Δημοσίευση: ’
Μητραλέξης: «Δεν υπάρχει διακόπτης για να τελειώσει ο πόλεμος» – Στενά του Ορμούζ: Το «όπλο» του Ιράν και η αμηχανία της Δύσης
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία των Στενών του Ορμούζ, τα οποία – όπως είπε – το Ιράν χρησιμοποιεί πλέον ως μοχλό πίεσης.
Επιμέλεια: Νίκος Τσακμάκης 
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία των Στενών του Ορμούζ, τα οποία – όπως είπε – το Ιράν χρησιμοποιεί πλέον ως μοχλό πίεσης.
Ο διδάκτωρ διεθνών σχέσεων Σωτήρης Μητραλέξης μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων του KONTRA και τον Νίκο Παναγιωτόπουλο σκιαγράφησε την απουσία στρατηγικού βάθους από την πλευρά των ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι ο σχεδιασμός φαίνεται να βασίστηκε σε υπεραπλουστευμένες εκτιμήσεις.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η αίσθηση που δίδεται είναι πως δεν υπάρχει Plan B», εξηγώντας ότι η αρχική προσέγγιση θύμιζε «μια δεύτερη Βενεζουέλα», δηλαδή «καρατόμηση της ηγεσίας και κατάρρευση του πολιτικού συστήματος».
Ωστόσο, αυτό το σενάριο δεν επιβεβαιώθηκε. «Δεν έγινε το ευκταίο, το πρώτο σχέδιο», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η εκτίμηση περί εσωτερικής εξέγερσης στο Ιράν αποδείχθηκε λανθασμένη.
Το Ορμούζ ως «εργαλείο κυρώσεων» του Ιράν
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία των Στενών του Ορμούζ, τα οποία – όπως είπε – το Ιράν χρησιμοποιεί πλέον ως μοχλό πίεσης.
«Το Ιράν κάνει κυρώσεις αυτή τη στιγμή προς τους επιτιθέμενους, κλείνοντας επιλεκτικά το στενό του Ορμούζ», τόνισε, αναδεικνύοντας ότι η ενέργεια αυτή έχει στρατηγικό και όχι μόνο στρατιωτικό χαρακτήρα.
Ακόμη πιο ανησυχητικό, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι «υπάρχουν αναφορές ότι οι Αμερικανοί δεν περίμεναν ότι θα συμβεί αυτό και δεν έχουν τρόπο να το ανοίξουν».
Αίτημα βοήθειας από την Ευρώπη και «τεκμήριο αδυναμίας»
Ο κ. Μητραλέξης ερμήνευσε το αίτημα των ΗΠΑ προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ένδειξη επιχειρησιακής αδυναμίας.
«Όταν ζητάς βοήθεια από συμμάχους για έναν πόλεμο που ξεκίνησες, αυτό είναι ήδη τεκμήριο αδυναμίας», σημείωσε, μεταφέροντας και τη στάση των Ευρωπαίων: «Αυτός είναι δικός σου πόλεμος, δεν είναι δικός μας».
Παράλληλα, έθεσε και το πρακτικό ερώτημα: «Ακόμα κι αν έρθουν ευρωπαϊκές δυνάμεις, τι ακριβώς θα κάνουν; Θα μπουν στο Ορμούζ και θα δημιουργήσουν ασπίδα στα τάνκερ;».
«Δεν υπάρχει διακόπτης» – Ο πόλεμος χωρίς έξοδο
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της ανάλυσης ήταν η επισήμανση ότι η σύγκρουση δεν μπορεί να τερματιστεί εύκολα.
«Το πιο δύσκολο κομμάτι μιας σύντομης εκστρατείας είναι τα πρώτα τέσσερα χρόνια», ανέφερε με νόημα, για να καταλήξει: «Δεν υπάρχει διακόπτης για να τελειώσει αυτός ο πόλεμος».
Όπως εξήγησε, ακόμη κι αν οι ΗΠΑ περιορίσουν τις επιχειρήσεις, «υπάρχει και δεύτερο εμπλεκόμενο κράτος και πολλαπλά μέτωπα», κάτι που καθιστά αδύνατη μια άμεση απεμπλοκή.
Η αποτυχία της «καρατόμησης ηγεσίας»
Ο ίδιος αμφισβήτησε ευθέως τη στρατηγική εξόντωσης ηγετών ως μέσο λήξης συγκρούσεων.
«Η στρατηγική της καρατόμησης ηγεσίας δεν επιτυγχάνει τους μεγαλεπίβολους στόχους», τόνισε, προσθέτοντας πως αυτό ισχύει και από την αντίστροφη πλευρά:
«Ακόμη κι αν πεθάνει ο Νετανιάχου, δεν σταματάει ο πόλεμος».
Κλιμάκωση χωρίς προηγούμενο – Το σενάριο γενικευμένης σύγκρουσης
Ο κ. Μητραλέξης προειδοποίησε ότι η σημερινή σύγκρουση είναι πιο επικίνδυνη ακόμη και από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
«Εδώ έχουμε περισσότερα κράτη, τεράστιες οικονομικές συνέπειες και κλιμάκωση χωρίς σαφή όρια», ανέφερε, σημειώνοντας ότι οι επιπτώσεις μπορεί να είναι «πολύ μεγαλύτερης κλίμακας».
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί – όπως είπε – το ενδεχόμενο πυρηνικής διάστασης:
«Αν ένα κράτος θεωρήσει ότι βρίσκεται σε υπαρξιακό κίνδυνο, μπορεί να χρησιμοποιήσει το πυρηνικό του οπλοστάσιο».
Το ελληνικό δίλημμα στο Ορμούζ
Κλείνοντας, έθεσε ένα κρίσιμο ζήτημα για την Ελλάδα, συνδέοντας τη γεωπολιτική με την οικονομία.
«Αν το Ορμούζ είναι κλειστό για τους εχθρούς των ΗΠΑ, τότε η Ελλάδα θα βρεθεί σε οξύ δίλημμα», ανέφερε, εξηγώντας ότι η χώρα θα πρέπει να ισορροπήσει «ανάμεσα στις στρατηγικές της συμμαχίες και τα συμφέροντα της ναυτιλίας».
Η εικόνα που προκύπτει από την ανάλυση του κ. Μητραλέξη είναι σαφής: ένας πόλεμος που ξεκίνησε με την προσδοκία ταχείας εξέλιξης μετατρέπεται σε σύγκρουση χωρίς καθαρό τέλος, με το Ιράν να αξιοποιεί το Ορμούζ ως στρατηγικό μοχλό πίεσης και τη Δύση να εμφανίζει επιχειρησιακά και πολιτικά κενά. Το βασικό ερώτημα παραμένει ανοιχτό: ποιος – και πώς – θα μπορέσει να πατήσει τον «ανύπαρκτο διακόπτη» της λήξης.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr