλλά μέσα από τη συνεργασία, η ΕΕ μπορεί να βρει μία κοινή λύση» επιμένει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. «Ολοι μπορούν να βρουν θετικά στοιχεία σε αυτόν τον πρωτότυπο συμβιβασμό που κανείς δεν θα κρίνει αναμφισβήτητα ιδανικό, αλλά που είναι αξιόπιστος και μπορεί να λειτουργήσει» επέμεινε και ο Μαργαρίτης Σχοινάς μιλώντας στη «Monde». «Οι χώρες πρώτης εισόδου θα έχουν την αλληλεγγύη που ζητούσαν. Οι χώρες υποδοχής θα έχουν ένα πιο τακτοποιημένο σύστημα, που θα προσφέρει μεγαλύτερη προβλεψιμότητα καθώς και την εγγύηση μιας πολιτικής επιστροφών. Τα μέλη της ομάδας του Βίσεγκραντ [Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία και Σλοβακία] δεν θα ξαναβρούν το στοιχείο της υποχρεωτικής μετεγκατάστασης, θα πρέπει όμως να αναλάβουν σημαντικές ευθύνες» πρόσθεσε. Η Oxfam ωστόσο κατηγορεί ήδη την Επιτροπή ότι «υποκύπτει στις αντιμεταναστευτικές κυβερνήσεις». Η Κομισιόν «αναδιευθετεί ένα σύνολο χωρίς πραγματικό σχέδιο, χωρίς δομή, χωρίς σκελετό» σχολίασε από την πλευρά του ο Ιβ Πασκουό, ειδικός για τη μετανάστευση και υπεύθυνος ευρωπαϊκών προγραμμάτων της οργάνωσης Res Publica. «Πρόκειται για τις ίδιες συνταγές που αποτυγχάνουν εδώ και 20 χρόνια, και την ίδια λογική της Ευρώπης φρούριο» κατήγγειλε με τη σειρά του ο βέλγος ερευνητής Φρανουά Γκεμέν. Η Κομισιόν προσπαθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο: το αποτέλεσμα θα κριθεί στο πέρας επίπονων, πολωτικών διαπραγματεύσεων.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr